تذكرة الشعراء - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'تذكرة الشعراء (ابهام زدایی)' به 'تذكرة الشعراء (ابهام‌زدایی)'

2024-08-30T09:09:17Z

جایگزینی متن - 'تذكرة الشعراء (ابهام زدایی)' به 'تذكرة الشعراء (ابهام‌زدایی)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	{{کاربردهای دیگر\|تذكرة الشعراء (~~ابهام زدایی~~)}}		{{کاربردهای دیگر\|تذكرة الشعراء (ابهام‌زدایی)}}

	'''تذكرة الشعراء'''، از آثار ادیب، شاعر و تذکره‏ نویس تاجیک ماوراءالنهر، [[مطربی سمرقندی، سلطان‌محمد\|سلطان‌محمد مطربی سمرقندی]] ‏(سمرقند 966-1040ق)، به زبان فارسی است که در آن، جمعی از شاعران را معرفی و برخی از اشعار آنان را ذکر کرده است.		'''تذكرة الشعراء'''، از آثار ادیب، شاعر و تذکره‏ نویس تاجیک ماوراءالنهر، [[مطربی سمرقندی، سلطان‌محمد\|سلطان‌محمد مطربی سمرقندی]] ‏(سمرقند 966-1040ق)، به زبان فارسی است که در آن، جمعی از شاعران را معرفی و برخی از اشعار آنان را ذکر کرده است.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - '↵↵ ' به ' '

2023-09-06T07:56:24Z

جایگزینی متن - '↵↵ ' به ' '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۷۷:		خط ۷۷:



	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'مى‏' به 'مى‌‏'

2023-03-11T20:49:45Z

جایگزینی متن - 'مى‏' به 'مى‌‏'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۱۹
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
	برای آشنایی با روش و محتوای این اثر، چند نکته گفتنی است:		برای آشنایی با روش و محتوای این اثر، چند نکته گفتنی است:
	# در مقدمه «اصغر جان‏فدا» چنین آمده است: «تذکرة الشعراى [[مطربی سمرقندی، سلطان‌محمد\|محمد مطربى]]...، اثرى است جامع که در آن حوادث زیاد و گوناگون عصر شانزده میلادى، انعکاس یافته است. مؤلف تذکره، هنوز در عصر فوق‌الذکر، همچون شاعر، نویسنده و ادبیات‏‌شناس نکته‌‏سنج تاجیک شهرت یافته و مشهور گردیده است. تذكرة الشعراء، از جمله منابع ادبى و تاریخى، بشمار ~~مى‏‌رود~~ که خوانندگان در آن با شرح حال و جریان زندگى بیش از دویست نفر ادیب و شاعر عصر شانزده برخورده و با روابط ادبى و فرهنگى ماوراءالنهر، با هندوستان آشنا مى‌گردند؛ امیدواریم که تذكرة الشعراء، به‌مثابه منبع ذى‏‌قیمت تاریخ و ادب، براى آموزش تاریخ و ادبیات عصر شانزده، به محققان، مورخان، دانشجویان و دوستداران ادب مفید واقع گردد...»<ref>ر.ک: یادداشت‌های اصغر جان‌فدا، ص103-104</ref>.		# در مقدمه «اصغر جان‏فدا» چنین آمده است: «تذکرة الشعراى [[مطربی سمرقندی، سلطان‌محمد\|محمد مطربى]]...، اثرى است جامع که در آن حوادث زیاد و گوناگون عصر شانزده میلادى، انعکاس یافته است. مؤلف تذکره، هنوز در عصر فوق‌الذکر، همچون شاعر، نویسنده و ادبیات‏‌شناس نکته‌‏سنج تاجیک شهرت یافته و مشهور گردیده است. تذكرة الشعراء، از جمله منابع ادبى و تاریخى، بشمار مى‌‏‌رود که خوانندگان در آن با شرح حال و جریان زندگى بیش از دویست نفر ادیب و شاعر عصر شانزده برخورده و با روابط ادبى و فرهنگى ماوراءالنهر، با هندوستان آشنا مى‌گردند؛ امیدواریم که تذكرة الشعراء، به‌مثابه منبع ذى‏‌قیمت تاریخ و ادب، براى آموزش تاریخ و ادبیات عصر شانزده، به محققان، مورخان، دانشجویان و دوستداران ادب مفید واقع گردد...»<ref>ر.ک: یادداشت‌های اصغر جان‌فدا، ص103-104</ref>.
	#: گفتنی است که عدد 200 نفر، در این مورد درست و دقیق نیست.		#: گفتنی است که عدد 200 نفر، در این مورد درست و دقیق نیست.
	# همچنین مصحح، زندگی‌نامه نویسنده را بیان کرده و توضیحاتی درباره کتابش آورده و از جمله خواندنی است که چنین نوشته است: «... [[مطربی سمرقندی، سلطان‌محمد\|مطربى]]، در تذکره خود نگاه بى‏‌طرفانه‌‏اى نداشته و له یا علیه برخى از شاعران، موضع‏‌گیرى کرده و نتوانسته به‌انصاف حکم کند؛ به‌‏ویژه در مورد کسانى که با وى مخالف بوده‌‏اند، کوشیده به‌نحوى‏ نارضایتى خود را ابراز کند و در موقع ترجمه چنین افرادى، بااینکه مدت‌ها دوست وى بوده‌‏اند، گزارش کوتاهى داده است؛ براى نمونه، ~~مى‏‌توانید،~~ شرح حال خواجه حسن نثارى استاد مطربى را با تذکره عبدالرحمن مشفقى مقایسه کنید. [[مطربی سمرقندی، سلطان‌محمد\|مطربى]] در شرح حال خواجه حسن نثارى، تا آنجا که توانسته، هنرنمایى نموده و از الفاظ و کلمات مسجّع در مدح استاد خود استفاده کرده است و به نظر ~~مى‏‌رسد~~ اوج هنرنمایى مطربى، در نظم و نثر زیبا و مسجّع آن روزگار، در همین شرح حال است که هم به نثرى زیبا و مسجّع و هم بسیار مفصل است. عکس این ماجرا، در شرح حال عبدالرحمن مشفقى است که از بزرگ‌ترین ادیبان و شاعران آن دوران بوده و شاید بتوان گفت، از خواجه حسن نثارى برتر است، اما مطربى به دلیل اینکه مشفقى میانه خوبى با استادش نثارى نداشته، با وى منصفانه برخورد نکرده و با او سر مهر نداشته است و حتى در شرح حال مشفقى بااینکه خود معترف به فضل و کمالات وى است، به‌صراحت چنین نوشته است: «مشفقى... اکثر از طوایف اهل عالم را هجو کرده، غالباً مخدومى حسن خواجه‏‌نثارى را نیز، از این معنا [هجو] خالى نگذاشته، بنا بر آن حضرت مخدومى، در کتاب مذکر احباب، از احوال آن جناب، به قصر و ایجاز خبر داده‏‌اند و به ذکر بعضى از فضائل او نپرداخته. چون این شکسته‌‏بال، اقتدا به حال و مآل آن صاحب‏‌کمال داشت، به جهت آن، قلم مشکین‌رقم، از ذکر مکارم اخلاق آن یگانه آفاق معذور داشت». بااینکه مطربى خود مشفقى را بسیار خوب ~~مى‏‌شناخته،~~ ولى تنها همان مطالبى را که نثارى، در کتاب خود از مشفقى نوشته، به تأسّى از استادش همان را در تذکره خود آورده است. از این نقائص که بگذریم، تذکرة الشعراى مطربى، یکى از منابع بسیار مهم و ارزشمند سده دهم و یازدهم هجرى/شانزدهم و هفدهم میلادى است که ما را با شاعران این دو سده و حتى برخى از شاعران سده نهم هجرى فرارود آشنا ~~مى‏‌سازد»~~<ref>ر.ک: مقدمه مصحح، ص50-51</ref>.		# همچنین مصحح، زندگی‌نامه نویسنده را بیان کرده و توضیحاتی درباره کتابش آورده و از جمله خواندنی است که چنین نوشته است: «... [[مطربی سمرقندی، سلطان‌محمد\|مطربى]]، در تذکره خود نگاه بى‏‌طرفانه‌‏اى نداشته و له یا علیه برخى از شاعران، موضع‏‌گیرى کرده و نتوانسته به‌انصاف حکم کند؛ به‌‏ویژه در مورد کسانى که با وى مخالف بوده‌‏اند، کوشیده به‌نحوى‏ نارضایتى خود را ابراز کند و در موقع ترجمه چنین افرادى، بااینکه مدت‌ها دوست وى بوده‌‏اند، گزارش کوتاهى داده است؛ براى نمونه، مى‌‏‌توانید، شرح حال خواجه حسن نثارى استاد مطربى را با تذکره عبدالرحمن مشفقى مقایسه کنید. [[مطربی سمرقندی، سلطان‌محمد\|مطربى]] در شرح حال خواجه حسن نثارى، تا آنجا که توانسته، هنرنمایى نموده و از الفاظ و کلمات مسجّع در مدح استاد خود استفاده کرده است و به نظر مى‌‏‌رسد اوج هنرنمایى مطربى، در نظم و نثر زیبا و مسجّع آن روزگار، در همین شرح حال است که هم به نثرى زیبا و مسجّع و هم بسیار مفصل است. عکس این ماجرا، در شرح حال عبدالرحمن مشفقى است که از بزرگ‌ترین ادیبان و شاعران آن دوران بوده و شاید بتوان گفت، از خواجه حسن نثارى برتر است، اما مطربى به دلیل اینکه مشفقى میانه خوبى با استادش نثارى نداشته، با وى منصفانه برخورد نکرده و با او سر مهر نداشته است و حتى در شرح حال مشفقى بااینکه خود معترف به فضل و کمالات وى است، به‌صراحت چنین نوشته است: «مشفقى... اکثر از طوایف اهل عالم را هجو کرده، غالباً مخدومى حسن خواجه‏‌نثارى را نیز، از این معنا [هجو] خالى نگذاشته، بنا بر آن حضرت مخدومى، در کتاب مذکر احباب، از احوال آن جناب، به قصر و ایجاز خبر داده‏‌اند و به ذکر بعضى از فضائل او نپرداخته. چون این شکسته‌‏بال، اقتدا به حال و مآل آن صاحب‏‌کمال داشت، به جهت آن، قلم مشکین‌رقم، از ذکر مکارم اخلاق آن یگانه آفاق معذور داشت». بااینکه مطربى خود مشفقى را بسیار خوب مى‌‏‌شناخته، ولى تنها همان مطالبى را که نثارى، در کتاب خود از مشفقى نوشته، به تأسّى از استادش همان را در تذکره خود آورده است. از این نقائص که بگذریم، تذکرة الشعراى مطربى، یکى از منابع بسیار مهم و ارزشمند سده دهم و یازدهم هجرى/شانزدهم و هفدهم میلادى است که ما را با شاعران این دو سده و حتى برخى از شاعران سده نهم هجرى فرارود آشنا مى‌‏‌سازد»<ref>ر.ک: مقدمه مصحح، ص50-51</ref>.
	#: گفتنی است که فرارود، همان ماوراءالنهر است. به نظر می‌رسد که علی‌رغم نظر مصحح محترم؛ این‌گونه ابراز مخالفت که به‌صورت صادقانه انجام شده و نویسنده به‌روشنی بیان کرده است که همه مطالب را نیاورده و سبب این موضوع را نیز بیان کرده، منافاتی با حقیقت‌جویی و بی‌طرفی علمی ندارد و برخلاف انصاف نیست و به‌ویژه عنایت شود به این عبارت: «... به جهت آن، قلم مشکین‌رقم، از ذکر مکارم اخلاق آن یگانه آفاق معذور داشت»، که در آن او را یگانه آفاق و دارای مکارم اخلاق شمرده و...		#: گفتنی است که فرارود، همان ماوراءالنهر است. به نظر می‌رسد که علی‌رغم نظر مصحح محترم؛ این‌گونه ابراز مخالفت که به‌صورت صادقانه انجام شده و نویسنده به‌روشنی بیان کرده است که همه مطالب را نیاورده و سبب این موضوع را نیز بیان کرده، منافاتی با حقیقت‌جویی و بی‌طرفی علمی ندارد و برخلاف انصاف نیست و به‌ویژه عنایت شود به این عبارت: «... به جهت آن، قلم مشکین‌رقم، از ذکر مکارم اخلاق آن یگانه آفاق معذور داشت»، که در آن او را یگانه آفاق و دارای مکارم اخلاق شمرده و...
	# نویسنده، استاد خودش را چنین معرفی کرده است: «حسن خواجه‏نثارى بخارى، القاب و اوصاف موزون ملازمان مخدومى، از آن بالاتر و والاتر است که قلم شکسته‌رقم این فقیر کسیر کثیرالتقصیر، به اعلى درجه تحریر، بلکه به ادنى پایه تقریر آن ترقّى و تصاعد تواند نمود. هرچه این کمینه در فنون شعر آموخته، نمونه‏‌اى است که از رفت و روب بزمگاه آن عالی‌جاه، اندوخته و هر قطره زلالى که در کام جان متعطّشان بوادى سخنورى ~~مى‏‌چکاند،~~ رشحه‏‌اى است [که‏] از رشحات سحاب افضال آن صاحب‏‌کمال گرفته و هر نواله‏‌اى که حواله حوصله مرغان نغمه‏‌سنج چمن نکته‏‌پرورى ~~مى‏‌نماید،~~ ذخیره‏‌اى است که از خوان احسان آن سلطان ملک سخن برداشته.		# نویسنده، استاد خودش را چنین معرفی کرده است: «حسن خواجه‏نثارى بخارى، القاب و اوصاف موزون ملازمان مخدومى، از آن بالاتر و والاتر است که قلم شکسته‌رقم این فقیر کسیر کثیرالتقصیر، به اعلى درجه تحریر، بلکه به ادنى پایه تقریر آن ترقّى و تصاعد تواند نمود. هرچه این کمینه در فنون شعر آموخته، نمونه‏‌اى است که از رفت و روب بزمگاه آن عالی‌جاه، اندوخته و هر قطره زلالى که در کام جان متعطّشان بوادى سخنورى مى‌‏‌چکاند، رشحه‏‌اى است [که‏] از رشحات سحاب افضال آن صاحب‏‌کمال گرفته و هر نواله‏‌اى که حواله حوصله مرغان نغمه‏‌سنج چمن نکته‏‌پرورى مى‌‏‌نماید، ذخیره‏‌اى است که از خوان احسان آن سلطان ملک سخن برداشته.
	مصرع:		مصرع:
	«سخن اوست هرچه مى‌گویم».		«سخن اوست هرچه مى‌گویم».
	چون شروع به کلیت در بیان اوصاف کمال و نعوت جلال آن مظهر افضال، متعسّر بود، بلکه متعذّر می‌نمود، لاجرم به ذکر بعضى از مکارم اخلاق اکتفا افتاد و على اللّه الاعتماد... ذات بابرکات ایشان، مستجمع جمیع صفات پسندیده بود، سیما در زهد و تقوا، درجه علیا داشتند و مهما امکن قدم بى‏‌وضو بر زمین نمى‌گذاشتند. اوراد ایشان، به‌غایت مضبوط و اوقات ایشان بى‌‏نهایت مربوط بود. در طریق ریاضت متفرّد زمان و یگانه دوران بودند. ضمیر منیر ایشان مصباح رموز حقایق و کشّاف کنوز دقایق بود. نزد سلاطین عظام و خواقین کرام و همه طوایف انام، از خواصّ و عوام، به‌غایت معزّز و مکرّم بودند و همه افاضل و اماجد بخارا به صحبت شریف ایشان مفتخر و مباهى ~~مى‏‌نمودند~~. حلیه مبارک ایشان، چنان به زیور ملاحت محلا بود که با وجود کبر سنّ و بیاض محاسن، خلق شیفته و فریفته شمایل همایون ایشان ~~مى‏‌گردیدند~~. به‌غایت متخلّق و متواضع و شیرین‏‌کلام و نیکواختلاط بودند. چون در بذل دراهم، ید بیضا ~~مى‏‌نمودند،~~ بدان جهت «نثارى» تخلّص ~~مى‏‌فرمودند~~...»<ref>ر.ک: متن کتاب، ص503-505</ref>.		چون شروع به کلیت در بیان اوصاف کمال و نعوت جلال آن مظهر افضال، متعسّر بود، بلکه متعذّر می‌نمود، لاجرم به ذکر بعضى از مکارم اخلاق اکتفا افتاد و على اللّه الاعتماد... ذات بابرکات ایشان، مستجمع جمیع صفات پسندیده بود، سیما در زهد و تقوا، درجه علیا داشتند و مهما امکن قدم بى‏‌وضو بر زمین نمى‌گذاشتند. اوراد ایشان، به‌غایت مضبوط و اوقات ایشان بى‌‏نهایت مربوط بود. در طریق ریاضت متفرّد زمان و یگانه دوران بودند. ضمیر منیر ایشان مصباح رموز حقایق و کشّاف کنوز دقایق بود. نزد سلاطین عظام و خواقین کرام و همه طوایف انام، از خواصّ و عوام، به‌غایت معزّز و مکرّم بودند و همه افاضل و اماجد بخارا به صحبت شریف ایشان مفتخر و مباهى مى‌‏‌نمودند. حلیه مبارک ایشان، چنان به زیور ملاحت محلا بود که با وجود کبر سنّ و بیاض محاسن، خلق شیفته و فریفته شمایل همایون ایشان مى‌‏‌گردیدند. به‌غایت متخلّق و متواضع و شیرین‏‌کلام و نیکواختلاط بودند. چون در بذل دراهم، ید بیضا مى‌‏‌نمودند، بدان جهت «نثارى» تخلّص مى‌‏‌فرمودند...»<ref>ر.ک: متن کتاب، ص503-505</ref>.

	==وضعیت کتاب==		==وضعیت کتاب==

Wikinoor.ir: جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s$ابهام\sزدایی$\}\}↵↵↵' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}} '

2022-11-30T20:05:02Z

جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s$ابهام\sزدایی$\}\}↵↵↵' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۳۵
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


	{{کاربردهای دیگر\|تذكرة الشعراء (ابهام زدایی)}}		{{کاربردهای دیگر\|تذكرة الشعراء (ابهام زدایی)}}



	'''تذكرة الشعراء'''، از آثار ادیب، شاعر و تذکره‏ نویس تاجیک ماوراءالنهر، [[مطربی سمرقندی، سلطان‌محمد\|سلطان‌محمد مطربی سمرقندی]] ‏(سمرقند 966-1040ق)، به زبان فارسی است که در آن، جمعی از شاعران را معرفی و برخی از اشعار آنان را ذکر کرده است.		'''تذكرة الشعراء'''، از آثار ادیب، شاعر و تذکره‏ نویس تاجیک ماوراءالنهر، [[مطربی سمرقندی، سلطان‌محمد\|سلطان‌محمد مطربی سمرقندی]] ‏(سمرقند 966-1040ق)، به زبان فارسی است که در آن، جمعی از شاعران را معرفی و برخی از اشعار آنان را ذکر کرده است.

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۹

2022-10-05T16:49:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۹
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


			{{کاربردهای دیگر\|تذكرة الشعراء (ابهام زدایی)}}

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '}} '''' به '}} ''''

2021-09-09T20:17:00Z

جایگزینی متن - '}} '''' به '}} ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۴۷
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\| شابک =978-964-90596-0-0		\| شابک =978-964-90596-0-0
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =11622
	\| کتابخوان همراه نور =11622		\| کتابخوان همراه نور =11622
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


	'''تذكرة الشعراء'''، از آثار ادیب، شاعر و تذکره‏ نویس تاجیک ماوراءالنهر، [[مطربی سمرقندی، سلطان‌محمد\|سلطان‌محمد مطربی سمرقندی]] ‏(سمرقند 966-1040ق)، به زبان فارسی است که در آن، جمعی از شاعران را معرفی و برخی از اشعار آنان را ذکر کرده است.		'''تذكرة الشعراء'''، از آثار ادیب، شاعر و تذکره‏ نویس تاجیک ماوراءالنهر، [[مطربی سمرقندی، سلطان‌محمد\|سلطان‌محمد مطربی سمرقندی]] ‏(سمرقند 966-1040ق)، به زبان فارسی است که در آن، جمعی از شاعران را معرفی و برخی از اشعار آنان را ذکر کرده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== [[' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} [['

2021-09-04T09:08:21Z

جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== [[' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} [['

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۸
خط ۷۱:		خط ۷۱:

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

	[[تذکره ریاض الشعراء]]		[[تذکره ریاض الشعراء]]

Yqorbani@noornet.net در ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۳۵

2020-06-11T06:35:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۵
خط ۸۴:		خط ۸۴:

	[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]		[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]

	~~[[رده:جدید25 شهریور الی 24 مهر]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'مى‏ن' به 'می‌ن'

2020-01-28T08:46:38Z

جایگزینی متن - 'مى‏ن' به 'می‌ن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۱۶
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	مصرع:		مصرع:
	«سخن اوست هرچه مى‌گویم».		«سخن اوست هرچه مى‌گویم».
	چون شروع به کلیت در بیان اوصاف کمال و نعوت جلال آن مظهر افضال، متعسّر بود، بلکه متعذّر ~~مى‏نمود،~~ لاجرم به ذکر بعضى از مکارم اخلاق اکتفا افتاد و على اللّه الاعتماد... ذات بابرکات ایشان، مستجمع جمیع صفات پسندیده بود، سیما در زهد و تقوا، درجه علیا داشتند و مهما امکن قدم بى‏‌وضو بر زمین نمى‌گذاشتند. اوراد ایشان، به‌غایت مضبوط و اوقات ایشان بى‌‏نهایت مربوط بود. در طریق ریاضت متفرّد زمان و یگانه دوران بودند. ضمیر منیر ایشان مصباح رموز حقایق و کشّاف کنوز دقایق بود. نزد سلاطین عظام و خواقین کرام و همه طوایف انام، از خواصّ و عوام، به‌غایت معزّز و مکرّم بودند و همه افاضل و اماجد بخارا به صحبت شریف ایشان مفتخر و مباهى مى‏‌نمودند. حلیه مبارک ایشان، چنان به زیور ملاحت محلا بود که با وجود کبر سنّ و بیاض محاسن، خلق شیفته و فریفته شمایل همایون ایشان مى‏‌گردیدند. به‌غایت متخلّق و متواضع و شیرین‏‌کلام و نیکواختلاط بودند. چون در بذل دراهم، ید بیضا مى‏‌نمودند، بدان جهت «نثارى» تخلّص مى‏‌فرمودند...»<ref>ر.ک: متن کتاب، ص503-505</ref>.		چون شروع به کلیت در بیان اوصاف کمال و نعوت جلال آن مظهر افضال، متعسّر بود، بلکه متعذّر می‌نمود، لاجرم به ذکر بعضى از مکارم اخلاق اکتفا افتاد و على اللّه الاعتماد... ذات بابرکات ایشان، مستجمع جمیع صفات پسندیده بود، سیما در زهد و تقوا، درجه علیا داشتند و مهما امکن قدم بى‏‌وضو بر زمین نمى‌گذاشتند. اوراد ایشان، به‌غایت مضبوط و اوقات ایشان بى‌‏نهایت مربوط بود. در طریق ریاضت متفرّد زمان و یگانه دوران بودند. ضمیر منیر ایشان مصباح رموز حقایق و کشّاف کنوز دقایق بود. نزد سلاطین عظام و خواقین کرام و همه طوایف انام، از خواصّ و عوام، به‌غایت معزّز و مکرّم بودند و همه افاضل و اماجد بخارا به صحبت شریف ایشان مفتخر و مباهى مى‏‌نمودند. حلیه مبارک ایشان، چنان به زیور ملاحت محلا بود که با وجود کبر سنّ و بیاض محاسن، خلق شیفته و فریفته شمایل همایون ایشان مى‏‌گردیدند. به‌غایت متخلّق و متواضع و شیرین‏‌کلام و نیکواختلاط بودند. چون در بذل دراهم، ید بیضا مى‏‌نمودند، بدان جهت «نثارى» تخلّص مى‏‌فرمودند...»<ref>ر.ک: متن کتاب، ص503-505</ref>.

	==وضعیت کتاب==		==وضعیت کتاب==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'تاجي' به 'تاجی'

2019-08-17T14:46:26Z

جایگزینی متن - 'تاجي' به 'تاجی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۸:۱۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\| کد کنگره =‏PIR‎‏ ‎‏9063‎‏ ‎‏/‎‏م‎‏6‎‏ت‎‏4*		\| کد کنگره =‏PIR‎‏ ‎‏9063‎‏ ‎‏/‎‏م‎‏6‎‏ت‎‏4*
	\| موضوع =		\| موضوع =
	شاعران ~~تاجيک~~ - قرن 11ق.		شاعران تاجیک - قرن 11ق.
	شعر فارسی - قرن 11ق. - تاريخ و نقد		شعر فارسی - قرن 11ق. - تاريخ و نقد
	\|ناشر		\|ناشر
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =
			\| کتابخوان همراه نور =11622
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =