انتقاد و انتقادپذیری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

A-esmaili در ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۷

2025-10-23T09:37:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۷
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	\| سال نشر = 1381		\| سال نشر = 1381

	\| کد اتوماسیون =~~AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE~~		\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE23746AUTOMATIONCODE
	\| چاپ =		\| چاپ =
	\| شابک =		\| شابک =
	\| تعداد جلد =		\| تعداد جلد =
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =23746
	\| کتابخوان همراه نور =		\| کتابخوان همراه نور =
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'می آید' به 'می‌آید'

2024-04-09T18:17:17Z

جایگزینی متن - 'می آید' به 'می‌آید'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۴۷
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	اولا، انسان‌ها طبیعتا خطاکارند و ثانیا همه انسانها حق انتقاد دارند.		اولا، انسان‌ها طبیعتا خطاکارند و ثانیا همه انسانها حق انتقاد دارند.

	ثانیاً، تنها کسی در پی رشد خود ~~برمی آید~~ که از وضع خود ناخشنود باشد.		ثانیاً، تنها کسی در پی رشد خود برمی‌آید که از وضع خود ناخشنود باشد.

	[[امام علی علیه‌السلام\|علی(ع)]] فرمودند:		[[امام علی علیه‌السلام\|علی(ع)]] فرمودند:

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می ف' به ' می‌ف'

2024-04-08T10:04:29Z

جایگزینی متن - ' می ف' به ' می‌ف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	انتقاد در [[لغت‌نامه دهخدا\|لغت نامه دهخدا]] عبارت است از: «سره کردن»، سره گرفتن، …در زبان عربی به معنای خرده‌گیری است و در زبان انگلیسی هم به معنای عیب‌جویی و «آشکار ساختن عیوب» می‌باشد.		انتقاد در [[لغت‌نامه دهخدا\|لغت نامه دهخدا]] عبارت است از: «سره کردن»، سره گرفتن، …در زبان عربی به معنای خرده‌گیری است و در زبان انگلیسی هم به معنای عیب‌جویی و «آشکار ساختن عیوب» می‌باشد.

	[[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]] هم آن را درست در مقابل ثناگویی قرار می‌دهند که در نامه‌ای که به فرزندش نوشته ~~می فرمایند~~: «سر تا پای انسان عیب است و باید این عیب‌ها را گفت و انتقادات را کرد، برای این که اصلاح بشود جامعه».		[[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]] هم آن را درست در مقابل ثناگویی قرار می‌دهند که در نامه‌ای که به فرزندش نوشته می‌فرمایند: «سر تا پای انسان عیب است و باید این عیب‌ها را گفت و انتقادات را کرد، برای این که اصلاح بشود جامعه».

	باید دانست که انتقاد عامل ضروری برای رشد و اصلاح فرد و جامعه می‌باشد. [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] با همین رویکرد، ضرورت انتقاد را چنین بیان می‌کند: «انتقاد باید بشود، تا انتقاد نشود اصلاح نمی‌شود یک جامعه، عیب هم در همه جا هست.» این نوع نگریستن به انتقاد آن را از شرّی اجتناب‌ناپذیر به خیری ضروری و هدیه‌ای الهی تبدیل می‌کند.		باید دانست که انتقاد عامل ضروری برای رشد و اصلاح فرد و جامعه می‌باشد. [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] با همین رویکرد، ضرورت انتقاد را چنین بیان می‌کند: «انتقاد باید بشود، تا انتقاد نشود اصلاح نمی‌شود یک جامعه، عیب هم در همه جا هست.» این نوع نگریستن به انتقاد آن را از شرّی اجتناب‌ناپذیر به خیری ضروری و هدیه‌ای الهی تبدیل می‌کند.
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	با توجه به تعریف کارکردی که از انتقاد شد، انتظار می‌رود که همگان از آن استقبال کنند، ولی اغلب از آن گریزان هستند و علت آن ترس از مواجهه با خویشتن می‌باشد. و هر کسی دنبال آن است که تصویر بی‌نقصی از خود ارائه دهد.		با توجه به تعریف کارکردی که از انتقاد شد، انتظار می‌رود که همگان از آن استقبال کنند، ولی اغلب از آن گریزان هستند و علت آن ترس از مواجهه با خویشتن می‌باشد. و هر کسی دنبال آن است که تصویر بی‌نقصی از خود ارائه دهد.

	[[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] تحلیل دقیقی از این مسئله دارند و ~~می فرمایند~~:		[[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] تحلیل دقیقی از این مسئله دارند و می‌فرمایند:

	«منشأ خوشامد ما از مدح و ثناها و بدآمدنمان از انتقادها و شایعه‌افکنی‌ها حب نفس است که بزرگترین دام ابلیس لعین است که این خودپسندی، خود آفت دیگری در پی دارد که [[امام علی علیه‌السلام\|علی(ع)]] فرمودند: «که خودپسندی مانع به فزونی رسیدن است و بر اثر خودپسندی، زشتی‌ها و معایب آشکار می‌گردد».		«منشأ خوشامد ما از مدح و ثناها و بدآمدنمان از انتقادها و شایعه‌افکنی‌ها حب نفس است که بزرگترین دام ابلیس لعین است که این خودپسندی، خود آفت دیگری در پی دارد که [[امام علی علیه‌السلام\|علی(ع)]] فرمودند: «که خودپسندی مانع به فزونی رسیدن است و بر اثر خودپسندی، زشتی‌ها و معایب آشکار می‌گردد».

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ب ها ' به 'ب‌ها '

2024-03-12T14:13:14Z

جایگزینی متن - 'ب ها ' به 'ب‌ها '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۳
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	انتقاد در [[لغت‌نامه دهخدا\|لغت نامه دهخدا]] عبارت است از: «سره کردن»، سره گرفتن، …در زبان عربی به معنای خرده‌گیری است و در زبان انگلیسی هم به معنای عیب‌جویی و «آشکار ساختن عیوب» می‌باشد.		انتقاد در [[لغت‌نامه دهخدا\|لغت نامه دهخدا]] عبارت است از: «سره کردن»، سره گرفتن، …در زبان عربی به معنای خرده‌گیری است و در زبان انگلیسی هم به معنای عیب‌جویی و «آشکار ساختن عیوب» می‌باشد.

	[[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]] هم آن را درست در مقابل ثناگویی قرار می‌دهند که در نامه‌ای که به فرزندش نوشته می فرمایند: «سر تا پای انسان عیب است و باید این ~~عیب ها~~ را گفت و انتقادات را کرد، برای این که اصلاح بشود جامعه».		[[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]] هم آن را درست در مقابل ثناگویی قرار می‌دهند که در نامه‌ای که به فرزندش نوشته می فرمایند: «سر تا پای انسان عیب است و باید این عیب‌ها را گفت و انتقادات را کرد، برای این که اصلاح بشود جامعه».

	باید دانست که انتقاد عامل ضروری برای رشد و اصلاح فرد و جامعه می‌باشد. [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] با همین رویکرد، ضرورت انتقاد را چنین بیان می‌کند: «انتقاد باید بشود، تا انتقاد نشود اصلاح نمی‌شود یک جامعه، عیب هم در همه جا هست.» این نوع نگریستن به انتقاد آن را از شرّی اجتناب‌ناپذیر به خیری ضروری و هدیه‌ای الهی تبدیل می‌کند.		باید دانست که انتقاد عامل ضروری برای رشد و اصلاح فرد و جامعه می‌باشد. [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] با همین رویکرد، ضرورت انتقاد را چنین بیان می‌کند: «انتقاد باید بشود، تا انتقاد نشود اصلاح نمی‌شود یک جامعه، عیب هم در همه جا هست.» این نوع نگریستن به انتقاد آن را از شرّی اجتناب‌ناپذیر به خیری ضروری و هدیه‌ای الهی تبدیل می‌کند.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می دارد' به ' می‌دارد'

2024-03-12T03:41:22Z

جایگزینی متن - ' می دارد' به ' می‌دارد'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۱
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	'''انتقاد و انتقاد پذیری''' تألیف [[اسلامی اردکانی، سید حسن\|حسن اسلامی]]، اثری است که در آن نویسنده سعی داشته مفاهیم کلیدی اندیشه اخلاقی [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام]] را به گونه‌ای منظومه‌وار توضیح دهد و زمینه را برای درک کامل‌تری از آرای اخلاقی امام فراهم آورد. حتی سیاست را نیز از همین منظر نگریسته است.		'''انتقاد و انتقاد پذیری''' تألیف [[اسلامی اردکانی، سید حسن\|حسن اسلامی]]، اثری است که در آن نویسنده سعی داشته مفاهیم کلیدی اندیشه اخلاقی [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام]] را به گونه‌ای منظومه‌وار توضیح دهد و زمینه را برای درک کامل‌تری از آرای اخلاقی امام فراهم آورد. حتی سیاست را نیز از همین منظر نگریسته است.

	در بخش اول بیان ~~می دارد~~ که انتقاد تلخ می‌باشد و علی رغم اینکه انتقاد نوعی عیب‌جویی است ولی باعث رشد و پیشرفت می‌گردد. خودخواهی انسان مانع انتقادپذیری است و شیطان با حربه‌هایی همچون تحقیر منتقد، دلیل تراشی، کوچک جلوه‌دادن انتقاد و فرافکنی، تأثیر انتقاد را کمرنگ می‌کند.		در بخش اول بیان می‌دارد که انتقاد تلخ می‌باشد و علی رغم اینکه انتقاد نوعی عیب‌جویی است ولی باعث رشد و پیشرفت می‌گردد. خودخواهی انسان مانع انتقادپذیری است و شیطان با حربه‌هایی همچون تحقیر منتقد، دلیل تراشی، کوچک جلوه‌دادن انتقاد و فرافکنی، تأثیر انتقاد را کمرنگ می‌کند.

	در بخش هفتم این را مطرح می‌کند که دشمن، دوست واقعی انسان است، زیرا عیب‌ها را می‌بیند و ترس از بیان آن‌ها ندارد. باید دانست که انتقاد از نیت منتقد جداست و انتقاد باید سازنده باشد و انتقادپذیری خود نوعی کمال وانتقادگری هنر است.		در بخش هفتم این را مطرح می‌کند که دشمن، دوست واقعی انسان است، زیرا عیب‌ها را می‌بیند و ترس از بیان آن‌ها ندارد. باید دانست که انتقاد از نیت منتقد جداست و انتقاد باید سازنده باشد و انتقادپذیری خود نوعی کمال وانتقادگری هنر است.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ه ای ' به 'ه‌ای '

2024-02-26T20:14:34Z

جایگزینی متن - 'ه ای ' به 'ه‌ای '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۴۴
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	باید دانست که انتقاد عامل ضروری برای رشد و اصلاح فرد و جامعه می‌باشد. [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] با همین رویکرد، ضرورت انتقاد را چنین بیان می‌کند: «انتقاد باید بشود، تا انتقاد نشود اصلاح نمی‌شود یک جامعه، عیب هم در همه جا هست.» این نوع نگریستن به انتقاد آن را از شرّی اجتناب‌ناپذیر به خیری ضروری و هدیه‌ای الهی تبدیل می‌کند.		باید دانست که انتقاد عامل ضروری برای رشد و اصلاح فرد و جامعه می‌باشد. [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] با همین رویکرد، ضرورت انتقاد را چنین بیان می‌کند: «انتقاد باید بشود، تا انتقاد نشود اصلاح نمی‌شود یک جامعه، عیب هم در همه جا هست.» این نوع نگریستن به انتقاد آن را از شرّی اجتناب‌ناپذیر به خیری ضروری و هدیه‌ای الهی تبدیل می‌کند.

	انتقاد این آگاهی را به ما می‌دهد که بدانیم در وجود یا رفتارمان چه کاستی‌هایی وجود دارد و ما را به اصلاح آنها برمی‌انگیزد. امامان معصوم نه‌تنها به استقبال انتقاد می‌رفتند، بلکه آن را چونان ~~هدیه ای~~ ارزنده، قلمداد می‌کردند. [[امام علی علیه‌السلام\|حضرت علی(ع)]] فرمودند: «آن که عیب تو را از تو پنهان دارد، دشمن توست و آن که عیب تو را بر تو آشکار سازد، دوستدار تو است».		انتقاد این آگاهی را به ما می‌دهد که بدانیم در وجود یا رفتارمان چه کاستی‌هایی وجود دارد و ما را به اصلاح آنها برمی‌انگیزد. امامان معصوم نه‌تنها به استقبال انتقاد می‌رفتند، بلکه آن را چونان هدیه‌ای ارزنده، قلمداد می‌کردند. [[امام علی علیه‌السلام\|حضرت علی(ع)]] فرمودند: «آن که عیب تو را از تو پنهان دارد، دشمن توست و آن که عیب تو را بر تو آشکار سازد، دوستدار تو است».

	با توجه به تعریف کارکردی که از انتقاد شد، انتظار می‌رود که همگان از آن استقبال کنند، ولی اغلب از آن گریزان هستند و علت آن ترس از مواجهه با خویشتن می‌باشد. و هر کسی دنبال آن است که تصویر بی‌نقصی از خود ارائه دهد.		با توجه به تعریف کارکردی که از انتقاد شد، انتظار می‌رود که همگان از آن استقبال کنند، ولی اغلب از آن گریزان هستند و علت آن ترس از مواجهه با خویشتن می‌باشد. و هر کسی دنبال آن است که تصویر بی‌نقصی از خود ارائه دهد.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'می گفتند' به 'می‌گفتند'

2024-02-23T09:52:42Z

جایگزینی متن - 'می گفتند' به 'می‌گفتند'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۲
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	لازم به ذکر است که باران رحمت انتقاد نیز چنین است. اگر بر دل‌های پاک ببارد، آن را سبز و خرّم می‌سازد و اگر بر دل‌های چرکین و متورم از کینه و نفرت و سوءظن و خودپسندی ببارد، جز کینه به بار نخواهد آورد. غالب قضاوت‌های انسان بر اساس ذهنیات اویند، نه واقعیت‌های بیرونی. به گفته [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]]: «همه این‌ها زیر سر خود من است، به خارج هیچ مربوط نیست، دنیا من هستم».		لازم به ذکر است که باران رحمت انتقاد نیز چنین است. اگر بر دل‌های پاک ببارد، آن را سبز و خرّم می‌سازد و اگر بر دل‌های چرکین و متورم از کینه و نفرت و سوءظن و خودپسندی ببارد، جز کینه به بار نخواهد آورد. غالب قضاوت‌های انسان بر اساس ذهنیات اویند، نه واقعیت‌های بیرونی. به گفته [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]]: «همه این‌ها زیر سر خود من است، به خارج هیچ مربوط نیست، دنیا من هستم».

	ایشان همچنین افراد را به انتقاد صحیح، سالم و غیرمغرضانه فرامی‌خواندند و ~~می گفتند~~: «انتقاد صحیح از دولت مانع ندارد ولی انتقام و تضعیف نباید باشد».		ایشان همچنین افراد را به انتقاد صحیح، سالم و غیرمغرضانه فرامی‌خواندند و می‌گفتند: «انتقاد صحیح از دولت مانع ندارد ولی انتقام و تضعیف نباید باشد».

	انتقاد به معنای خرده‌گیری و بیان عیب‌ها، حق همگان است. بدین معنا که هر کس می‌تواند اگر عیبی یافت، بر آن انگشت بگذارد و درباره آن داوری کند. گاه درباره این حق، که به ظاهر مسلّم است تردیدهایی جدّی صورت می‌گیرد و قیدهایی افزوده می‌شود تا دایره منتقدان یا انتقادشوندگان محدود شود و کسانی از انتقاد کردن باز داشته شوند و یا کسانی از مورد انتقاد واقع شدن رهایی یابند. مهم‌ترین این تردیدها دو گونه است: برخی عده‌ای را فراتر از انتقاد قرار می‌دهند و برخی صلاحیت همه منتقدان را زیر سؤال می‌برند. در این‌جا، با طرح دو گزاره به این تردیدها پاسخ داده می‌شود:		انتقاد به معنای خرده‌گیری و بیان عیب‌ها، حق همگان است. بدین معنا که هر کس می‌تواند اگر عیبی یافت، بر آن انگشت بگذارد و درباره آن داوری کند. گاه درباره این حق، که به ظاهر مسلّم است تردیدهایی جدّی صورت می‌گیرد و قیدهایی افزوده می‌شود تا دایره منتقدان یا انتقادشوندگان محدود شود و کسانی از انتقاد کردن باز داشته شوند و یا کسانی از مورد انتقاد واقع شدن رهایی یابند. مهم‌ترین این تردیدها دو گونه است: برخی عده‌ای را فراتر از انتقاد قرار می‌دهند و برخی صلاحیت همه منتقدان را زیر سؤال می‌برند. در این‌جا، با طرح دو گزاره به این تردیدها پاسخ داده می‌شود:

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'می سازد' به 'می‌سازد'

2024-02-09T12:39:33Z

جایگزینی متن - 'می سازد' به 'می‌سازد'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۹
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	در تعلیمات دینی ما آمده است که «مؤمن، آینه برادر مؤمن خود است و عیب‌های او را آن‌گونه که هستند باز می‌نماید و او را بدین‌سان اصلاح می‌کند».		در تعلیمات دینی ما آمده است که «مؤمن، آینه برادر مؤمن خود است و عیب‌های او را آن‌گونه که هستند باز می‌نماید و او را بدین‌سان اصلاح می‌کند».

	لازم به ذکر است که باران رحمت انتقاد نیز چنین است. اگر بر دل‌های پاک ببارد، آن را سبز و خرّم ~~می سازد~~ و اگر بر دل‌های چرکین و متورم از کینه و نفرت و سوءظن و خودپسندی ببارد، جز کینه به بار نخواهد آورد. غالب قضاوت‌های انسان بر اساس ذهنیات اویند، نه واقعیت‌های بیرونی. به گفته [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]]: «همه این‌ها زیر سر خود من است، به خارج هیچ مربوط نیست، دنیا من هستم».		لازم به ذکر است که باران رحمت انتقاد نیز چنین است. اگر بر دل‌های پاک ببارد، آن را سبز و خرّم می‌سازد و اگر بر دل‌های چرکین و متورم از کینه و نفرت و سوءظن و خودپسندی ببارد، جز کینه به بار نخواهد آورد. غالب قضاوت‌های انسان بر اساس ذهنیات اویند، نه واقعیت‌های بیرونی. به گفته [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]]: «همه این‌ها زیر سر خود من است، به خارج هیچ مربوط نیست، دنیا من هستم».

	ایشان همچنین افراد را به انتقاد صحیح، سالم و غیرمغرضانه فرامی‌خواندند و می گفتند: «انتقاد صحیح از دولت مانع ندارد ولی انتقام و تضعیف نباید باشد».		ایشان همچنین افراد را به انتقاد صحیح، سالم و غیرمغرضانه فرامی‌خواندند و می گفتند: «انتقاد صحیح از دولت مانع ندارد ولی انتقام و تضعیف نباید باشد».

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ن ها' به 'ن‌ها'

2024-02-09T10:08:18Z

جایگزینی متن - 'ن ها' به 'ن‌ها'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۸
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	در تعلیمات دینی ما آمده است که «مؤمن، آینه برادر مؤمن خود است و عیب‌های او را آن‌گونه که هستند باز می‌نماید و او را بدین‌سان اصلاح می‌کند».		در تعلیمات دینی ما آمده است که «مؤمن، آینه برادر مؤمن خود است و عیب‌های او را آن‌گونه که هستند باز می‌نماید و او را بدین‌سان اصلاح می‌کند».

	لازم به ذکر است که باران رحمت انتقاد نیز چنین است. اگر بر دل‌های پاک ببارد، آن را سبز و خرّم می سازد و اگر بر دل‌های چرکین و متورم از کینه و نفرت و سوءظن و خودپسندی ببارد، جز کینه به بار نخواهد آورد. غالب قضاوت‌های انسان بر اساس ذهنیات اویند، نه واقعیت‌های بیرونی. به گفته [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]]: «همه ~~این ها~~ زیر سر خود من است، به خارج هیچ مربوط نیست، دنیا من هستم».		لازم به ذکر است که باران رحمت انتقاد نیز چنین است. اگر بر دل‌های پاک ببارد، آن را سبز و خرّم می سازد و اگر بر دل‌های چرکین و متورم از کینه و نفرت و سوءظن و خودپسندی ببارد، جز کینه به بار نخواهد آورد. غالب قضاوت‌های انسان بر اساس ذهنیات اویند، نه واقعیت‌های بیرونی. به گفته [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]]: «همه این‌ها زیر سر خود من است، به خارج هیچ مربوط نیست، دنیا من هستم».

	ایشان همچنین افراد را به انتقاد صحیح، سالم و غیرمغرضانه فرامی‌خواندند و می گفتند: «انتقاد صحیح از دولت مانع ندارد ولی انتقام و تضعیف نباید باشد».		ایشان همچنین افراد را به انتقاد صحیح، سالم و غیرمغرضانه فرامی‌خواندند و می گفتند: «انتقاد صحیح از دولت مانع ندارد ولی انتقام و تضعیف نباید باشد».

A-esmaili در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۲

2024-02-05T08:12:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۲
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	}}		}}

	'''انتقاد و انتقاد پذیری''' تألیف [[اسلامی اردکانی، سید حسن\|حسن اسلامی]]،		'''انتقاد و انتقاد پذیری''' تألیف [[اسلامی اردکانی، سید حسن\|حسن اسلامی]]، اثری است که در آن نویسنده سعی داشته مفاهیم کلیدی اندیشه اخلاقی [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام]] را به گونه‌ای منظومه‌وار توضیح دهد و زمینه را برای درک کامل‌تری از آرای اخلاقی امام فراهم آورد. حتی سیاست را نیز از همین منظر نگریسته است.

	نویسنده ~~در این کتاب~~ سعی داشته مفاهیم کلیدی اندیشه اخلاقی [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام]] را به گونه‌ای منظومه‌وار توضیح دهد و زمینه را برای درک کامل‌تری از آرای اخلاقی امام فراهم آورد. حتی سیاست را نیز از همین منظر نگریسته است.

	در بخش اول بیان می دارد که انتقاد تلخ می‌باشد و علی رغم اینکه انتقاد نوعی عیب‌جویی است ولی باعث رشد و پیشرفت می‌گردد. خودخواهی انسان مانع انتقادپذیری است و شیطان با حربه‌هایی همچون تحقیر منتقد، دلیل تراشی، کوچک جلوه‌دادن انتقاد و فرافکنی، تأثیر انتقاد را کمرنگ می‌کند.		در بخش اول بیان می دارد که انتقاد تلخ می‌باشد و علی رغم اینکه انتقاد نوعی عیب‌جویی است ولی باعث رشد و پیشرفت می‌گردد. خودخواهی انسان مانع انتقادپذیری است و شیطان با حربه‌هایی همچون تحقیر منتقد، دلیل تراشی، کوچک جلوه‌دادن انتقاد و فرافکنی، تأثیر انتقاد را کمرنگ می‌کند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	انتقاد در [[لغت‌نامه دهخدا\|لغت نامه دهخدا]] عبارت است از: «سره کردن»، سره گرفتن، …در زبان عربی به معنای خرده‌گیری است و در زبان انگلیسی هم به معنای عیب‌جویی و «آشکار ساختن عیوب» می‌باشد.		انتقاد در [[لغت‌نامه دهخدا\|لغت نامه دهخدا]] عبارت است از: «سره کردن»، سره گرفتن، …در زبان عربی به معنای خرده‌گیری است و در زبان انگلیسی هم به معنای عیب‌جویی و «آشکار ساختن عیوب» می‌باشد.

	[[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]] هم آن را درست در مقابل ثناگویی قرار می‌دهند که در نامه‌ای که به فرزندش نوشته ~~می فرمایند~~: «سر تا پای انسان عیب است و باید این عیب‌ها را گفت و انتقادات را کرد، برای این که اصلاح بشود جامعه».		[[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]] هم آن را درست در مقابل ثناگویی قرار می‌دهند که در نامه‌ای که به فرزندش نوشته می‌فرمایند: «سر تا پای انسان عیب است و باید این عیب‌ها را گفت و انتقادات را کرد، برای این که اصلاح بشود جامعه».

	باید دانست که انتقاد عامل ضروری برای رشد و اصلاح فرد و جامعه می‌باشد. [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] با همین رویکرد، ضرورت انتقاد را چنین بیان می‌کند: «انتقاد باید بشود، تا انتقاد نشود اصلاح نمی‌شود یک جامعه، عیب هم در همه جا هست.» این نوع نگریستن به انتقاد آن را از شرّی اجتناب‌ناپذیر به خیری ضروری و هدیه‌ای الهی تبدیل می‌کند.		باید دانست که انتقاد عامل ضروری برای رشد و اصلاح فرد و جامعه می‌باشد. [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] با همین رویکرد، ضرورت انتقاد را چنین بیان می‌کند: «انتقاد باید بشود، تا انتقاد نشود اصلاح نمی‌شود یک جامعه، عیب هم در همه جا هست.» این نوع نگریستن به انتقاد آن را از شرّی اجتناب‌ناپذیر به خیری ضروری و هدیه‌ای الهی تبدیل می‌کند.
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	با توجه به تعریف کارکردی که از انتقاد شد، انتظار می‌رود که همگان از آن استقبال کنند، ولی اغلب از آن گریزان هستند و علت آن ترس از مواجهه با خویشتن می‌باشد. و هر کسی دنبال آن است که تصویر بی‌نقصی از خود ارائه دهد.		با توجه به تعریف کارکردی که از انتقاد شد، انتظار می‌رود که همگان از آن استقبال کنند، ولی اغلب از آن گریزان هستند و علت آن ترس از مواجهه با خویشتن می‌باشد. و هر کسی دنبال آن است که تصویر بی‌نقصی از خود ارائه دهد.

	[[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] تحلیل دقیقی از این مسئله دارند و ~~می فرمایند~~:		[[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] تحلیل دقیقی از این مسئله دارند و می‌فرمایند:

	«منشأ خوشامد ما از مدح و ثناها و بدآمدنمان از انتقادها و شایعه‌افکنی‌ها حب نفس است که بزرگترین دام ابلیس لعین است که این خودپسندی، خود آفت دیگری در پی دارد که [[امام علی علیه‌السلام\|علی(ع)]] فرمودند: «که خودپسندی مانع به فزونی رسیدن است و بر اثر خودپسندی، زشتی‌ها و معایب آشکار می‌گردد».		«منشأ خوشامد ما از مدح و ثناها و بدآمدنمان از انتقادها و شایعه‌افکنی‌ها حب نفس است که بزرگترین دام ابلیس لعین است که این خودپسندی، خود آفت دیگری در پی دارد که [[امام علی علیه‌السلام\|علی(ع)]] فرمودند: «که خودپسندی مانع به فزونی رسیدن است و بر اثر خودپسندی، زشتی‌ها و معایب آشکار می‌گردد».

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۳
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	انتقاد در [[لغت‌نامه دهخدا\|لغت نامه دهخدا]] عبارت است از: «سره کردن»، سره گرفتن، …در زبان عربی به معنای خرده‌گیری است و در زبان انگلیسی هم به معنای عیب‌جویی و «آشکار ساختن عیوب» می‌باشد.		انتقاد در [[لغت‌نامه دهخدا\|لغت نامه دهخدا]] عبارت است از: «سره کردن»، سره گرفتن، …در زبان عربی به معنای خرده‌گیری است و در زبان انگلیسی هم به معنای عیب‌جویی و «آشکار ساختن عیوب» می‌باشد.

	[[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]] هم آن را درست در مقابل ثناگویی قرار می‌دهند که در نامه‌ای که به فرزندش نوشته می فرمایند: «سر تا پای انسان عیب است و باید این ~~عیب ها~~ را گفت و انتقادات را کرد، برای این که اصلاح بشود جامعه».		[[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|امام خمینی]] هم آن را درست در مقابل ثناگویی قرار می‌دهند که در نامه‌ای که به فرزندش نوشته می فرمایند: «سر تا پای انسان عیب است و باید این عیب‌ها را گفت و انتقادات را کرد، برای این که اصلاح بشود جامعه».

	باید دانست که انتقاد عامل ضروری برای رشد و اصلاح فرد و جامعه می‌باشد. [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] با همین رویکرد، ضرورت انتقاد را چنین بیان می‌کند: «انتقاد باید بشود، تا انتقاد نشود اصلاح نمی‌شود یک جامعه، عیب هم در همه جا هست.» این نوع نگریستن به انتقاد آن را از شرّی اجتناب‌ناپذیر به خیری ضروری و هدیه‌ای الهی تبدیل می‌کند.		باید دانست که انتقاد عامل ضروری برای رشد و اصلاح فرد و جامعه می‌باشد. [[موسوی خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام خمینی]] با همین رویکرد، ضرورت انتقاد را چنین بیان می‌کند: «انتقاد باید بشود، تا انتقاد نشود اصلاح نمی‌شود یک جامعه، عیب هم در همه جا هست.» این نوع نگریستن به انتقاد آن را از شرّی اجتناب‌ناپذیر به خیری ضروری و هدیه‌ای الهی تبدیل می‌کند.