الوصایا (رفاعی) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' .' به '.'

2023-03-21T06:09:51Z

جایگزینی متن - ' .' به '.'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۹
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	'''الوصایا''' اثر [[رفاعی، احمد بن علی\|احمد بن علی رفاعی]] که وصیت‌ها و نامه‌های وی به شخصیت‌های مختلف است که توسط دکتر [[عزب، محمد زینهم محمد\|محمد زینهم محمد عزب]]، تحقیق شده و محقق با افزودن تعلیقاتی بر این وصایا بر وضوح متن آن یاری رسانده است.		'''الوصایا''' اثر [[رفاعی، احمد بن علی\|احمد بن علی رفاعی]] که وصیت‌ها و نامه‌های وی به شخصیت‌های مختلف است که توسط دکتر [[عزب، محمد زینهم محمد\|محمد زینهم محمد عزب]]، تحقیق شده و محقق با افزودن تعلیقاتی بر این وصایا بر وضوح متن آن یاری رسانده است.

	احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم... رفاعی از عالمان شافعی است که گروهی دور او گرد آمدند که به آنان طایفه رفاعیه، احمدیه یا بطائحیه گفته می‌شود. این گروه کارهای عجیبی مانند کارهای سایر دروایش انجام می‌دهند مانند خوردن مارهای زنده، وارد شدن به تنور آتش در حالت سماع و... .<ref>ر.ک: مقدمه محقق بر کتاب، ص5-6</ref>		احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم... رفاعی از عالمان شافعی است که گروهی دور او گرد آمدند که به آنان طایفه رفاعیه، احمدیه یا بطائحیه گفته می‌شود. این گروه کارهای عجیبی مانند کارهای سایر دروایش انجام می‌دهند مانند خوردن مارهای زنده، وارد شدن به تنور آتش در حالت سماع و....<ref>ر.ک: مقدمه محقق بر کتاب، ص5-6</ref>

	کتاب، حاوی 5 وصیت از [[رفاعی، احمد بن علی\|رفاعی]] است؛<ref>ر.ک: فهرست مطالب کتاب، ص56</ref> وصیت اول او به ابومظفر یوسف بن مقتفی(518 – 664 ه‍.) معروف به المستنجد بالله عباسی است که به فهم و ذکاوت و فضل توصیف شده و از [[رفاعی، احمد بن علی\|رفاعی]] درخواست نصیحت کرده بود، [[رفاعی، احمد بن علی\|رفاعی]]، روایتی را که در برخی صحاح اهل سنت با مضمون «نصیحت بودن دین» است، دستاویز قبول درخواست نصیحت از مستنجد قرار می‌دهد و می‌نویسد: اگر این روایت نبود، هرگز به نصیحت شخصی مانند تو، دست نمی‌زدم چرا که نصیحت مانند تویی دو شرط لازم دارد؛ اخلاص از ناصح و قبول به شرط عمل به نصیحت از برادر دینی... .<ref>ر.ک: متن کتاب، ص9</ref>		کتاب، حاوی 5 وصیت از [[رفاعی، احمد بن علی\|رفاعی]] است؛<ref>ر.ک: فهرست مطالب کتاب، ص56</ref> وصیت اول او به ابومظفر یوسف بن مقتفی(518 – 664 ه‍.) معروف به المستنجد بالله عباسی است که به فهم و ذکاوت و فضل توصیف شده و از [[رفاعی، احمد بن علی\|رفاعی]] درخواست نصیحت کرده بود، [[رفاعی، احمد بن علی\|رفاعی]]، روایتی را که در برخی صحاح اهل سنت با مضمون «نصیحت بودن دین» است، دستاویز قبول درخواست نصیحت از مستنجد قرار می‌دهد و می‌نویسد: اگر این روایت نبود، هرگز به نصیحت شخصی مانند تو، دست نمی‌زدم چرا که نصیحت مانند تویی دو شرط لازم دارد؛ اخلاص از ناصح و قبول به شرط عمل به نصیحت از برادر دینی....<ref>ر.ک: متن کتاب، ص9</ref>

	وصیت دوم به سبطش ابو اسحاق علی ابراهیم اعزب است.<ref>ر.ک: همان، ص17</ref> وصیت سوم، سخن اوست به پسر خواهرش سید عبدالرحمن، در حالی که درباره او شنیده بود که بسیار عجول است و در حالت ناراحتی عظیمی به سر می‌برد؛ او را به نزد خودش خوانده و در کنار دستش نشاند و سخنانی را به او گفت و از او خواست این سخنان را بنویسد و پیش خودش نگه دارد... .<ref>ر.ک: همان، ص29</ref> وصیت چهارم، عمومی و کلی است و مخاطبش همه برادران دینی [[رفاعی، احمد بن علی\|رفاعی]] هستند.<ref>ر.ک: همان، ص33</ref> مخاطب پنجمین وصیت نیز مانند مورد قبلی است و گفته شده این وصیت، آخرین مجلس وعظ اوست که قبل از وفاتش ایراد کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص39</ref>		وصیت دوم به سبطش ابو اسحاق علی ابراهیم اعزب است.<ref>ر.ک: همان، ص17</ref> وصیت سوم، سخن اوست به پسر خواهرش سید عبدالرحمن، در حالی که درباره او شنیده بود که بسیار عجول است و در حالت ناراحتی عظیمی به سر می‌برد؛ او را به نزد خودش خوانده و در کنار دستش نشاند و سخنانی را به او گفت و از او خواست این سخنان را بنویسد و پیش خودش نگه دارد....<ref>ر.ک: همان، ص29</ref> وصیت چهارم، عمومی و کلی است و مخاطبش همه برادران دینی [[رفاعی، احمد بن علی\|رفاعی]] هستند.<ref>ر.ک: همان، ص33</ref> مخاطب پنجمین وصیت نیز مانند مورد قبلی است و گفته شده این وصیت، آخرین مجلس وعظ اوست که قبل از وفاتش ایراد کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص39</ref>

	==پانویس==		==پانویس==

Hbaghizadeh در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۳

2022-12-30T08:33:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	{{وابسته‌ها}}		{{وابسته‌ها}}
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

			[[رده:اسلام، عرفان، غیره]]

			[[رده:تصوف و عرفان]]

			[[رده:طرائق صوفیه]]
	[[رده:مقالات آذر 01 یقموری]]		[[رده:مقالات آذر 01 یقموری]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده1]]		[[رده:مقالات بازبینی شده1]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1401]]

Hbaghizadeh در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۲

2022-12-30T08:32:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''الوصایا''' اثر احمد بن علی رفاعی که وصیت‌ها و نامه‌های وی به شخصیت‌های مختلف است که توسط دکتر محمد زینهم محمد ~~عزب،~~ تحقیق شده و محقق با افزودن تعلیقاتی بر این وصایا بر وضوح متن آن یاری رسانده است.		'''الوصایا''' اثر [[رفاعی، احمد بن علی\|احمد بن علی رفاعی]] که وصیت‌ها و نامه‌های وی به شخصیت‌های مختلف است که توسط دکتر [[عزب، محمد زینهم محمد\|محمد زینهم محمد عزب]]، تحقیق شده و محقق با افزودن تعلیقاتی بر این وصایا بر وضوح متن آن یاری رسانده است.

	احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم... رفاعی از عالمان شافعی است که گروهی دور او گرد آمدند که به آنان طایفه رفاعیه، احمدیه یا بطائحیه گفته می‌شود. این گروه کارهای عجیبی مانند کارهای سایر دروایش انجام می‌دهند مانند خوردن مارهای زنده، وارد شدن به تنور آتش در حالت سماع و... .<ref>ر.ک: مقدمه محقق بر کتاب، ص5-6</ref>		احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم... رفاعی از عالمان شافعی است که گروهی دور او گرد آمدند که به آنان طایفه رفاعیه، احمدیه یا بطائحیه گفته می‌شود. این گروه کارهای عجیبی مانند کارهای سایر دروایش انجام می‌دهند مانند خوردن مارهای زنده، وارد شدن به تنور آتش در حالت سماع و... .<ref>ر.ک: مقدمه محقق بر کتاب، ص5-6</ref>

	کتاب، حاوی 5 وصیت از رفاعی است؛<ref>ر.ک: فهرست مطالب کتاب، ص56</ref> وصیت اول او به ~~ابو مظفر~~ یوسف بن مقتفی(518 – 664 ه‍.) معروف به المستنجد بالله عباسی است که به فهم و ذکاوت و فضل توصیف شده و از رفاعی درخواست نصیحت کرده بود، رفاعی، روایتی را که در برخی صحاح اهل سنت با مضمون «نصیحت بودن دین» است، دستاویز قبول درخواست نصیحت از مستنجد قرار می‌دهد و می‌نویسد: اگر این روایت نبود، هرگز به نصیحت شخصی مانند تو، دست نمی‌زدم چرا که نصیحت مانند تویی دو شرط لازم دارد؛ اخلاص از ناصح و قبول به شرط عمل به نصیحت از برادر دینی... .<ref>ر.ک: متن کتاب، ص9</ref>		کتاب، حاوی 5 وصیت از [[رفاعی، احمد بن علی\|رفاعی]] است؛<ref>ر.ک: فهرست مطالب کتاب، ص56</ref> وصیت اول او به ابومظفر یوسف بن مقتفی(518 – 664 ه‍.) معروف به المستنجد بالله عباسی است که به فهم و ذکاوت و فضل توصیف شده و از [[رفاعی، احمد بن علی\|رفاعی]] درخواست نصیحت کرده بود، [[رفاعی، احمد بن علی\|رفاعی]]، روایتی را که در برخی صحاح اهل سنت با مضمون «نصیحت بودن دین» است، دستاویز قبول درخواست نصیحت از مستنجد قرار می‌دهد و می‌نویسد: اگر این روایت نبود، هرگز به نصیحت شخصی مانند تو، دست نمی‌زدم چرا که نصیحت مانند تویی دو شرط لازم دارد؛ اخلاص از ناصح و قبول به شرط عمل به نصیحت از برادر دینی... .<ref>ر.ک: متن کتاب، ص9</ref>

	وصیت دوم به سبطش ابو اسحاق علی ابراهیم اعزب است.<ref>ر.ک: همان، ص17</ref> وصیت سوم، سخن اوست به پسر خواهرش سید عبدالرحمن، در حالی که درباره او شنیده بود که بسیار عجول است و در حالت ناراحتی عظیمی به سر می‌برد؛ او را به نزد خودش خوانده و در کنار دستش نشاند و سخنانی را به او گفت و از او خواست این سخنان را بنویسد و پیش خودش نگه دارد... .<ref>ر.ک: همان، ص29</ref> وصیت چهارم، عمومی و کلی است و مخاطبش همه برادران دینی رفاعی هستند.<ref>ر.ک: همان، ص33</ref> مخاطب پنجمین وصیت نیز مانند مورد قبلی است و گفته شده این وصیت، آخرین مجلس وعظ اوست که قبل از وفاتش ایراد کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص39</ref>		وصیت دوم به سبطش ابو اسحاق علی ابراهیم اعزب است.<ref>ر.ک: همان، ص17</ref> وصیت سوم، سخن اوست به پسر خواهرش سید عبدالرحمن، در حالی که درباره او شنیده بود که بسیار عجول است و در حالت ناراحتی عظیمی به سر می‌برد؛ او را به نزد خودش خوانده و در کنار دستش نشاند و سخنانی را به او گفت و از او خواست این سخنان را بنویسد و پیش خودش نگه دارد... .<ref>ر.ک: همان، ص29</ref> وصیت چهارم، عمومی و کلی است و مخاطبش همه برادران دینی [[رفاعی، احمد بن علی\|رفاعی]] هستند.<ref>ر.ک: همان، ص33</ref> مخاطب پنجمین وصیت نیز مانند مورد قبلی است و گفته شده این وصیت، آخرین مجلس وعظ اوست که قبل از وفاتش ایراد کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص39</ref>

	==پانویس==		==پانویس==

Hbaghizadeh: Hbaghizadeh صفحهٔ الوصایا(رفاعی، احمد بن علی) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به الوصایا (رفاعی) منتقل کرد

2022-12-30T08:26:52Z

Hbaghizadeh صفحهٔ الوصایا(رفاعی، احمد بن علی) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به الوصایا (رفاعی) منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر

نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۶

Fsobhani در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۴

2022-12-25T07:34:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
	[[رده:مقالات آذر 01 یقموری]]		[[رده:مقالات آذر 01 یقموری]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده1~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده1]]
	[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]		[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]

Fsobhani در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۳

2022-12-25T07:33:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''الوصایا''' ~~عنوان اثری است یک جلدی از~~ احمد بن علی رفاعی با ~~موضوع عرفان و شخصیتها~~.		'''الوصایا''' اثر احمد بن علی رفاعی که وصیت‌ها و نامه‌های وی به شخصیت‌های مختلف است که توسط دکتر محمد زینهم محمد عزب، تحقیق شده و محقق با افزودن تعلیقاتی بر این وصایا بر وضوح متن آن یاری رسانده است.

	~~این کتاب، در واقع وصیتها و نامه‌های~~ احمد بن علی رفاعی ~~به شخصیتهای مختلف~~ است که ~~توسط دکتر محمد زینهم محمد عزب، تحقیق شده~~ و محقق ~~با افزودن تعلیقاتی~~ بر ~~این وصایا بر وضوح متن آن یاری رسانده است.~~		احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم... رفاعی از عالمان شافعی است که گروهی دور او گرد آمدند که به آنان طایفه رفاعیه، احمدیه یا بطائحیه گفته می‌شود. این گروه کارهای عجیبی مانند کارهای سایر دروایش انجام می‌دهند مانند خوردن مارهای زنده، وارد شدن به تنور آتش در حالت سماع و... .<ref>ر.ک: مقدمه محقق بر کتاب، ص5-6</ref>

	~~احمد بن علی~~ بن ~~احمد بن یحیی بن حازم~~.~~.. رفاعی از عالمان شافعی~~ است که ~~گروهی دور او گرد آمدند~~ که به ~~آنان طایفه رفاعیه، احمدیه یا بطائحیه گفته می‌شود. این گروه کارهای عجیبی~~ مانند ~~کارهای سایر دروایش انجام می‌دهند~~ مانند ~~خوردن مارهای زنده، وارد شدن~~ به ~~تنور آتش در حالت سماع و~~... . در این کتاب از وصایای این فرد با مختصات فوق مطلع می‌شویم؛ یعنی نامه‌هایی از یک درویش یا صوفی را به شخصیتها مختلف مطالعه می‌کنیم.<ref>ر.ک: ~~مقدمه محقق بر~~ کتاب، ~~ص5-6~~</ref>		کتاب، حاوی 5 وصیت از رفاعی است؛<ref>ر.ک: فهرست مطالب کتاب، ص56</ref> وصیت اول او به ابو مظفر یوسف بن مقتفی(518 – 664 ه‍.) معروف به المستنجد بالله عباسی است که به فهم و ذکاوت و فضل توصیف شده و از رفاعی درخواست نصیحت کرده بود، رفاعی، روایتی را که در برخی صحاح اهل سنت با مضمون «نصیحت بودن دین» است، دستاویز قبول درخواست نصیحت از مستنجد قرار می‌دهد و می‌نویسد: اگر این روایت نبود، هرگز به نصیحت شخصی مانند تو، دست نمی‌زدم چرا که نصیحت مانند تویی دو شرط لازم دارد؛ اخلاص از ناصح و قبول به شرط عمل به نصیحت از برادر دینی... .<ref>ر.ک: متن کتاب، ص9</ref>

	کتاب، حاوی 5 وصیت از رفاعی به دیگران است؛<ref>ر.ک: فهرست مطالب کتاب، ص56</ref> وصیت اول او به ابو مظفر یوسف بن مقتفی(518 – 664 ه‍.) معروف به المستنجد بالله عباسی است که به فهم و ذکاوت و فضل توصیف شده. از آنچه در ابتدای این وصیت آمده معلوم است که مستنجد بالله از رفاعی درخواست نصیحت کرده بوده است. در آن احمد بن علی بن حسن رفاعی، روایتی را که در برخی صحاح اهل سنت با مضمون «نصیحت بودن دین» است، دستاویز قبول درخواست نصیحت از مستنجد قرار می‌دهد و می‌نویسد: اگر این روایت نبود، هرگز به نصیحت شخصی مانند تو، دست نمی‌زدم چرا که نصیحت مانند تویی دو شرط لازم دارد؛ اخلاص از ناصح و قبول به شرط عمل به نصیحت از برادر دینی... .<ref>ر.ک: متن کتاب، ص9</ref>		وصیت دوم به سبطش ابو اسحاق علی ابراهیم اعزب است.<ref>ر.ک: همان، ص17</ref> وصیت سوم، سخن اوست به پسر خواهرش سید عبدالرحمن، در حالی که درباره او شنیده بود که بسیار عجول است و در حالت ناراحتی عظیمی به سر می‌برد؛ او را به نزد خودش خوانده و در کنار دستش نشاند و سخنانی را به او گفت و از او خواست این سخنان را بنویسد و پیش خودش نگه دارد... .<ref>ر.ک: همان، ص29</ref> وصیت چهارم، عمومی و کلی است و مخاطبش همه برادران دینی رفاعی هستند.<ref>ر.ک: همان، ص33</ref> مخاطب پنجمین وصیت نیز مانند مورد قبلی است و گفته شده این وصیت، آخرین مجلس وعظ اوست که قبل از وفاتش ایراد کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص39</ref>

	وصیت دوم ~~رفاعی~~ به سبطش ابو اسحاق علی ابراهیم اعزب است.<ref>ر.ک: همان، ص17</ref> وصیت سوم، سخن اوست به پسر خواهرش سید عبدالرحمن، در حالی که درباره او شنیده بود که بسیار عجول است و در حالت ناراحتی عظیمی به سر می‌برد؛ او را به نزد خودش خوانده و در کنار دستش نشاند و سخنانی را به او گفت و از او خواست این سخنان را بنویسد و پیش خودش نگه دارد... .<ref>ر.ک: همان، ص29</ref> وصیت چهارم، عمومی و کلی است و مخاطبش همه برادران دینی رفاعی هستند.<ref>ر.ک: همان، ص33</ref> مخاطب پنجمین وصیت نیز مانند مورد قبلی است و گفته شده این وصیت، آخرین مجلس وعظ اوست که قبل از وفاتش ایراد کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص39</ref>

	==پانویس==		==پانویس==

A-esmaili در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۶

2022-12-13T08:06:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۶
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	}}		}}
	'''الوصایا''' عنوان اثری است یک جلدی از احمد بن علی رفاعی با موضوع عرفان و شخصیتها.		'''الوصایا''' عنوان اثری است یک جلدی از احمد بن علی رفاعی با موضوع عرفان و شخصیتها.

	این کتاب، در واقع وصیتها و نامه‌های احمد بن علی رفاعی به شخصیتهای مختلف است که توسط دکتر محمد زینهم محمد عزب، تحقیق شده و محقق با افزودن تعلیقاتی بر این وصایا بر وضوح متن آن یاری رسانده است.		این کتاب، در واقع وصیتها و نامه‌های احمد بن علی رفاعی به شخصیتهای مختلف است که توسط دکتر محمد زینهم محمد عزب، تحقیق شده و محقق با افزودن تعلیقاتی بر این وصایا بر وضوح متن آن یاری رسانده است.

	احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم... رفاعی از عالمان شافعی است که گروهی دور او گرد آمدند که به آنان طایفه رفاعیه، احمدیه یا بطائحیه گفته می‌شود. این گروه کارهای عجیبی مانند کارهای سایر دروایش انجام می‌دهند مانند خوردن مارهای زنده، وارد شدن به تنور آتش در حالت سماع و... . در این کتاب از وصایای این فرد با مختصات فوق مطلع می‌شویم؛ یعنی نامه‌هایی از یک درویش یا صوفی را به شخصیتها مختلف مطالعه می‌کنیم.<ref>ر.ک: مقدمه محقق بر کتاب، ص5-6</ref>		احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم... رفاعی از عالمان شافعی است که گروهی دور او گرد آمدند که به آنان طایفه رفاعیه، احمدیه یا بطائحیه گفته می‌شود. این گروه کارهای عجیبی مانند کارهای سایر دروایش انجام می‌دهند مانند خوردن مارهای زنده، وارد شدن به تنور آتش در حالت سماع و... . در این کتاب از وصایای این فرد با مختصات فوق مطلع می‌شویم؛ یعنی نامه‌هایی از یک درویش یا صوفی را به شخصیتها مختلف مطالعه می‌کنیم.<ref>ر.ک: مقدمه محقق بر کتاب، ص5-6</ref>

	کتاب، حاوی 5 وصیت از رفاعی به دیگران است؛<ref>ر.ک: فهرست مطالب کتاب، ص56</ref> وصیت اول او به ابو مظفر یوسف بن مقتفی(518 – 664 ه‍.) معروف به المستنجد بالله عباسی است که به فهم و ذکاوت و فضل توصیف شده. از آنچه در ابتدای این وصیت آمده معلوم است که مستنجد بالله از رفاعی درخواست نصیحت کرده بوده است. در آن احمد بن علی بن حسن رفاعی، روایتی را که در برخی صحاح اهل سنت با مضمون «نصیحت بودن دین» است، دستاویز قبول درخواست نصیحت از مستنجد قرار می‌دهد و می‌نویسد: اگر این روایت نبود، هرگز به نصیحت شخصی مانند تو، دست نمی‌زدم چرا که نصیحت مانند تویی دو شرط لازم دارد؛ اخلاص از ناصح و قبول به شرط عمل به نصیحت از برادر دینی... .<ref>ر.ک: متن کتاب، ص9</ref>		کتاب، حاوی 5 وصیت از رفاعی به دیگران است؛<ref>ر.ک: فهرست مطالب کتاب، ص56</ref> وصیت اول او به ابو مظفر یوسف بن مقتفی(518 – 664 ه‍.) معروف به المستنجد بالله عباسی است که به فهم و ذکاوت و فضل توصیف شده. از آنچه در ابتدای این وصیت آمده معلوم است که مستنجد بالله از رفاعی درخواست نصیحت کرده بوده است. در آن احمد بن علی بن حسن رفاعی، روایتی را که در برخی صحاح اهل سنت با مضمون «نصیحت بودن دین» است، دستاویز قبول درخواست نصیحت از مستنجد قرار می‌دهد و می‌نویسد: اگر این روایت نبود، هرگز به نصیحت شخصی مانند تو، دست نمی‌زدم چرا که نصیحت مانند تویی دو شرط لازم دارد؛ اخلاص از ناصح و قبول به شرط عمل به نصیحت از برادر دینی... .<ref>ر.ک: متن کتاب، ص9</ref>

	وصیت دوم رفاعی به سبطش ابو اسحاق علی ابراهیم اعزب است.<ref>ر.ک: همان، ص17</ref> وصیت سوم، سخن اوست به پسر خواهرش سید عبدالرحمن، در حالی که درباره او شنیده بود که بسیار عجول است و در حالت ناراحتی عظیمی به سر می‌برد؛ او را به نزد خودش خوانده و در کنار دستش نشاند و سخنانی را به او گفت و از او خواست این سخنان را بنویسد و پیش خودش نگه دارد... .<ref>ر.ک: همان، ص29</ref> وصیت چهارم، عمومی و کلی است و مخاطبش همه برادران دینی رفاعی هستند.<ref>ر.ک: همان، ص33</ref> مخاطب پنجمین وصیت نیز مانند مورد قبلی است و گفته شده این وصیت، آخرین مجلس وعظ اوست که قبل از وفاتش ایراد کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص39</ref>		وصیت دوم رفاعی به سبطش ابو اسحاق علی ابراهیم اعزب است.<ref>ر.ک: همان، ص17</ref> وصیت سوم، سخن اوست به پسر خواهرش سید عبدالرحمن، در حالی که درباره او شنیده بود که بسیار عجول است و در حالت ناراحتی عظیمی به سر می‌برد؛ او را به نزد خودش خوانده و در کنار دستش نشاند و سخنانی را به او گفت و از او خواست این سخنان را بنویسد و پیش خودش نگه دارد... .<ref>ر.ک: همان، ص29</ref> وصیت چهارم، عمومی و کلی است و مخاطبش همه برادران دینی رفاعی هستند.<ref>ر.ک: همان، ص33</ref> مخاطب پنجمین وصیت نیز مانند مورد قبلی است و گفته شده این وصیت، آخرین مجلس وعظ اوست که قبل از وفاتش ایراد کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص39</ref>

A-esmaili در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۶

2022-12-13T08:06:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۶
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	~~لطفا~~ از ~~اینجا شروع~~ به ~~نوشتن کنید~~.		'''الوصایا''' عنوان اثری است یک جلدی از احمد بن علی رفاعی با موضوع عرفان و شخصیتها.
	==پانویس ==		این کتاب، در واقع وصیتها و نامه‌های احمد بن علی رفاعی به شخصیتهای مختلف است که توسط دکتر محمد زینهم محمد عزب، تحقیق شده و محقق با افزودن تعلیقاتی بر این وصایا بر وضوح متن آن یاری رسانده است.
	<references/>		احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم... رفاعی از عالمان شافعی است که گروهی دور او گرد آمدند که به آنان طایفه رفاعیه، احمدیه یا بطائحیه گفته می‌شود. این گروه کارهای عجیبی مانند کارهای سایر دروایش انجام می‌دهند مانند خوردن مارهای زنده، وارد شدن به تنور آتش در حالت سماع و... . در این کتاب از وصایای این فرد با مختصات فوق مطلع می‌شویم؛ یعنی نامه‌هایی از یک درویش یا صوفی را به شخصیتها مختلف مطالعه می‌کنیم.<ref>ر.ک: مقدمه محقق بر کتاب، ص5-6</ref>
	==~~منابع~~ مقاله==		کتاب، حاوی 5 وصیت از رفاعی به دیگران است؛<ref>ر.ک: فهرست مطالب کتاب، ص56</ref> وصیت اول او به ابو مظفر یوسف بن مقتفی(518 – 664 ه‍.) معروف به المستنجد بالله عباسی است که به فهم و ذکاوت و فضل توصیف شده. از آنچه در ابتدای این وصیت آمده معلوم است که مستنجد بالله از رفاعی درخواست نصیحت کرده بوده است. در آن احمد بن علی بن حسن رفاعی، روایتی را که در برخی صحاح اهل سنت با مضمون «نصیحت بودن دین» است، دستاویز قبول درخواست نصیحت از مستنجد قرار می‌دهد و می‌نویسد: اگر این روایت نبود، هرگز به نصیحت شخصی مانند تو، دست نمی‌زدم چرا که نصیحت مانند تویی دو شرط لازم دارد؛ اخلاص از ناصح و قبول به شرط عمل به نصیحت از برادر دینی... .<ref>ر.ک: متن کتاب، ص9</ref>
			وصیت دوم رفاعی به سبطش ابو اسحاق علی ابراهیم اعزب است.<ref>ر.ک: همان، ص17</ref> وصیت سوم، سخن اوست به پسر خواهرش سید عبدالرحمن، در حالی که درباره او شنیده بود که بسیار عجول است و در حالت ناراحتی عظیمی به سر می‌برد؛ او را به نزد خودش خوانده و در کنار دستش نشاند و سخنانی را به او گفت و از او خواست این سخنان را بنویسد و پیش خودش نگه دارد... .<ref>ر.ک: همان، ص29</ref> وصیت چهارم، عمومی و کلی است و مخاطبش همه برادران دینی رفاعی هستند.<ref>ر.ک: همان، ص33</ref> مخاطب پنجمین وصیت نیز مانند مورد قبلی است و گفته شده این وصیت، آخرین مجلس وعظ اوست که قبل از وفاتش ایراد کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص39</ref>

			==پانویس==
			<references />

			==منبع مقاله==
			مقدمه و متن کتاب.

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
	{{وابسته‌ها}}		{{وابسته‌ها}}
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
	[[رده:~~فاقد مقاله~~]]		[[رده:مقالات آذر 01 یقموری]]
			[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]
			[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]

Alphabetit: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR76982J1.jpg | عنوان = الوصایا(رفاعی، احمد بن علی) | عن...» ایجاد کرد

2022-09-22T11:05:36Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR76982J1.jpg | عنوان = الوصایا(رفاعی، احمد بن علی) | عن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR76982J1.jpg
| عنوان = الوصایا(رفاعی، احمد بن علی)
| عنوان‌های دیگر =
| پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[رفاعی، احمد بن علی]] (نويسنده)
[[عزب، محمد زینهم محمد]] (محقق)
|زبان
| زبان = عربی
| کد کنگره = /ر۷و۶ 291/5 BP
| موضوع =
|ناشر
| ناشر = مکتبة مدبولي
| مکان نشر = مصر - قاهره
| سال نشر = 1413ق - 1993م
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE76982AUTOMATIONCODE
| چاپ = 1
| شابک =
| تعداد جلد = 1
| کتابخانۀ دیجیتال نور = 76982
| کتابخوان همراه نور = 76982
| کد پدیدآور = 3800
| پس از =
| پیش از =
}}
لطفا از اینجا شروع به نوشتن کنید.
==پانویس ==
<references/>
==منابع مقاله==
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}
[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:فاقد مقاله]]