المواعظ و المجالس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ت ها ' به 'ت‌ها '

2024-03-13T09:53:35Z

جایگزینی متن - 'ت ها ' به 'ت‌ها '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	'''المواعظ و المجالس'''، نوشته [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]](597ق) و با تحقیق [[سنبل، محمد ابراهیم\|محمد ابراهیم سنبل]] است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی که برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏		'''المواعظ و المجالس'''، نوشته [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]](597ق) و با تحقیق [[سنبل، محمد ابراهیم\|محمد ابراهیم سنبل]] است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی که برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏

	[[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]] این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده ~~لذت ها~~ است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده شده‌اند و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏ <ref>ر.ک: همان، ص17</ref>‏		[[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]] این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده لذت‌ها است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده شده‌اند و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏ <ref>ر.ک: همان، ص17</ref>‏

	==پانویس ==		==پانویس ==

Fsobhani@noornet.net در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۵

2022-09-11T09:25:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۵
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	[[رده:مقالات مرداد 01 حسینی هاشمی]]		[[رده:مقالات مرداد 01 حسینی هاشمی]]
	[[رده:مقالات بارگذاری شده مردادماه 01 قربانی]]		[[رده:مقالات بارگذاری شده مردادماه 01 قربانی]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده1~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده1]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1401]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1401]]

Fsobhani@noornet.net در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۵

2022-09-11T09:25:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۵
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}

	'''المواعظ و المجالس'''، نوشته [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]](597ق) و با تحقیق [[سنبل، محمد ابراهیم\|محمد ابراهیم سنبل]] است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی ~~–که~~ برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏		'''المواعظ و المجالس'''، نوشته [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]](597ق) و با تحقیق [[سنبل، محمد ابراهیم\|محمد ابراهیم سنبل]] است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی که برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏

	[[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]] این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده لذت ها است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده ~~شده اند~~ و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏ <ref>ر.ک: همان، ص17</ref>‏		[[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]] این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده لذت ها است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده شده‌اند و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏ <ref>ر.ک: همان، ص17</ref>‏

	==پانویس ==		==پانویس ==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - ' ' به ' '

2022-09-02T11:46:10Z

جایگزینی متن - ' ' به ' '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}

	'''المواعظ و المجالس'''، نوشته [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]](597ق) و با تحقیق [[سنبل، محمد ابراهیم\|محمد ابراهیم سنبل]] است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی –که برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏		'''المواعظ و المجالس'''، نوشته [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]](597ق) و با تحقیق [[سنبل، محمد ابراهیم\|محمد ابراهیم سنبل]] است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی –که برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏

	[[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]] این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده لذت ها است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده شده اند و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏ <ref>ر.ک: همان، ص17</ref>‏		[[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]] این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده لذت ها است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده شده اند و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏ <ref>ر.ک: همان، ص17</ref>‏

	==پانویس ==		==پانویس ==
	<references />		<references />

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:مقالات بارگذاری شده 01 قربانی' به 'رده:مقالات بارگذاری شده مردادماه 01 قربانی'

2022-08-23T09:39:35Z

جایگزینی متن - 'رده:مقالات بارگذاری شده 01 قربانی' به 'رده:مقالات بارگذاری شده مردادماه 01 قربانی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۹
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
	[[رده:مقالات مرداد 01 حسینی هاشمی]]		[[رده:مقالات مرداد 01 حسینی هاشمی]]
	[[رده:مقالات بارگذاری شده 01 قربانی]]		[[رده:مقالات بارگذاری شده مردادماه 01 قربانی]]
	[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]		[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1401]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1401]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۱

2022-08-21T16:51:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۲۱
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	[[رده:مقالات بارگذاری شده 01 قربانی]]		[[رده:مقالات بارگذاری شده 01 قربانی]]
	[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]		[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1401]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۱

2022-08-21T16:51:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۲۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	'''المواعظ و المجالس'''، نوشته [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]](597ق) و با تحقیق [[سنبل، محمد ابراهیم\|محمد ابراهیم سنبل]] است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی –که برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏		'''المواعظ و المجالس'''، نوشته [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]](597ق) و با تحقیق [[سنبل، محمد ابراهیم\|محمد ابراهیم سنبل]] است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی –که برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏

	[[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]] این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده لذت ها است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده شده اند و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏		[[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]] این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده لذت ها است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده شده اند و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏ <ref>ر.ک: همان، ص17</ref>‏

	<ref>ر.ک: همان، ص17</ref>‏

	==پانویس ==		==پانویس ==

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۰

2022-08-21T16:50:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۲۰
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}

	'''المواعظ و المجالس'''، نوشته ابن جوزی(597ق) و با تحقیق محمد ابراهیم سنبل است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی –که برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏		'''المواعظ و المجالس'''، نوشته [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]](597ق) و با تحقیق [[سنبل، محمد ابراهیم\|محمد ابراهیم سنبل]] است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی –که برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏

	ابن جوزی این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده لذت ها است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده شده اند و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏		[[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی\|ابن جوزی]] این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده لذت ها است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده شده اند و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏

	<ref>ر.ک: همان، ص17</ref>‏		<ref>ر.ک: همان، ص17</ref>‏

	==پانویس ==		==پانویس ==
	<references/>		<references />

	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۷

2022-08-21T16:47:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۷
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}

	"''المواعظ و المجالس'''، نوشته ابن جوزی(597ق) و با تحقیق محمد ابراهیم سنبل است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی –که برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏		'''المواعظ و المجالس'''، نوشته ابن جوزی(597ق) و با تحقیق محمد ابراهیم سنبل است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی –که برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏

	ابن جوزی این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده لذت ها است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده شده اند و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏		ابن جوزی این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده لذت ها است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده شده اند و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏

Yqorbani@noornet.net: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR64521J1.jpg | عنوان =المواعظ و المجالس | عنوان‌های دیگ...» ایجاد کرد

2022-08-18T17:13:49Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR64521J1.jpg | عنوان =المواعظ و المجالس | عنوان‌های دیگ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR64521J1.jpg
| عنوان =المواعظ و المجالس
| عنوان‌های دیگر =
|پدیدآورندگان
| پدیدآوران = [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی]] (نویسنده)

[[سنبل، محمد ابراهیم]] (مصحح)
|زبان
| زبان =عربی
| کد کنگره =‏
| موضوع =
|ناشر
| ناشر = دار الصحابة للتراث بطنطا
| مکان نشر =مصر - طنطا
| سال نشر = 1411ق. = 1990م.

| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE64521AUTOMATIONCODE
| چاپ =چاپ یکم
| شابک =
| تعداد جلد =1
| کتابخانۀ دیجیتال نور =
| کتابخوان همراه نور =
| کد پدیدآور =01804-51385
| پس از =
| پیش از =
}}

"''المواعظ و المجالس'''، نوشته ابن جوزی(597ق) و با تحقیق محمد ابراهیم سنبل است که اندرزهایی را آمیخته با سخنان رسول خدا(ص)، برخی از اصحاب و تابعین گردآوری کرده و با شعرهایی اندرزگونه زینت داده است. نویسنده در عبارت‌پردازی‌های متن از صنایع لفظی و معنوی علم معانی و بیان بهره گرفته است؛ جناس‌ها و کلمات مسجعی که بدون کلفت در متن به کار رفته است. همچنین، بهره‌گیری از استفهام‌های بلاغی –که برای توبیخ، تحذیر و گاهی هم برای هشدار و اعتراف گرفتن آورده شده است، بسیار در متن دیده می‌شوند.<ref>ر.ک: سنبل، ص 9</ref>‏

ابن جوزی این کتاب را از فصل اول تا سوم با جهت‌گیری بنیادین اخلاقی -که سنگ بنای حرکت آدمی به سوی مکارم اخلاق است- آغاز کرده است.<ref>ر.ک: ابن جوزی، ص 31</ref>‏ وی بسیار از محک مرگ -که درهم‌کوبنده لذت ها است- و پیامدهای پس از آن -که گریبان انسان را در آن سرا می‌گیرد- برای هشدار به مخاطب بهره می‌برد. مرگ با الفاظی همچون موت، فنا و قبر یادآوری می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص 52</ref>‏مصنف همچنین یاد دوزخ را نیز از عوامل پیش‌گیرنده از گناه برمی‌شمرد که به نوبۀ خود پرهیز از هوای نفس و مستی آن را به دنبال دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 68</ref>‏مقولاتی مانند پشیمانی از گناه، بازگشت به سوی خدا، پرهیز از آرزوهای دراز، جزو راهکارهای سلبی و ایجابی نجات شمرده شده اند و بهره‌گیری از نسیم سحرها شاهراهی است که بنده می‌تواند خود را با استغفار از هوای نفس رها کند و با اخلاص در عبودیت، محبوب پروردگار شود و به مکارم اخلاق دست یابد.<ref>ر.ک: همان، ص 241</ref>‏

<ref>ر.ک: همان، ص17</ref>‏

==پانویس ==
<references/>

==منابع مقاله==
#مقدمه کتاب
#متن کتاب.

==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات مرداد 01 حسینی هاشمی]]
[[رده:مقالات بارگذاری شده 01 قربانی]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]