الفکر البلاغي عند النحويين العرب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' /' به ' /'

2025-01-20T09:04:54Z

جایگزینی متن - ' /' به ' /'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۴
خط ۸:		خط ۸:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان = عربی		\| زبان = عربی
	\| کد کنگره = /ش4ف6 6161 PJ		\| کد کنگره = /ش4ف6 6161 PJ
	\| موضوع =		\| موضوع =
	\|ناشر		\|ناشر

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - '،ص' به '، ص'

2023-05-31T09:26:59Z

جایگزینی متن - '،ص' به '، ص'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۶
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	==ساختار==		==ساختار==
	این کتاب از 3 فصل به ترتیب ذیل تشکیل شده است:		این کتاب از 3 فصل به ترتیب ذیل تشکیل شده است:
	#'''ارتباط نحو با بلاغت''' <ref>متن ~~کتاب،ص9~~- 18.</ref> نگارنده با بیان وابستگی متقابل نحو و بلاغت، سرانجام نحو را زیربنای بلاغت می‌داند زیرا ریشه فصاحت و بلاغت، سلامت واژگان از نظر ساخت، اشتقاق، چینش و معنا است که در علم نحو بیان می‌شود و نقش بلاغت، تکمیلی است.<ref>همان، ص18.</ref>		#'''ارتباط نحو با بلاغت''' <ref>متن کتاب، ص9- 18.</ref> نگارنده با بیان وابستگی متقابل نحو و بلاغت، سرانجام نحو را زیربنای بلاغت می‌داند زیرا ریشه فصاحت و بلاغت، سلامت واژگان از نظر ساخت، اشتقاق، چینش و معنا است که در علم نحو بیان می‌شود و نقش بلاغت، تکمیلی است.<ref>همان، ص18.</ref>
	#'''بلاغت نحویان و نحو بلاغیان''' <ref>~~همان،ص19~~- 66.</ref>		#'''بلاغت نحویان و نحو بلاغیان''' <ref>همان، ص19- 66.</ref>
	##[[شجراوی، عزام عمر\|شجراوی]] بر آن است که در قرن پنجم هجری نحو و بلاغت در نزد [[عبدالقاهر جرجانی]] (متوفای 471ق.) مانند روح و بدن با یکدیگر درآمیخت.<ref>همان، ص49.</ref>		##[[شجراوی، عزام عمر\|شجراوی]] بر آن است که در قرن پنجم هجری نحو و بلاغت در نزد [[عبدالقاهر جرجانی]] (متوفای 471ق.) مانند روح و بدن با یکدیگر درآمیخت.<ref>همان، ص49.</ref>
	##او می‌افزاید با آنکه دانشمندان [[دلائل الإعجاز في علم المعاني\|دلائل الإعجاز]] را کتابی بلاغی می‌شمارند ولی [[جرجانی، عبدالقاهر بن عبدالرحمان\|جرجانی]] در مقدمه کتاب آن را اثری نحوی دانسته است.<ref>~~همان،ص52~~.</ref>		##او می‌افزاید با آنکه دانشمندان [[دلائل الإعجاز في علم المعاني\|دلائل الإعجاز]] را کتابی بلاغی می‌شمارند ولی [[جرجانی، عبدالقاهر بن عبدالرحمان\|جرجانی]] در مقدمه کتاب آن را اثری نحوی دانسته است.<ref>همان، ص52.</ref>
	##نویسنده بهترین پژوهش زبانی جدید را آمیزش نحو و بلاغت برای آفرینش نحوِ بلاغیِ زیبایی‌شناسانه می‌داند تا هم‌ردیف نقد ادبی و مکمل آن شود.<ref>~~همان،ص66~~.</ref>		##نویسنده بهترین پژوهش زبانی جدید را آمیزش نحو و بلاغت برای آفرینش نحوِ بلاغیِ زیبایی‌شناسانه می‌داند تا هم‌ردیف نقد ادبی و مکمل آن شود.<ref>همان، ص66.</ref>
	#'''تأثیر معنا در نحو و بلاغت''' نگارنده در این فصل به شبهه بی‌اعتنایی بلاغت و نحو به معناشناسی و تمرکز بر مباحث لفظی پاسخ علمی داده است.<ref>~~همان،ص67~~- 112.</ref>		#'''تأثیر معنا در نحو و بلاغت''' نگارنده در این فصل به شبهه بی‌اعتنایی بلاغت و نحو به معناشناسی و تمرکز بر مباحث لفظی پاسخ علمی داده است.<ref>همان، ص67- 112.</ref>
	##[[شجراوی، عزام عمر\|شجراوی]]، موضع کسانی مانند [[سلامة موسی]] در کتاب [[البلاغة العصریة]] را که بلاغت عربی را بی‌ثمر و خشک شمرده‌اند، نابجا و شگفت دانسته و افزوده است: علم بلاغت که به گفتگو با کلام الهی پرداخته و اعجاز بیانی و نظم زیبای آن را آشکار ساخته، تاریخی به بلندای قرن‌ها دارد و به‌این‌ترتیب سرمایه و الهام‌بخش ادیبان، شاعران و نویسندگان شده است.<ref>~~همان،ص108~~.</ref>		##[[شجراوی، عزام عمر\|شجراوی]]، موضع کسانی مانند [[سلامة موسی]] در کتاب [[البلاغة العصریة]] را که بلاغت عربی را بی‌ثمر و خشک شمرده‌اند، نابجا و شگفت دانسته و افزوده است: علم بلاغت که به گفتگو با کلام الهی پرداخته و اعجاز بیانی و نظم زیبای آن را آشکار ساخته، تاریخی به بلندای قرن‌ها دارد و به‌این‌ترتیب سرمایه و الهام‌بخش ادیبان، شاعران و نویسندگان شده است.<ref>همان، ص108.</ref>

	==منابع نویسنده==		==منابع نویسنده==
	نویسنده برای نگارش این اثر از 78 منبع (74 کتاب عربی، 1 کتاب انگلیسی و 3 مجموعه و نشریه عربی) استفاده کرده است.<ref>~~همان،ص113~~-119.</ref>		نویسنده برای نگارش این اثر از 78 منبع (74 کتاب عربی، 1 کتاب انگلیسی و 3 مجموعه و نشریه عربی) استفاده کرده است.<ref>همان، ص113-119.</ref>

	فهرست محتوا و کتابنامه در پایان کتاب درج شده است.		فهرست محتوا و کتابنامه در پایان کتاب درج شده است.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' ]]' به ']]'

2023-02-26T07:04:37Z

جایگزینی متن - ' ]]' به ']]'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۵:		خط ۵:
	\| پدیدآورندگان		\| پدیدآورندگان
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[شجراوی، عزام عمر ]] (نويسنده)		[[شجراوی، عزام عمر]] (نويسنده)
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان = عربی		\| زبان = عربی

Hbaghizadeh در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۴۷

2023-02-22T04:47:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۷
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (مصری، قبطی، سامی، آشوری، سومری، عبری، آرامی، سریانی، عربی، حبشی)‎‏]]

	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 اسفند 1401]]
	[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ بهمن 1401 توسط محمد خردمند]]		[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ بهمن 1401 توسط محمد خردمند]]
	[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ بهمن 1401 توسط فریدون سبحانی]]		[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ بهمن 1401 توسط فریدون سبحانی]]

Hbaghizadeh در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۴۶

2023-02-22T04:46:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۶
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	#'''ارتباط نحو با بلاغت''' <ref>متن کتاب،ص9- 18.</ref> نگارنده با بیان وابستگی متقابل نحو و بلاغت، سرانجام نحو را زیربنای بلاغت می‌داند زیرا ریشه فصاحت و بلاغت، سلامت واژگان از نظر ساخت، اشتقاق، چینش و معنا است که در علم نحو بیان می‌شود و نقش بلاغت، تکمیلی است.<ref>همان، ص18.</ref>		#'''ارتباط نحو با بلاغت''' <ref>متن کتاب،ص9- 18.</ref> نگارنده با بیان وابستگی متقابل نحو و بلاغت، سرانجام نحو را زیربنای بلاغت می‌داند زیرا ریشه فصاحت و بلاغت، سلامت واژگان از نظر ساخت، اشتقاق، چینش و معنا است که در علم نحو بیان می‌شود و نقش بلاغت، تکمیلی است.<ref>همان، ص18.</ref>
	#'''بلاغت نحویان و نحو بلاغیان''' <ref>همان،ص19- 66.</ref>		#'''بلاغت نحویان و نحو بلاغیان''' <ref>همان،ص19- 66.</ref>
	##شجراوی بر آن است که در قرن پنجم هجری نحو و بلاغت در نزد [[عبدالقاهر جرجانی]] (متوفای 471ق.) مانند روح و بدن با یکدیگر درآمیخت.<ref>همان، ص49.</ref>		##[[شجراوی، عزام عمر\|شجراوی]] بر آن است که در قرن پنجم هجری نحو و بلاغت در نزد [[عبدالقاهر جرجانی]] (متوفای 471ق.) مانند روح و بدن با یکدیگر درآمیخت.<ref>همان، ص49.</ref>
	##او می‌افزاید با آنکه دانشمندان [[دلائل الإعجاز]] را کتابی بلاغی می‌شمارند ولی جرجانی در مقدمه کتاب آن را اثری نحوی دانسته است.<ref>همان،ص52.</ref>		##او می‌افزاید با آنکه دانشمندان [[دلائل الإعجاز في علم المعاني\|دلائل الإعجاز]] را کتابی بلاغی می‌شمارند ولی [[جرجانی، عبدالقاهر بن عبدالرحمان\|جرجانی]] در مقدمه کتاب آن را اثری نحوی دانسته است.<ref>همان،ص52.</ref>
	##نویسنده بهترین پژوهش زبانی جدید را آمیزش نحو و بلاغت برای آفرینش نحوِ بلاغیِ زیبایی‌شناسانه می‌داند تا هم‌ردیف نقد ادبی و مکمل آن شود.<ref>همان،ص66.</ref>		##نویسنده بهترین پژوهش زبانی جدید را آمیزش نحو و بلاغت برای آفرینش نحوِ بلاغیِ زیبایی‌شناسانه می‌داند تا هم‌ردیف نقد ادبی و مکمل آن شود.<ref>همان،ص66.</ref>
	#'''تأثیر معنا در نحو و بلاغت''' نگارنده در این فصل به شبهه بی‌اعتنایی بلاغت و نحو به معناشناسی و تمرکز بر مباحث لفظی پاسخ علمی داده است.<ref>همان،ص67- 112.</ref>		#'''تأثیر معنا در نحو و بلاغت''' نگارنده در این فصل به شبهه بی‌اعتنایی بلاغت و نحو به معناشناسی و تمرکز بر مباحث لفظی پاسخ علمی داده است.<ref>همان،ص67- 112.</ref>
	##شجراوی، موضع کسانی مانند [[سلامة موسی]] در کتاب [[البلاغة العصریة]] را که بلاغت عربی را بی‌ثمر و خشک شمرده‌اند، نابجا و شگفت دانسته و افزوده است: علم بلاغت که به گفتگو با کلام الهی پرداخته و اعجاز بیانی و نظم زیبای آن را آشکار ساخته، تاریخی به بلندای قرن‌ها دارد و به‌این‌ترتیب سرمایه و الهام‌بخش ادیبان، شاعران و نویسندگان شده است.<ref>همان،ص108.</ref>		##[[شجراوی، عزام عمر\|شجراوی]]، موضع کسانی مانند [[سلامة موسی]] در کتاب [[البلاغة العصریة]] را که بلاغت عربی را بی‌ثمر و خشک شمرده‌اند، نابجا و شگفت دانسته و افزوده است: علم بلاغت که به گفتگو با کلام الهی پرداخته و اعجاز بیانی و نظم زیبای آن را آشکار ساخته، تاریخی به بلندای قرن‌ها دارد و به‌این‌ترتیب سرمایه و الهام‌بخش ادیبان، شاعران و نویسندگان شده است.<ref>همان،ص108.</ref>

	==منابع نویسنده==		==منابع نویسنده==

A-esmaeili: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR33061J1.jpg | عنوان = الفکر البلاغي عند النحويين العرب | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = شجراوی، عزام عمر (نويسنده) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = /ش4ف6 6161 PJ | موضوع = |ناشر | ناشر = دار البشير | مکان نشر =...» ایجاد کرد

2023-01-26T06:27:14Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR33061J1.jpg | عنوان = الفکر البلاغي عند النحويين العرب | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = شجراوی، عزام عمر (نويسنده) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = /ش4ف6 6161 PJ | موضوع = |ناشر | ناشر = دار البشير | مکان نشر =...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR33061J1.jpg
| عنوان = الفکر البلاغي عند النحويين العرب
| عنوان‌های دیگر =
| پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[شجراوی، عزام عمر ]] (نويسنده)
|زبان
| زبان = عربی
| کد کنگره = /ش4ف6 6161 PJ
| موضوع =
|ناشر
| ناشر = دار البشير
| مکان نشر = اردن - عمان
| سال نشر = 2002م
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE33061AUTOMATIONCODE
| چاپ = 1
| شابک = -
| تعداد جلد = 1
| کتابخانۀ دیجیتال نور = 33061
| کتابخوان همراه نور = 33061
| کد پدیدآور = 20802
| پس از =
| پیش از =
}}

'''الفکر البلاغي عند النحويين العرب'''، نوشته [[عزام عمر شجراوی]]، پژوهشی مختصر درباره روابط متقابل علم بلاغت و نحو در زبان و ادبیات عربی و ارزش معناشناختی آن است.

==همراهی نحو و بلاغت==
نویسنده با تأکید بر آن‌که از نظر نحویان و بلاغیان، پیدایش علوم زبانی مانند نحو و صرف و بلاغت و... برای خدمت به نصوص قرآن کریم بود، می‌گوید می‌توان گفت که بلاغت و نحو دو علم همراهند زیرا ریشه و اصول و اهداف این دو یکی است ولی به مرور زمان و دگرگونی و پیشرفت این دو علم، برای هر یک دغدغه‌ها و اصطلاحات خاصی پیدا شد با آن‌که مکمل یکدیگر باقی ماندند.<ref>مقدمه کتاب، ص5- 7.</ref>

==ساختار==
این کتاب از 3 فصل به ترتیب ذیل تشکیل شده است:
#'''ارتباط نحو با بلاغت''' <ref>متن کتاب،ص9- 18.</ref> نگارنده با بیان وابستگی متقابل نحو و بلاغت، سرانجام نحو را زیربنای بلاغت می‌داند زیرا ریشه فصاحت و بلاغت، سلامت واژگان از نظر ساخت، اشتقاق، چینش و معنا است که در علم نحو بیان می‌شود و نقش بلاغت، تکمیلی است.<ref>همان، ص18.</ref>
#'''بلاغت نحویان و نحو بلاغیان''' <ref>همان،ص19- 66.</ref>
##شجراوی بر آن است که در قرن پنجم هجری نحو و بلاغت در نزد [[عبدالقاهر جرجانی]] (متوفای 471ق.) مانند روح و بدن با یکدیگر درآمیخت.<ref>همان، ص49.</ref>
##او می‌افزاید با آنکه دانشمندان [[دلائل الإعجاز]] را کتابی بلاغی می‌شمارند ولی جرجانی در مقدمه کتاب آن را اثری نحوی دانسته است.<ref>همان،ص52.</ref>
##نویسنده بهترین پژوهش زبانی جدید را آمیزش نحو و بلاغت برای آفرینش نحوِ بلاغیِ زیبایی‌شناسانه می‌داند تا هم‌ردیف نقد ادبی و مکمل آن شود.<ref>همان،ص66.</ref>
#'''تأثیر معنا در نحو و بلاغت''' نگارنده در این فصل به شبهه بی‌اعتنایی بلاغت و نحو به معناشناسی و تمرکز بر مباحث لفظی پاسخ علمی داده است.<ref>همان،ص67- 112.</ref>
##شجراوی، موضع کسانی مانند [[سلامة موسی]] در کتاب [[البلاغة العصریة]] را که بلاغت عربی را بی‌ثمر و خشک شمرده‌اند، نابجا و شگفت دانسته و افزوده است: علم بلاغت که به گفتگو با کلام الهی پرداخته و اعجاز بیانی و نظم زیبای آن را آشکار ساخته، تاریخی به بلندای قرن‌ها دارد و به‌این‌ترتیب سرمایه و الهام‌بخش ادیبان، شاعران و نویسندگان شده است.<ref>همان،ص108.</ref>

==منابع نویسنده==
نویسنده برای نگارش این اثر از 78 منبع (74 کتاب عربی، 1 کتاب انگلیسی و 3 مجموعه و نشریه عربی) استفاده کرده است.<ref>همان،ص113-119.</ref>

فهرست محتوا و کتابنامه در پایان کتاب درج شده است.

==پانویس==
<references/>
==منابع مقاله==
مقدمه و متن کتاب.

==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]

[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ بهمن 1401 توسط محمد خردمند]]
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ بهمن 1401 توسط فریدون سبحانی]]