الرسالة القشيرية - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: /* وابسته‌ها */

2025-05-08T08:09:32Z

وابسته‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	{{وابسته‌ها}}		{{وابسته‌ها}}

			[[ترجمه رساله قشیریه]]

	[[ترجمه رساله قشیریه]]		[[ترجمه رساله قشیریه (نشر سخن)]]

			[[شرح رسالۀ قشیریه گیسودراز]]

	[[حاشیة العلامة مصطفی العروسي]]		[[حاشیة العلامة مصطفی العروسي]]

A-esmaili در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۴۴

2024-09-01T02:44:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۴
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	\| سال نشر = 1374 ش		\| سال نشر = 1374 ش

	\| کد اتوماسیون =~~AUTOMATIONCODE10992AUTOMATIONCODE~~		\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE56001AUTOMATIONCODE،AUTOMATIONCODE10992AUTOMATIONCODE
	\| چاپ =1		\| چاپ =1
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1

Wikinoor.ir: جایگزینی متن - '}}↵↵↵'''' به '}} ''''

2022-12-20T18:43:31Z

جایگزینی متن - '}}↵↵↵'''' به '}} ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۱۳
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


	'''''الرسالة القشيرية''''' تألیف [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن\|زين الاسلام امام ابوالقاسم عبدالكريم بن هوازن بن عبدالملك بن طلحة بن محمد قشيرى نيشابورى]] از مهمترين مآخذ و منابع معتبر در تصّوف اسلامى است و كسانى كه بخواهند از عرفان و تصّوف اسلامى اطّلاع درست و مستند داشته باشند، حتماً بايد به اين رساله مراجعه نمايند.		'''''الرسالة القشيرية''''' تألیف [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن\|زين الاسلام امام ابوالقاسم عبدالكريم بن هوازن بن عبدالملك بن طلحة بن محمد قشيرى نيشابورى]] از مهمترين مآخذ و منابع معتبر در تصّوف اسلامى است و كسانى كه بخواهند از عرفان و تصّوف اسلامى اطّلاع درست و مستند داشته باشند، حتماً بايد به اين رساله مراجعه نمايند.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'گي' به 'گی'

2022-09-01T07:51:23Z

جایگزینی متن - 'گي' به 'گی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۱
خط ۴۲:		خط ۴۲:

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
	رساله‌ى قشيريه شامل دو فصل و 54 باب است. باب اوّل در بيان اعتقادات اين طايفه در اصول است. مصنف مى‌كوشد در ابتداى كتاب موافقت نظر مشايخ صوفيّه را با عقايد اشعرى اثبات كند و پس از آن به ذكر 83 تن از مشايخ صوفيه و نقل اقوال ايشان پرداخته است. قشيرى سپس به شرح اصطلاحات صوفيه مى‌پردازد و 150 اصطلاح عرفانى را تفسير مى‌كند كه عبارتند از: توبه، مجاهده، خلوت و عزلت، تقوى، ورع، زهد، خاموشى، خوف، رجاء، خزن، گرسنگى و بگذاشتن شهوت، خشوع و تواضع، مخالفت نفس و ذكر عيب‌هاى آن، حسد، غيبت، قناعت، توكّل، يقين، صبر، مراقبه، رضا، عبوديت، ارادت، استقامت، اخلاص، صدق، حياء، حريّت، ذكر، فتوّت، فراست، خلق، جود و نحاء، غيرت، ولايت، دعا، فقر، تصّوف، ادب، احكام سفر، صحبت، توحيد، قشيرى باقى ابواب كتاب را به ذكر حالات و مقامات و آداب معامله و اخلاق و سنن اختصاص داده است. ترجمه كتاب با نثرى ساده و دلپذير به رشته تحرير در آمده و از آن نثرهایى است كه جهت عامه نوشته شده و از جهت زبان شناسى حائز اهميت است. در سراسر كتاب لغات زيباى فارسی در ميان اصطلاحات عرفانى فراوان يافت مى‌شود؛ مانند اسپروج پرستو، باز پژوهيدن تفحص كردن، باز كردن تجديد كردن، بر دست داشتن به كارى مشغول بودن، برماسيدن لمس كردن، پشت پا گذاشتن اعتماد كردن، پيدا كردن توضيح و بيان كردن، توانچه طپانچه سيلى، ديك ديروز، شير زد طفلى كه در ايّام شير خوارگى شير كم خورده باشد و ضعيف ماند، كدينه چوب گازران، گاه آمدن رسيدن وقت عملى يا چيزى، گرمگاه وقت گرمى روز، نابيوسان غير مترقّب، ناپنداشت غير متصوّر، ناخن پيراه ناخن ~~گير،~~ نام مهين اسم اعظم، نشست مجالستف نمك خوش تخمهاى خوشبوى نمكين، نمودگار نمونه جنس، وارن آرنج، هريوه منسوب به هرات، بستانگرى باغبانى.		رساله‌ى قشيريه شامل دو فصل و 54 باب است. باب اوّل در بيان اعتقادات اين طايفه در اصول است. مصنف مى‌كوشد در ابتداى كتاب موافقت نظر مشايخ صوفيّه را با عقايد اشعرى اثبات كند و پس از آن به ذكر 83 تن از مشايخ صوفيه و نقل اقوال ايشان پرداخته است. قشيرى سپس به شرح اصطلاحات صوفيه مى‌پردازد و 150 اصطلاح عرفانى را تفسير مى‌كند كه عبارتند از: توبه، مجاهده، خلوت و عزلت، تقوى، ورع، زهد، خاموشى، خوف، رجاء، خزن، گرسنگى و بگذاشتن شهوت، خشوع و تواضع، مخالفت نفس و ذكر عيب‌هاى آن، حسد، غيبت، قناعت، توكّل، يقين، صبر، مراقبه، رضا، عبوديت، ارادت، استقامت، اخلاص، صدق، حياء، حريّت، ذكر، فتوّت، فراست، خلق، جود و نحاء، غيرت، ولايت، دعا، فقر، تصّوف، ادب، احكام سفر، صحبت، توحيد، قشيرى باقى ابواب كتاب را به ذكر حالات و مقامات و آداب معامله و اخلاق و سنن اختصاص داده است. ترجمه كتاب با نثرى ساده و دلپذير به رشته تحرير در آمده و از آن نثرهایى است كه جهت عامه نوشته شده و از جهت زبان شناسى حائز اهميت است. در سراسر كتاب لغات زيباى فارسی در ميان اصطلاحات عرفانى فراوان يافت مى‌شود؛ مانند اسپروج پرستو، باز پژوهيدن تفحص كردن، باز كردن تجديد كردن، بر دست داشتن به كارى مشغول بودن، برماسيدن لمس كردن، پشت پا گذاشتن اعتماد كردن، پيدا كردن توضيح و بيان كردن، توانچه طپانچه سيلى، ديك ديروز، شير زد طفلى كه در ايّام شير خوارگى شير كم خورده باشد و ضعيف ماند، كدينه چوب گازران، گاه آمدن رسيدن وقت عملى يا چيزى، گرمگاه وقت گرمى روز، نابيوسان غير مترقّب، ناپنداشت غير متصوّر، ناخن پيراه ناخن گیر، نام مهين اسم اعظم، نشست مجالستف نمك خوش تخمهاى خوشبوى نمكين، نمودگار نمونه جنس، وارن آرنج، هريوه منسوب به هرات، بستانگرى باغبانى.

	== کاستی‌های ترجمه ==		== کاستی‌های ترجمه ==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '}} '''' به '}} ''''

2021-08-31T18:33:19Z

جایگزینی متن - '}} '''' به '}} ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۰۳
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| چاپ =1		\| چاپ =1
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =~~23027~~		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =10992
	\| کتابخوان همراه نور =10992		\| کتابخوان همراه نور =10992
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


	'''''الرسالة القشيرية''''' تألیف [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن\|زين الاسلام امام ابوالقاسم عبدالكريم بن هوازن بن عبدالملك بن طلحة بن محمد قشيرى نيشابورى]] از مهمترين مآخذ و منابع معتبر در تصّوف اسلامى است و كسانى كه بخواهند از عرفان و تصّوف اسلامى اطّلاع درست و مستند داشته باشند، حتماً بايد به اين رساله مراجعه نمايند.		'''''الرسالة القشيرية''''' تألیف [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن\|زين الاسلام امام ابوالقاسم عبدالكريم بن هوازن بن عبدالملك بن طلحة بن محمد قشيرى نيشابورى]] از مهمترين مآخذ و منابع معتبر در تصّوف اسلامى است و كسانى كه بخواهند از عرفان و تصّوف اسلامى اطّلاع درست و مستند داشته باشند، حتماً بايد به اين رساله مراجعه نمايند.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:25 تیر الی 24 مرداد' به ''

2020-06-10T16:40:09Z

جایگزینی متن - 'رده:25 تیر الی 24 مرداد' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۱۰
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	[[رده: تصوف و عرفان]]		[[رده: تصوف و عرفان]]
	[[رده: مباحث خاص تصوف و عرفان]]		[[رده: مباحث خاص تصوف و عرفان]]
	~~[[رده:25 تیر الی 24 مرداد]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'غالبا' به 'غالباً '

2019-08-08T12:25:08Z

جایگزینی متن - 'غالبا' به 'غالباً '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =23027		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =23027
			\| کتابخوان همراه نور =10992
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۴۳:		خط ۴۴:

	== کاستی‌های ترجمه ==		== کاستی‌های ترجمه ==
	در اينجا لازم است به برخى از كاستى‌هاى ترجمه اشاره شود: در متن عربى عباراتى وجود دارد كه ترجمه نشده است و اين عدم ترجمه گاهى به اصل مطلب خللى وارد نمى‌كند؛ امّا غالباً باعث ايجاد ابهام در معنا مى‌شود. همچنين در ترجمه جملاتى ديده مى‌شود كه البته با مراجعه به متنى عربى نارسايى بر طرف مى‌شود. مترجم گاهى با اشتباه خواندن يك كلمه ترجمه صحيحى بدست نداده است و به طور كلّى از مطابقت ترجمه با متنى عربى چنين دريافت مى‌شود كه مترجم دقت و امانت را فقط در ترجمه آيات قرآنى و اخبار و احاديث نبوى رعايت نموده و در ترجمه باقى مطالب كتاب براى خود حق تصرّف و تغيير قائل شده است.		در اينجا لازم است به برخى از كاستى‌هاى ترجمه اشاره شود: در متن عربى عباراتى وجود دارد كه ترجمه نشده است و اين عدم ترجمه گاهى به اصل مطلب خللى وارد نمى‌كند؛ امّا غالباً ً باعث ايجاد ابهام در معنا مى‌شود. همچنين در ترجمه جملاتى ديده مى‌شود كه البته با مراجعه به متنى عربى نارسايى بر طرف مى‌شود. مترجم گاهى با اشتباه خواندن يك كلمه ترجمه صحيحى بدست نداده است و به طور كلّى از مطابقت ترجمه با متنى عربى چنين دريافت مى‌شود كه مترجم دقت و امانت را فقط در ترجمه آيات قرآنى و اخبار و احاديث نبوى رعايت نموده و در ترجمه باقى مطالب كتاب براى خود حق تصرّف و تغيير قائل شده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'هاي' به 'های'

2018-11-13T18:41:23Z

جایگزینی متن - 'هاي' به 'های'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۲۲:۱۱
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
	رساله‌ى قشيريه شامل دو فصل و 54 باب است. باب اوّل در بيان اعتقادات اين طايفه در اصول است. مصنف مى‌كوشد در ابتداى كتاب موافقت نظر مشايخ صوفيّه را با عقايد اشعرى اثبات كند و پس از آن به ذكر 83 تن از مشايخ صوفيه و نقل اقوال ايشان پرداخته است. قشيرى سپس به شرح اصطلاحات صوفيه مى‌پردازد و 150 اصطلاح عرفانى را تفسير مى‌كند كه عبارتند از: توبه، مجاهده، خلوت و عزلت، تقوى، ورع، زهد، خاموشى، خوف، رجاء، خزن، گرسنگى و بگذاشتن شهوت، خشوع و تواضع، مخالفت نفس و ذكر عيب‌هاى آن، حسد، غيبت، قناعت، توكّل، يقين، صبر، مراقبه، رضا، عبوديت، ارادت، استقامت، اخلاص، صدق، حياء، حريّت، ذكر، فتوّت، فراست، خلق، جود و نحاء، غيرت، ولايت، دعا، فقر، تصّوف، ادب، احكام سفر، صحبت، توحيد، قشيرى باقى ابواب كتاب را به ذكر حالات و مقامات و آداب معامله و اخلاق و سنن اختصاص داده است. ترجمه كتاب با نثرى ساده و دلپذير به رشته تحرير در آمده و از آن ~~نثرهايى~~ است كه جهت عامه نوشته شده و از جهت زبان شناسى حائز اهميت است. در سراسر كتاب لغات زيباى فارسی در ميان اصطلاحات عرفانى فراوان يافت مى‌شود؛ مانند اسپروج پرستو، باز پژوهيدن تفحص كردن، باز كردن تجديد كردن، بر دست داشتن به كارى مشغول بودن، برماسيدن لمس كردن، پشت پا گذاشتن اعتماد كردن، پيدا كردن توضيح و بيان كردن، توانچه طپانچه سيلى، ديك ديروز، شير زد طفلى كه در ايّام شير خوارگى شير كم خورده باشد و ضعيف ماند، كدينه چوب گازران، گاه آمدن رسيدن وقت عملى يا چيزى، گرمگاه وقت گرمى روز، نابيوسان غير مترقّب، ناپنداشت غير متصوّر، ناخن پيراه ناخن گير، نام مهين اسم اعظم، نشست مجالستف نمك خوش تخمهاى خوشبوى نمكين، نمودگار نمونه جنس، وارن آرنج، هريوه منسوب به هرات، بستانگرى باغبانى.		رساله‌ى قشيريه شامل دو فصل و 54 باب است. باب اوّل در بيان اعتقادات اين طايفه در اصول است. مصنف مى‌كوشد در ابتداى كتاب موافقت نظر مشايخ صوفيّه را با عقايد اشعرى اثبات كند و پس از آن به ذكر 83 تن از مشايخ صوفيه و نقل اقوال ايشان پرداخته است. قشيرى سپس به شرح اصطلاحات صوفيه مى‌پردازد و 150 اصطلاح عرفانى را تفسير مى‌كند كه عبارتند از: توبه، مجاهده، خلوت و عزلت، تقوى، ورع، زهد، خاموشى، خوف، رجاء، خزن، گرسنگى و بگذاشتن شهوت، خشوع و تواضع، مخالفت نفس و ذكر عيب‌هاى آن، حسد، غيبت، قناعت، توكّل، يقين، صبر، مراقبه، رضا، عبوديت، ارادت، استقامت، اخلاص، صدق، حياء، حريّت، ذكر، فتوّت، فراست، خلق، جود و نحاء، غيرت، ولايت، دعا، فقر، تصّوف، ادب، احكام سفر، صحبت، توحيد، قشيرى باقى ابواب كتاب را به ذكر حالات و مقامات و آداب معامله و اخلاق و سنن اختصاص داده است. ترجمه كتاب با نثرى ساده و دلپذير به رشته تحرير در آمده و از آن نثرهایى است كه جهت عامه نوشته شده و از جهت زبان شناسى حائز اهميت است. در سراسر كتاب لغات زيباى فارسی در ميان اصطلاحات عرفانى فراوان يافت مى‌شود؛ مانند اسپروج پرستو، باز پژوهيدن تفحص كردن، باز كردن تجديد كردن، بر دست داشتن به كارى مشغول بودن، برماسيدن لمس كردن، پشت پا گذاشتن اعتماد كردن، پيدا كردن توضيح و بيان كردن، توانچه طپانچه سيلى، ديك ديروز، شير زد طفلى كه در ايّام شير خوارگى شير كم خورده باشد و ضعيف ماند، كدينه چوب گازران، گاه آمدن رسيدن وقت عملى يا چيزى، گرمگاه وقت گرمى روز، نابيوسان غير مترقّب، ناپنداشت غير متصوّر، ناخن پيراه ناخن گير، نام مهين اسم اعظم، نشست مجالستف نمك خوش تخمهاى خوشبوى نمكين، نمودگار نمونه جنس، وارن آرنج، هريوه منسوب به هرات، بستانگرى باغبانى.

	== کاستی‌های ترجمه ==		== کاستی‌های ترجمه ==

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده'

2018-11-04T12:40:06Z

جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۱۰
خط ۸:		خط ۸:
	[[ابن شریف، محمود]] (محقق)		[[ابن شریف، محمود]] (محقق)

	[[قشیری، عبدالکریم بن هوازن]] (~~نويسنده~~)		[[قشیری، عبدالکریم بن هوازن]] (نویسنده)
	\| زبان =عربی		\| زبان =عربی
	\| کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏286‎‏/‎‏6‎‏ ‎‏/‎‏ق‎‏5‎‏ر‎‏5		\| کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏286‎‏/‎‏6‎‏ ‎‏/‎‏ق‎‏5‎‏ر‎‏5

Yqorbani@noornet.net: جایگزینی متن - '== گزارش محتوا ==' به '==گزارش محتوا=='

2018-09-29T07:13:05Z

جایگزینی متن - '== گزارش محتوا ==' به '==گزارش محتوا=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	از رساله قشيريه دو ترجمه وجود دارد، ترجمه اوّل در پنجم ذى‌الحجه سال 601 هجرى در بغداد كتابت شده كه نسخه آن بسيار مغشوش و مشوّش است. ترجمه دوّم كه اصلاح ترجمه نخستين است، تاريخ كتابت ندارد؛ ولى از روى قرائن مى‌توان گفت كه در نيمه دوّم قرن ششم يا نيمه‌ى اوّل قرن هفتم كتابت شده است. باب اوّل دو ترجمه به كلى با هم متفاوت است و مترجم نخستين بخصوص در باب اوّل اكثر جمله‌هاى عربى را انداخته است و در ساير بابها نيز اين ترجمه با متن عربى اختلافات بسيار دارد. متن حاضر تقريباً تمام ترجمه‌ى دوّم و حواشى آن موارد اختلاف با ترجمه اوّل است. اين كتاب ظاهراً توسّط يكى از شاگردان قشيرى بنام ابوعلى بن احمد عثمانى ترجمه شده و با تصحيح و استدراكات استاد مرحوم [[فروزانفر، بدیع‌الزمان\|بديع‌الزمان فروزانفر]] به زيور طبع آراسته شده است.		از رساله قشيريه دو ترجمه وجود دارد، ترجمه اوّل در پنجم ذى‌الحجه سال 601 هجرى در بغداد كتابت شده كه نسخه آن بسيار مغشوش و مشوّش است. ترجمه دوّم كه اصلاح ترجمه نخستين است، تاريخ كتابت ندارد؛ ولى از روى قرائن مى‌توان گفت كه در نيمه دوّم قرن ششم يا نيمه‌ى اوّل قرن هفتم كتابت شده است. باب اوّل دو ترجمه به كلى با هم متفاوت است و مترجم نخستين بخصوص در باب اوّل اكثر جمله‌هاى عربى را انداخته است و در ساير بابها نيز اين ترجمه با متن عربى اختلافات بسيار دارد. متن حاضر تقريباً تمام ترجمه‌ى دوّم و حواشى آن موارد اختلاف با ترجمه اوّل است. اين كتاب ظاهراً توسّط يكى از شاگردان قشيرى بنام ابوعلى بن احمد عثمانى ترجمه شده و با تصحيح و استدراكات استاد مرحوم [[فروزانفر، بدیع‌الزمان\|بديع‌الزمان فروزانفر]] به زيور طبع آراسته شده است.

	== گزارش محتوا ==		==گزارش محتوا==
	رساله‌ى قشيريه شامل دو فصل و 54 باب است. باب اوّل در بيان اعتقادات اين طايفه در اصول است. مصنف مى‌كوشد در ابتداى كتاب موافقت نظر مشايخ صوفيّه را با عقايد اشعرى اثبات كند و پس از آن به ذكر 83 تن از مشايخ صوفيه و نقل اقوال ايشان پرداخته است. قشيرى سپس به شرح اصطلاحات صوفيه مى‌پردازد و 150 اصطلاح عرفانى را تفسير مى‌كند كه عبارتند از: توبه، مجاهده، خلوت و عزلت، تقوى، ورع، زهد، خاموشى، خوف، رجاء، خزن، گرسنگى و بگذاشتن شهوت، خشوع و تواضع، مخالفت نفس و ذكر عيب‌هاى آن، حسد، غيبت، قناعت، توكّل، يقين، صبر، مراقبه، رضا، عبوديت، ارادت، استقامت، اخلاص، صدق، حياء، حريّت، ذكر، فتوّت، فراست، خلق، جود و نحاء، غيرت، ولايت، دعا، فقر، تصّوف، ادب، احكام سفر، صحبت، توحيد، قشيرى باقى ابواب كتاب را به ذكر حالات و مقامات و آداب معامله و اخلاق و سنن اختصاص داده است. ترجمه كتاب با نثرى ساده و دلپذير به رشته تحرير در آمده و از آن نثرهايى است كه جهت عامه نوشته شده و از جهت زبان شناسى حائز اهميت است. در سراسر كتاب لغات زيباى فارسی در ميان اصطلاحات عرفانى فراوان يافت مى‌شود؛ مانند اسپروج پرستو، باز پژوهيدن تفحص كردن، باز كردن تجديد كردن، بر دست داشتن به كارى مشغول بودن، برماسيدن لمس كردن، پشت پا گذاشتن اعتماد كردن، پيدا كردن توضيح و بيان كردن، توانچه طپانچه سيلى، ديك ديروز، شير زد طفلى كه در ايّام شير خوارگى شير كم خورده باشد و ضعيف ماند، كدينه چوب گازران، گاه آمدن رسيدن وقت عملى يا چيزى، گرمگاه وقت گرمى روز، نابيوسان غير مترقّب، ناپنداشت غير متصوّر، ناخن پيراه ناخن گير، نام مهين اسم اعظم، نشست مجالستف نمك خوش تخمهاى خوشبوى نمكين، نمودگار نمونه جنس، وارن آرنج، هريوه منسوب به هرات، بستانگرى باغبانى.		رساله‌ى قشيريه شامل دو فصل و 54 باب است. باب اوّل در بيان اعتقادات اين طايفه در اصول است. مصنف مى‌كوشد در ابتداى كتاب موافقت نظر مشايخ صوفيّه را با عقايد اشعرى اثبات كند و پس از آن به ذكر 83 تن از مشايخ صوفيه و نقل اقوال ايشان پرداخته است. قشيرى سپس به شرح اصطلاحات صوفيه مى‌پردازد و 150 اصطلاح عرفانى را تفسير مى‌كند كه عبارتند از: توبه، مجاهده، خلوت و عزلت، تقوى، ورع، زهد، خاموشى، خوف، رجاء، خزن، گرسنگى و بگذاشتن شهوت، خشوع و تواضع، مخالفت نفس و ذكر عيب‌هاى آن، حسد، غيبت، قناعت، توكّل، يقين، صبر، مراقبه، رضا، عبوديت، ارادت، استقامت، اخلاص، صدق، حياء، حريّت، ذكر، فتوّت، فراست، خلق، جود و نحاء، غيرت، ولايت، دعا، فقر، تصّوف، ادب، احكام سفر، صحبت، توحيد، قشيرى باقى ابواب كتاب را به ذكر حالات و مقامات و آداب معامله و اخلاق و سنن اختصاص داده است. ترجمه كتاب با نثرى ساده و دلپذير به رشته تحرير در آمده و از آن نثرهايى است كه جهت عامه نوشته شده و از جهت زبان شناسى حائز اهميت است. در سراسر كتاب لغات زيباى فارسی در ميان اصطلاحات عرفانى فراوان يافت مى‌شود؛ مانند اسپروج پرستو، باز پژوهيدن تفحص كردن، باز كردن تجديد كردن، بر دست داشتن به كارى مشغول بودن، برماسيدن لمس كردن، پشت پا گذاشتن اعتماد كردن، پيدا كردن توضيح و بيان كردن، توانچه طپانچه سيلى، ديك ديروز، شير زد طفلى كه در ايّام شير خوارگى شير كم خورده باشد و ضعيف ماند، كدينه چوب گازران، گاه آمدن رسيدن وقت عملى يا چيزى، گرمگاه وقت گرمى روز، نابيوسان غير مترقّب، ناپنداشت غير متصوّر، ناخن پيراه ناخن گير، نام مهين اسم اعظم، نشست مجالستف نمك خوش تخمهاى خوشبوى نمكين، نمودگار نمونه جنس، وارن آرنج، هريوه منسوب به هرات، بستانگرى باغبانى.