الرسائل (رسائل آخوند ملاصدرا) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wikinoor.ir: جایگزینی متن - '}}↵↵↵'''' به '}} ''''

2022-12-20T18:46:54Z

جایگزینی متن - '}}↵↵↵'''' به '}} ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۱۶
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


	'''الرسائل (رسائل آخوند ملاصدرا)'''، اثر [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم\|محمد بن ابراهیم صدرالدين شيرازى]]، معروف به ملاصدرا، مجموعه هفت رساله از ملاصدرا در موضوعات مختلف فلسفى، همچون: اتصاف ماهيت به وجود، تشخص، سريان وجود، قضا و قدر و... مىباشد كه به زبان عربى نوشته شده است.		'''الرسائل (رسائل آخوند ملاصدرا)'''، اثر [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم\|محمد بن ابراهیم صدرالدين شيرازى]]، معروف به ملاصدرا، مجموعه هفت رساله از ملاصدرا در موضوعات مختلف فلسفى، همچون: اتصاف ماهيت به وجود، تشخص، سريان وجود، قضا و قدر و... مىباشد كه به زبان عربى نوشته شده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'گي' به 'گی'

2022-09-01T07:13:53Z

جایگزینی متن - 'گي' به 'گی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	#:چهارمين رساله اين مجموعه، «رسالة في القضاء و القدر «مى‌باشد كه در شش فصل، به موضوعات زير اختصاص يافته است: معنى غايت و قضا و قدر؛ محل قضا و محل قدر؛ جهان هستى با بهترين نظامها و تمامترين اوضاع آفريده شده است؛ کیفیت دخول شر در قضاى الهى؛ کیفیت افعالى كه از روى اختيار از ما سرمىزند و فايده طاعات و تأثير دعا.<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/35329/1/148 ر.ک: متن كتاب، ص148-206]</ref>		#:چهارمين رساله اين مجموعه، «رسالة في القضاء و القدر «مى‌باشد كه در شش فصل، به موضوعات زير اختصاص يافته است: معنى غايت و قضا و قدر؛ محل قضا و محل قدر؛ جهان هستى با بهترين نظامها و تمامترين اوضاع آفريده شده است؛ کیفیت دخول شر در قضاى الهى؛ کیفیت افعالى كه از روى اختيار از ما سرمىزند و فايده طاعات و تأثير دعا.<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/35329/1/148 ر.ک: متن كتاب، ص148-206]</ref>
	#رسالة في الواردات القلبية:		#رسالة في الواردات القلبية:
	#:اين رساله، يكى از رسائل نسبتا كوتاه ملاصدراست، ولى مىتوان گفت اين اثر تقريبا همه مسائل مهم فلسفه و عرفان را در بر ~~مى‌گيرد؛~~ از جمله وجود، ذات و صفات حق، علم بارى تعالى، آفرينش و مراتب آن، نفس انسانى و قواى آن، ادراك، تقسيم عالم به ملك و ملكوت، مبدأ و معاد، عالم كبير و عالم صغير، انسان كامل و محبت الهى.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/3150/74 يانيس اشوتس، ص74]</ref>		#:اين رساله، يكى از رسائل نسبتا كوتاه ملاصدراست، ولى مىتوان گفت اين اثر تقريبا همه مسائل مهم فلسفه و عرفان را در بر مى‌گیرد؛ از جمله وجود، ذات و صفات حق، علم بارى تعالى، آفرينش و مراتب آن، نفس انسانى و قواى آن، ادراك، تقسيم عالم به ملك و ملكوت، مبدأ و معاد، عالم كبير و عالم صغير، انسان كامل و محبت الهى.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/3150/74 يانيس اشوتس، ص74]</ref>
	#:البته اين مسائل در رساله به وجه اجمال و مختصر مطرح شده‌اند و حكيم به تدقيق دقايق آنها نمى‌پردازد و مىتوانيم بگوييم اين اثر طبق قانون «براى دانا كافى است «[احتمالا اشاره براى عاقل كافى است]تصنيف شده است. رساله «الواردات «شامل چهل باب يا «فيض«است. در هريك از آنها يك مسئله بهخصوص مطرح مىشود؛ مثلاًوجود يا عقول عشره يا تقسيم انسان به نفس و بدن... البته وى چنانكه در اكثر آثار او مىبينيم در اين رساله نيز از آثار پيشينيان خود فراوان استفاده مى‌كند و حتى بعضا كلام آنان را عينا نقل مىكند؛ مثلاًكلام ابن سينا و غزالى و گويا نظر خاصى راجع به عدهاى از مسائل نداشته باشد. اما آنچه شايسته شگفتى و موجب تحير است، اينكه حكيم توانسته است در اين رساله كوتاه، خلاصه نظام فلسفى خود را به‌طور اشاره و ايما بيان كند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/3150/74 ر.ک: همان]</ref>		#:البته اين مسائل در رساله به وجه اجمال و مختصر مطرح شده‌اند و حكيم به تدقيق دقايق آنها نمى‌پردازد و مىتوانيم بگوييم اين اثر طبق قانون «براى دانا كافى است «[احتمالا اشاره براى عاقل كافى است]تصنيف شده است. رساله «الواردات «شامل چهل باب يا «فيض«است. در هريك از آنها يك مسئله بهخصوص مطرح مىشود؛ مثلاًوجود يا عقول عشره يا تقسيم انسان به نفس و بدن... البته وى چنانكه در اكثر آثار او مىبينيم در اين رساله نيز از آثار پيشينيان خود فراوان استفاده مى‌كند و حتى بعضا كلام آنان را عينا نقل مىكند؛ مثلاًكلام ابن سينا و غزالى و گويا نظر خاصى راجع به عدهاى از مسائل نداشته باشد. اما آنچه شايسته شگفتى و موجب تحير است، اينكه حكيم توانسته است در اين رساله كوتاه، خلاصه نظام فلسفى خود را به‌طور اشاره و ايما بيان كند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/3150/74 ر.ک: همان]</ref>
	#إکسیر العارفين:		#إکسیر العارفين:

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده: فیلسوفان، آ–ی' به 'رده: کتابهای فیلسوفان، آ–ی'

2022-02-13T08:57:33Z

جایگزینی متن - 'رده: فیلسوفان، آ–ی' به 'رده: کتابهای فیلسوفان، آ–ی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۷
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	\| چاپ =1		\| چاپ =1
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور = ~~35329~~		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =01886
	\| کتابخوان همراه نور =01886		\| کتابخوان همراه نور =01886
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
خط ۹۲:		خط ۹۲:
	[[رده:عصر تجديد حيات فلسفه اسلامی، قرن یازدهم]]		[[رده:عصر تجديد حيات فلسفه اسلامی، قرن یازدهم]]

	[[رده: فیلسوفان، آ–ی]]		[[رده: کتابهای فیلسوفان، آ–ی]]

	[[رده:صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، 979-1050ق]]		[[رده:صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، 979-1050ق]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '}} '''' به '}} ''''

2021-08-31T18:25:34Z

جایگزینی متن - '}} '''' به '}} ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۵
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


	'''الرسائل (رسائل آخوند ملاصدرا)'''، اثر [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم\|محمد بن ابراهیم صدرالدين شيرازى]]، معروف به ملاصدرا، مجموعه هفت رساله از ملاصدرا در موضوعات مختلف فلسفى، همچون: اتصاف ماهيت به وجود، تشخص، سريان وجود، قضا و قدر و... مىباشد كه به زبان عربى نوشته شده است.		'''الرسائل (رسائل آخوند ملاصدرا)'''، اثر [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم\|محمد بن ابراهیم صدرالدين شيرازى]]، معروف به ملاصدرا، مجموعه هفت رساله از ملاصدرا در موضوعات مختلف فلسفى، همچون: اتصاف ماهيت به وجود، تشخص، سريان وجود، قضا و قدر و... مىباشد كه به زبان عربى نوشته شده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

2020-12-08T22:40:28Z

جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۲:۱۰
خط ۷۹:		خط ۷۹:

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'كيفيت' به 'کیفیت'

2020-06-29T08:40:31Z

جایگزینی متن - 'كيفيت' به 'کیفیت'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۱۰
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	#:ازاين‌رو، اگر مقسم كلى و جزئى را مفهوم قرار دهيم و بگوييم هر مفهومى اگر ممتنع الصدق بر افراد بسيار نباشد كلى است و اگر ممتنع الصدق بر افراد بسيار باشد جزئى، چون مقسم را مفهوم قرار دادهایم، علاوه بر اينكه از آغاز، بحث را از محور فلسفى آن خارج كرده ايم و سخن از اقسام موجود به ميان نياوردهایم، خود داراى يك اشكال درونى نيز هست؛ زيرا مفهوم از آن جهت كه مفهوم است، ممتنع الصدق بر افراد بسيار نيست. به اين ترتيب هم بايد مقسم را از مفهوم تغيير دهيم و هم تقسيم را خالى از خلل و اشكال به انجام برسانيم. از سوى ديگر، چون قبول صدق بر امور بسيار، از ويژگی‌های مفهوم بودن و از معقولات ثانيه منطقى است، هرگز در معناى فلسفى «كلی «كه از محمولات فلسفى است، اخذ نمىشود.<ref>همان</ref>		#:ازاين‌رو، اگر مقسم كلى و جزئى را مفهوم قرار دهيم و بگوييم هر مفهومى اگر ممتنع الصدق بر افراد بسيار نباشد كلى است و اگر ممتنع الصدق بر افراد بسيار باشد جزئى، چون مقسم را مفهوم قرار دادهایم، علاوه بر اينكه از آغاز، بحث را از محور فلسفى آن خارج كرده ايم و سخن از اقسام موجود به ميان نياوردهایم، خود داراى يك اشكال درونى نيز هست؛ زيرا مفهوم از آن جهت كه مفهوم است، ممتنع الصدق بر افراد بسيار نيست. به اين ترتيب هم بايد مقسم را از مفهوم تغيير دهيم و هم تقسيم را خالى از خلل و اشكال به انجام برسانيم. از سوى ديگر، چون قبول صدق بر امور بسيار، از ويژگی‌های مفهوم بودن و از معقولات ثانيه منطقى است، هرگز در معناى فلسفى «كلی «كه از محمولات فلسفى است، اخذ نمىشود.<ref>همان</ref>
	#رسالة في سريان الوجود:		#رسالة في سريان الوجود:
	#:سومين رساله اين اثر، «سريان الوجود«نام دارد. يكى از رسائل صدرالمتألهين رسالهاى است با نام «سريان الوجود«يا «سريان نور وجود الحق في الموجودات «كه مربوط به ~~كيفيت~~ رابطه واجب تعالى با موجودات و ممكنات است و چون ملاصدرا در اين رساله، نهایتا به تثبيت و تشييد رأى مشهور به ذوقالتأله يا وحدت وجود و كثرت موجود مىپردازد، عدهاى در انتساب اين رساله به او ترديد كرده، احتمال دادهاند كه اين رساله از فيض باشد. به ويژه اينكه در اين رساله، قرائن ديگرى هم براى تقويت اين ترديد ممكن است وجود داشته باشد؛ درعينحال كه در مورد صحت انتساب آن به فيض نيز دليل يا قرينه خاصى وجود ندارد.<ref>همان</ref>		#:سومين رساله اين اثر، «سريان الوجود«نام دارد. يكى از رسائل صدرالمتألهين رسالهاى است با نام «سريان الوجود«يا «سريان نور وجود الحق في الموجودات «كه مربوط به کیفیت رابطه واجب تعالى با موجودات و ممكنات است و چون ملاصدرا در اين رساله، نهایتا به تثبيت و تشييد رأى مشهور به ذوقالتأله يا وحدت وجود و كثرت موجود مىپردازد، عدهاى در انتساب اين رساله به او ترديد كرده، احتمال دادهاند كه اين رساله از فيض باشد. به ويژه اينكه در اين رساله، قرائن ديگرى هم براى تقويت اين ترديد ممكن است وجود داشته باشد؛ درعينحال كه در مورد صحت انتساب آن به فيض نيز دليل يا قرينه خاصى وجود ندارد.<ref>همان</ref>
	#:يكى از مشكلات و عويصات فلسفه‌هاى الهى، مسئله تبيين و توجيه چگونگى ارتباط مبدأ واجبالوجود با ممكنات و معاليل است و اينكه ممكنات به چه ~~كيفيت~~ و با چه نحوى مىتوانند با مبدأ در ارتباط باشند تا هم وجودشان توجيه شود و هم تصوير مسئله با تعالى شأن ربوبى تنافى نداشته باشد. در واقع، مبحث وحدت يا كثرت وجود، مباحث مربوط به ارتباط علت و معلول، مباحث مربوط به ربط حادث به قديم و مسائلى كه در الهيات بالمعنى‌الاخص در مورد اوصاف و نعوت واجب مطرح مىشود، همه مباحثى هستند كه مربوط به اين مسئله مىباشند و نمايشگر سعى و تلاش فكرى فلاسفه براى ارائه تبيينى معقول و منطقى از اين امر بشمار مىآيند. در اين رساله، مسئله ارتباط واجب و ممكن از نظر وحدت و كثرت وجود مطرح شده است.<ref>ر.ک: همان</ref>		#:يكى از مشكلات و عويصات فلسفه‌هاى الهى، مسئله تبيين و توجيه چگونگى ارتباط مبدأ واجبالوجود با ممكنات و معاليل است و اينكه ممكنات به چه کیفیت و با چه نحوى مىتوانند با مبدأ در ارتباط باشند تا هم وجودشان توجيه شود و هم تصوير مسئله با تعالى شأن ربوبى تنافى نداشته باشد. در واقع، مبحث وحدت يا كثرت وجود، مباحث مربوط به ارتباط علت و معلول، مباحث مربوط به ربط حادث به قديم و مسائلى كه در الهيات بالمعنى‌الاخص در مورد اوصاف و نعوت واجب مطرح مىشود، همه مباحثى هستند كه مربوط به اين مسئله مىباشند و نمايشگر سعى و تلاش فكرى فلاسفه براى ارائه تبيينى معقول و منطقى از اين امر بشمار مىآيند. در اين رساله، مسئله ارتباط واجب و ممكن از نظر وحدت و كثرت وجود مطرح شده است.<ref>ر.ک: همان</ref>
	#رسالة في القضاء و القدر:		#رسالة في القضاء و القدر:
	#:چهارمين رساله اين مجموعه، «رسالة في القضاء و القدر «مى‌باشد كه در شش فصل، به موضوعات زير اختصاص يافته است: معنى غايت و قضا و قدر؛ محل قضا و محل قدر؛ جهان هستى با بهترين نظامها و تمامترين اوضاع آفريده شده است؛ ~~كيفيت~~ دخول شر در قضاى الهى؛ ~~كيفيت~~ افعالى كه از روى اختيار از ما سرمىزند و فايده طاعات و تأثير دعا.<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/35329/1/148 ر.ک: متن كتاب، ص148-206]</ref>		#:چهارمين رساله اين مجموعه، «رسالة في القضاء و القدر «مى‌باشد كه در شش فصل، به موضوعات زير اختصاص يافته است: معنى غايت و قضا و قدر؛ محل قضا و محل قدر؛ جهان هستى با بهترين نظامها و تمامترين اوضاع آفريده شده است؛ کیفیت دخول شر در قضاى الهى؛ کیفیت افعالى كه از روى اختيار از ما سرمىزند و فايده طاعات و تأثير دعا.<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/35329/1/148 ر.ک: متن كتاب، ص148-206]</ref>
	#رسالة في الواردات القلبية:		#رسالة في الواردات القلبية:
	#:اين رساله، يكى از رسائل نسبتا كوتاه ملاصدراست، ولى مىتوان گفت اين اثر تقريبا همه مسائل مهم فلسفه و عرفان را در بر مى‌گيرد؛ از جمله وجود، ذات و صفات حق، علم بارى تعالى، آفرينش و مراتب آن، نفس انسانى و قواى آن، ادراك، تقسيم عالم به ملك و ملكوت، مبدأ و معاد، عالم كبير و عالم صغير، انسان كامل و محبت الهى.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/3150/74 يانيس اشوتس، ص74]</ref>		#:اين رساله، يكى از رسائل نسبتا كوتاه ملاصدراست، ولى مىتوان گفت اين اثر تقريبا همه مسائل مهم فلسفه و عرفان را در بر مى‌گيرد؛ از جمله وجود، ذات و صفات حق، علم بارى تعالى، آفرينش و مراتب آن، نفس انسانى و قواى آن، ادراك، تقسيم عالم به ملك و ملكوت، مبدأ و معاد، عالم كبير و عالم صغير، انسان كامل و محبت الهى.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/3150/74 يانيس اشوتس، ص74]</ref>

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:25 اسفند الی 24 فروردین(98)' به ''

2020-06-10T16:22:17Z

جایگزینی متن - 'رده:25 اسفند الی 24 فروردین(98)' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۵۲
خط ۹۳:		خط ۹۳:

	[[رده:صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، 979-1050ق]]		[[رده:صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، 979-1050ق]]

	~~[[رده:25 اسفند الی 24 فروردین(98)]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ه‌و' به 'ه‌و'

2020-02-09T05:58:04Z

جایگزینی متن - 'ه‌و' به 'ه‌و'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر

نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۲۸

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'راهي' به 'راهی'

2019-10-07T18:32:15Z

جایگزینی متن - 'راهي' به 'راهی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۲۲:۰۲
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور = 35329		\| کتابخانۀ دیجیتال نور = 35329
			\| کتابخوان همراه نور =01886
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۳۹:		خط ۴۰:
	}}		}}

	'''الرسائل (رسائل آخوند ملاصدرا)'''، اثر [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم\|محمد بن ~~ابراهيم~~ صدرالدين شيرازى]]، معروف به ملاصدرا، مجموعه هفت رساله از ملاصدرا در موضوعات مختلف فلسفى، همچون: اتصاف ماهيت به وجود، تشخص، سريان وجود، قضا و قدر و... مىباشد كه به زبان عربى نوشته شده است.		'''الرسائل (رسائل آخوند ملاصدرا)'''، اثر [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم\|محمد بن ابراهیم صدرالدين شيرازى]]، معروف به ملاصدرا، مجموعه هفت رساله از ملاصدرا در موضوعات مختلف فلسفى، همچون: اتصاف ماهيت به وجود، تشخص، سريان وجود، قضا و قدر و... مىباشد كه به زبان عربى نوشته شده است.

	==ساختار==		==ساختار==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'آوري' به 'آوری'

2019-09-06T08:03:29Z

جایگزینی متن - 'آوري' به 'آوری'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	#:يكى از بحثهاى دامنه‌دار و مفصل در تاريخ كلام و فلسفه اسلامى كه در اين رساله بدان پرداخته شده، مسئله اشتراك معنوى يا لفظى وجود است كه ابتدا به‌عنوان مسئلهاى كلامى مطرح شده و سپس به فلسفه راه يافته است. از آنجا كه وجود به‌عنوان عامترين يا يكى از عامترين مفاهيم، هم بر واجب و هم بر ممكن قابل حمل است و در قالب لفظ بهيكسان محمول براى هر دو واقع مىشود، متكلمان را با اين پرسش مواجه ساخته است كه آيا اين محمول در حمل بر واجب و ممكن به يك معناست؟ يا اينكه در هريك به معناى خاصى است و هيچگونه اشتراك معنوى بين آنها وجود ندارد؟ گروهى گمان كرده‌اند كه وحدت معنوى وجود، مستلزم اثبات شركت بين واجب و ممكن و منافى مقام عزت و عظمت ربوبى است و بنابراین منكر اشتراك معنوى وجود شده و وجود را در هر شىء به معناى خود همان شىء دانسته‌اند.<ref>ر.ک: كتابنيوز، 1395</ref>		#:يكى از بحثهاى دامنه‌دار و مفصل در تاريخ كلام و فلسفه اسلامى كه در اين رساله بدان پرداخته شده، مسئله اشتراك معنوى يا لفظى وجود است كه ابتدا به‌عنوان مسئلهاى كلامى مطرح شده و سپس به فلسفه راه يافته است. از آنجا كه وجود به‌عنوان عامترين يا يكى از عامترين مفاهيم، هم بر واجب و هم بر ممكن قابل حمل است و در قالب لفظ بهيكسان محمول براى هر دو واقع مىشود، متكلمان را با اين پرسش مواجه ساخته است كه آيا اين محمول در حمل بر واجب و ممكن به يك معناست؟ يا اينكه در هريك به معناى خاصى است و هيچگونه اشتراك معنوى بين آنها وجود ندارد؟ گروهى گمان كرده‌اند كه وحدت معنوى وجود، مستلزم اثبات شركت بين واجب و ممكن و منافى مقام عزت و عظمت ربوبى است و بنابراین منكر اشتراك معنوى وجود شده و وجود را در هر شىء به معناى خود همان شىء دانسته‌اند.<ref>ر.ک: كتابنيوز، 1395</ref>
	#رسالة في التشخص:		#رسالة في التشخص:
	#: «تشخص«عنوان رساله ديگر ملاصدراست. مسئله تشخص كه در كتب فلسفى ذيل مسئله «كلی «و «جزئی «و آن نيز ذيل مباحث مربوط به ماهيت مطرح مىشود، يكى از مسائل مهم فلسفى است كه خود منشأ پيدايى مسائل فلسفى ديگرى شده و در باب آن، آرا و ابحاث متفاوتى مطرح شده است؛ بدين صورت كه در فصلى كه بحث از ماهيت و احكام و لواحق آن يا خواص اجزاى آن و يا اعتبارات آن منعقد شده، اين مطلب طرح شده است كه چون صرف تصور ماهيت نوعيه من حيث هى، مانع از فرض اشتراك و شركت در آن نيست (و اين همان خاصیت كليت ماهيت در ذهن است) و فرد ماهيت، صرف تصورش مانع از اشتراك است، پس ناگزير در فرد علاوه بر ماهيت نوعيه، خصوصيت ديگرى هم هست كه به‌واسطه آن، فرد و شخص تصورش مانع از اشتراك با غير مىشود (و اين همان جزئيت به معناى فلسفى است) و سپس اين پرسش مطرح شده است كه آنچه فرد را داراى چنين خاصیت و خصوصيتى مى‌كند، چيست؟ از آنجا كه تشخص به معناى يادشده در واقع همان جزئيت به معناى فلسفى آن است، مناسب است در اين مقام، كليت هم به معناى فلسفى آن مطرح شود تا از باب «تعرف الأشياء بأضدادها «امكان شناخت دقيقتر تشخص نيز فراهم شود. #:اگر كلى و جزئى بودن در فلسفه را از احكام وجود و بهعبارتديگر از عوارض ذاتى وجود بشمار ~~آوريم~~ و به همين دليل، تقسيم وجود به كلى و جزئى را نيز از تقسيمات عمومى وجود بشمار ~~آوريم،~~ نمىتوانيم مقسم كليت و جزئيت را مفهوم كه تقييد به موطن ذهن دارد، قرار دهيم، بلكه بايد مثل ساير معقولات ثانيه فلسفى، آنها را به معنايى بهكار ببريم كه مقيد به ذهن و يا خارج نباشند.<ref>همان</ref>		#: «تشخص«عنوان رساله ديگر ملاصدراست. مسئله تشخص كه در كتب فلسفى ذيل مسئله «كلی «و «جزئی «و آن نيز ذيل مباحث مربوط به ماهيت مطرح مىشود، يكى از مسائل مهم فلسفى است كه خود منشأ پيدايى مسائل فلسفى ديگرى شده و در باب آن، آرا و ابحاث متفاوتى مطرح شده است؛ بدين صورت كه در فصلى كه بحث از ماهيت و احكام و لواحق آن يا خواص اجزاى آن و يا اعتبارات آن منعقد شده، اين مطلب طرح شده است كه چون صرف تصور ماهيت نوعيه من حيث هى، مانع از فرض اشتراك و شركت در آن نيست (و اين همان خاصیت كليت ماهيت در ذهن است) و فرد ماهيت، صرف تصورش مانع از اشتراك است، پس ناگزير در فرد علاوه بر ماهيت نوعيه، خصوصيت ديگرى هم هست كه به‌واسطه آن، فرد و شخص تصورش مانع از اشتراك با غير مىشود (و اين همان جزئيت به معناى فلسفى است) و سپس اين پرسش مطرح شده است كه آنچه فرد را داراى چنين خاصیت و خصوصيتى مى‌كند، چيست؟ از آنجا كه تشخص به معناى يادشده در واقع همان جزئيت به معناى فلسفى آن است، مناسب است در اين مقام، كليت هم به معناى فلسفى آن مطرح شود تا از باب «تعرف الأشياء بأضدادها «امكان شناخت دقيقتر تشخص نيز فراهم شود. #:اگر كلى و جزئى بودن در فلسفه را از احكام وجود و بهعبارتديگر از عوارض ذاتى وجود بشمار آوریم و به همين دليل، تقسيم وجود به كلى و جزئى را نيز از تقسيمات عمومى وجود بشمار آوریم، نمىتوانيم مقسم كليت و جزئيت را مفهوم كه تقييد به موطن ذهن دارد، قرار دهيم، بلكه بايد مثل ساير معقولات ثانيه فلسفى، آنها را به معنايى بهكار ببريم كه مقيد به ذهن و يا خارج نباشند.<ref>همان</ref>
	#:ازاين‌رو، اگر مقسم كلى و جزئى را مفهوم قرار دهيم و بگوييم هر مفهومى اگر ممتنع الصدق بر افراد بسيار نباشد كلى است و اگر ممتنع الصدق بر افراد بسيار باشد جزئى، چون مقسم را مفهوم قرار دادهایم، علاوه بر اينكه از آغاز، بحث را از محور فلسفى آن خارج كرده ايم و سخن از اقسام موجود به ميان نياوردهایم، خود داراى يك اشكال درونى نيز هست؛ زيرا مفهوم از آن جهت كه مفهوم است، ممتنع الصدق بر افراد بسيار نيست. به اين ترتيب هم بايد مقسم را از مفهوم تغيير دهيم و هم تقسيم را خالى از خلل و اشكال به انجام برسانيم. از سوى ديگر، چون قبول صدق بر امور بسيار، از ويژگی‌های مفهوم بودن و از معقولات ثانيه منطقى است، هرگز در معناى فلسفى «كلی «كه از محمولات فلسفى است، اخذ نمىشود.<ref>همان</ref>		#:ازاين‌رو، اگر مقسم كلى و جزئى را مفهوم قرار دهيم و بگوييم هر مفهومى اگر ممتنع الصدق بر افراد بسيار نباشد كلى است و اگر ممتنع الصدق بر افراد بسيار باشد جزئى، چون مقسم را مفهوم قرار دادهایم، علاوه بر اينكه از آغاز، بحث را از محور فلسفى آن خارج كرده ايم و سخن از اقسام موجود به ميان نياوردهایم، خود داراى يك اشكال درونى نيز هست؛ زيرا مفهوم از آن جهت كه مفهوم است، ممتنع الصدق بر افراد بسيار نيست. به اين ترتيب هم بايد مقسم را از مفهوم تغيير دهيم و هم تقسيم را خالى از خلل و اشكال به انجام برسانيم. از سوى ديگر، چون قبول صدق بر امور بسيار، از ويژگی‌های مفهوم بودن و از معقولات ثانيه منطقى است، هرگز در معناى فلسفى «كلی «كه از محمولات فلسفى است، اخذ نمىشود.<ref>همان</ref>
	#رسالة في سريان الوجود:		#رسالة في سريان الوجود: