التهذیب فی التفسیر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'حاکم جشمی، محسن بن محمد' به 'جشمی، محسن بن محمد'

2025-02-14T16:25:34Z

جایگزینی متن - 'حاکم جشمی، محسن بن محمد' به 'جشمی، محسن بن محمد'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۵
خط ۵:		خط ۵:
	\|پدیدآورندگان		\|پدیدآورندگان
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[~~حاکم~~ جشمی، محسن بن محمد]] (نویسنده)		[[جشمی، محسن بن محمد]] (نویسنده)
	[[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان]] (محقق)		[[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان]] (محقق)

خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}

	'''التهذيب في التفسير'''، اثر [[~~حاکم~~ جشمی، محسن بن محمد\|ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی]] (م. 494ق) معروف به [[~~حاکم~~ جشمی، محسن بن محمد\|حاکم جشمی]] مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. به اعتقاد محقق کتاب می‌توان گفت: ایشان در فقه حنفی و در اعتقاد معتزلی مایل به امامیه بود و تفسیر وی حاوی کل تفاسیر معتزله پیش از خود است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص 30 و 46-47</ref>.این اثر در 10 جلد توسط [[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان\|عبدالرحمن بن سلیمان سالمی]] تحقیق شده است.		'''التهذيب في التفسير'''، اثر [[جشمی، محسن بن محمد\|ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی]] (م. 494ق) معروف به [[جشمی، محسن بن محمد\|حاکم جشمی]] مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. به اعتقاد محقق کتاب می‌توان گفت: ایشان در فقه حنفی و در اعتقاد معتزلی مایل به امامیه بود و تفسیر وی حاوی کل تفاسیر معتزله پیش از خود است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص 30 و 46-47</ref>.این اثر در 10 جلد توسط [[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان\|عبدالرحمن بن سلیمان سالمی]] تحقیق شده است.

	از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظام‌مند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است.<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. در لغت به العین ابن خلیل، جمهره ابن درید و صحاح جوهری اعتماد کرده است. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45-46</ref>.		از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظام‌مند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است.<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. در لغت به العین ابن خلیل، جمهره ابن درید و صحاح جوهری اعتماد کرده است. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45-46</ref>.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' ]]' به ']]'

2023-02-26T07:20:10Z

جایگزینی متن - ' ]]' به ']]'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۰
خط ۶:		خط ۶:
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[حاکم جشمی، محسن بن محمد]] (نویسنده)		[[حاکم جشمی، محسن بن محمد]] (نویسنده)
	[[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان ]] (محقق)		[[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان]] (محقق)

	\|زبان		\|زبان

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '( ' به '('

2022-10-15T06:44:27Z

جایگزینی متن - '( ' به '('

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۴
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}

	'''التهذيب في التفسير'''، اثر [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی]] ( م. 494ق) معروف به [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|حاکم جشمی]] مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. به اعتقاد محقق کتاب می‌توان گفت: ایشان در فقه حنفی و در اعتقاد معتزلی مایل به امامیه بود و تفسیر وی حاوی کل تفاسیر معتزله پیش از خود است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص 30 و 46-47</ref>.این اثر در 10 جلد توسط [[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان\|عبدالرحمن بن سلیمان سالمی]] تحقیق شده است.		'''التهذيب في التفسير'''، اثر [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی]] (م. 494ق) معروف به [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|حاکم جشمی]] مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. به اعتقاد محقق کتاب می‌توان گفت: ایشان در فقه حنفی و در اعتقاد معتزلی مایل به امامیه بود و تفسیر وی حاوی کل تفاسیر معتزله پیش از خود است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص 30 و 46-47</ref>.این اثر در 10 جلد توسط [[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان\|عبدالرحمن بن سلیمان سالمی]] تحقیق شده است.

	از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظام‌مند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است.<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. در لغت به العین ابن خلیل، جمهره ابن درید و صحاح جوهری اعتماد کرده است. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45-46</ref>.		از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظام‌مند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است.<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. در لغت به العین ابن خلیل، جمهره ابن درید و صحاح جوهری اعتماد کرده است. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45-46</ref>.
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	# زرکلی، خیرالدین، «الأعلام»، بیروت، دارالملایین، چاپ هشتم، 1989.		# زرکلی، خیرالدین، «الأعلام»، بیروت، دارالملایین، چاپ هشتم، 1989.
	# وجیه، عبدالسلام، «اعلام المؤلفين الزيديه»، عمان، مؤسسة الإمام زيد بن علي الثقافية، چاپ اول، 1420.		# وجیه، عبدالسلام، «اعلام المؤلفين الزيديه»، عمان، مؤسسة الإمام زيد بن علي الثقافية، چاپ اول، 1420.
	#حسينى اشكورى، احمد، «مؤلفات الزیدیه»، قم، مكتبة آية‌الله‌العظمى المرعشي النجفي( ره)، چاپ اول، 1413.		#حسينى اشكورى، احمد، «مؤلفات الزیدیه»، قم، مكتبة آية‌الله‌العظمى المرعشي النجفي(ره)، چاپ اول، 1413.
	# متولی، عبدالحمید، «أضواء على مناهج بعض المفسرين من زوايا علوم القرآن»، اسلامیه، بی‌جا. بی‌نا، 1420.		# متولی، عبدالحمید، «أضواء على مناهج بعض المفسرين من زوايا علوم القرآن»، اسلامیه، بی‌جا. بی‌نا، 1420.
	# زرزور، عدنان، «الحاكم الجشمي و منهجه في التفسير»، بیروت، مؤسسة الرساله‏، بی‌نا، بی‌تا.		# زرزور، عدنان، «الحاكم الجشمي و منهجه في التفسير»، بیروت، مؤسسة الرساله‏، بی‌نا، بی‌تا.

Fsobhani@noornet.net در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۵

2022-09-08T11:35:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۵
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	'''التهذيب في التفسير'''، اثر [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی]] ( م. 494ق) معروف به [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|حاکم جشمی]] مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. به اعتقاد محقق کتاب می‌توان گفت: ایشان در فقه حنفی و در اعتقاد معتزلی مایل به امامیه بود و تفسیر وی حاوی کل تفاسیر معتزله پیش از خود است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص 30 و 46-47</ref>.این اثر در 10 جلد توسط [[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان\|عبدالرحمن بن سلیمان سالمی]] تحقیق شده است.		'''التهذيب في التفسير'''، اثر [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی]] ( م. 494ق) معروف به [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|حاکم جشمی]] مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. به اعتقاد محقق کتاب می‌توان گفت: ایشان در فقه حنفی و در اعتقاد معتزلی مایل به امامیه بود و تفسیر وی حاوی کل تفاسیر معتزله پیش از خود است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص 30 و 46-47</ref>.این اثر در 10 جلد توسط [[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان\|عبدالرحمن بن سلیمان سالمی]] تحقیق شده است.

	از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظام‌مند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است ~~در لغت به العین ابن خلیل، جمهره ابن درید و صحاح جوهری اعتماد کرده است~~<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45-46</ref>.		از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظام‌مند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است.<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. در لغت به العین ابن خلیل، جمهره ابن درید و صحاح جوهری اعتماد کرده است. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45-46</ref>.

	ویژگی دیگر این اثر، تضمین مرویات حدیث در فضایل سور قرآنی است<ref>ر.ک: همان </ref>. در این تفسیر بیشتر بر ذکر آرای [[اصم، ابوبکر عبدالرحمان بن کیسان بن جریر اموی\|ابوبکر اصم]] (232ق)، [[جبایی، محمد بن عبدالوهاب\|ابوعلی جبایی]] (303ق)، [[کعبی، عبدالله بن احمد\|ابوالقاسم بلخی]] (309ق)و [[ابومسلم اصفهانی، محمد بن بحر\|ابومسلم اصفهانی]] (322ق) تکیه شده است<ref>ر.ک: زرزور، عدنان، ص160-161</ref>. نویسنده این اثر با به‌کارگیری روایات در ذکر فضایل سوره‌های قرآن یک ویژگی به تفاسیر معتزله افزوده است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.		ویژگی دیگر این اثر، تضمین مرویات حدیث در فضایل سور قرآنی است<ref>ر.ک: همان </ref>. در این تفسیر بیشتر بر ذکر آرای [[اصم، ابوبکر عبدالرحمان بن کیسان بن جریر اموی\|ابوبکر اصم]] (232ق)، [[جبایی، محمد بن عبدالوهاب\|ابوعلی جبایی]] (303ق)، [[کعبی، عبدالله بن احمد\|ابوالقاسم بلخی]] (309ق)و [[ابومسلم اصفهانی، محمد بن بحر\|ابومسلم اصفهانی]] (322ق) تکیه شده است<ref>ر.ک: زرزور، عدنان، ص160-161</ref>. نویسنده این اثر با به‌کارگیری روایات در ذکر فضایل سوره‌های قرآن یک ویژگی به تفاسیر معتزله افزوده است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.

Fsobhani@noornet.net در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۸

2022-09-08T11:28:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۵۸
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}

	'''التهذيب في التفسير'''، اثر [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی]] ( م. 494ق) معروف به [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|حاکم جشمی]] مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. به اعتقاد محقق کتاب می‌توان گفت: ایشان در فقه حنفی و در اعتقاد معتزلی مایل به امامیه بود.و تفسیر وی حاوی کل تفاسیر معتزله پیش از خود است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص 30 و 46-47</ref>.این اثر در 10 جلد توسط [[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان\|عبدالرحمن بن سلیمان سالمی]] تحقیق شده است.		'''التهذيب في التفسير'''، اثر [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی]] ( م. 494ق) معروف به [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|حاکم جشمی]] مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. به اعتقاد محقق کتاب می‌توان گفت: ایشان در فقه حنفی و در اعتقاد معتزلی مایل به امامیه بود و تفسیر وی حاوی کل تفاسیر معتزله پیش از خود است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص 30 و 46-47</ref>.این اثر در 10 جلد توسط [[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان\|عبدالرحمن بن سلیمان سالمی]] تحقیق شده است.

	از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظام‌مند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است در لغت به العین ابن خلیل، جمهره ابن درید و صحاح جوهری اعتماد کرده است<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45-46</ref>.		از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظام‌مند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است در لغت به العین ابن خلیل، جمهره ابن درید و صحاح جوهری اعتماد کرده است<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45-46</ref>.

Fsobhani@noornet.net در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۷

2022-09-08T11:27:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۵۷
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}

	'''التهذيب في التفسير'''، اثر [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی]] ( م. 494ق) معروف به [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|حاکم جشمی]] مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. این اثر در 10 جلد توسط [[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان\|عبدالرحمن بن سلیمان سالمی]] تحقیق شده است.		'''التهذيب في التفسير'''، اثر [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی]] ( م. 494ق) معروف به [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|حاکم جشمی]] مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. به اعتقاد محقق کتاب می‌توان گفت: ایشان در فقه حنفی و در اعتقاد معتزلی مایل به امامیه بود.و تفسیر وی حاوی کل تفاسیر معتزله پیش از خود است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص 30 و 46-47</ref>.این اثر در 10 جلد توسط [[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان\|عبدالرحمن بن سلیمان سالمی]] تحقیق شده است.

	از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی ~~نظامند~~ را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.		از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظام‌مند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است در لغت به العین ابن خلیل، جمهره ابن درید و صحاح جوهری اعتماد کرده است<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45-46</ref>.

	ویژگی دیگر این اثر، تضمین مرویات حدیث در فضایل سور قرآنی است<ref>ر.ک: همان </ref>. در این تفسیر بیشتر بر ذکر آرای [[اصم، ابوبکر عبدالرحمان بن کیسان بن جریر اموی\|ابوبکر اصم]] (232ق)، [[جبایی، محمد بن عبدالوهاب\|ابوعلی جبایی]] (303ق)، [[کعبی، عبدالله بن احمد\|ابوالقاسم بلخی]] (309ق)و [[ابومسلم اصفهانی، محمد بن بحر\|ابومسلم اصفهانی]] (322ق) تکیه شده است<ref>ر.ک: زرزور، عدنان، ص160-161</ref>. نویسنده این اثر با به‌کارگیری روایات در ذکر فضایل سوره‌های قرآن یک ویژگی به تفاسیر معتزله افزوده است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.		ویژگی دیگر این اثر، تضمین مرویات حدیث در فضایل سور قرآنی است<ref>ر.ک: همان </ref>. در این تفسیر بیشتر بر ذکر آرای [[اصم، ابوبکر عبدالرحمان بن کیسان بن جریر اموی\|ابوبکر اصم]] (232ق)، [[جبایی، محمد بن عبدالوهاب\|ابوعلی جبایی]] (303ق)، [[کعبی، عبدالله بن احمد\|ابوالقاسم بلخی]] (309ق)و [[ابومسلم اصفهانی، محمد بن بحر\|ابومسلم اصفهانی]] (322ق) تکیه شده است<ref>ر.ک: زرزور، عدنان، ص160-161</ref>. نویسنده این اثر با به‌کارگیری روایات در ذکر فضایل سوره‌های قرآن یک ویژگی به تفاسیر معتزله افزوده است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ني ' به 'نی'

2022-09-01T07:11:16Z

جایگزینی متن - 'ني ' به 'نی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\| موضوع =		\| موضوع =
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر = دارالکتاب ~~اللبناني~~		\| ناشر = دارالکتاب اللبنانی
	\| مکان نشر = لبنان - بیروت		\| مکان نشر = لبنان - بیروت
	\| سال نشر = 1440ق. = 2019م.		\| سال نشر = 1440ق. = 2019م.

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۱

2022-07-02T18:51:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۱
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	\| شابک =		\| شابک =
	\| تعداد جلد = 10		\| تعداد جلد = 10
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =69785
	\| کتابخوان همراه نور =		\| کتابخوان همراه نور =
	\| کد پدیدآور = 676، 12713		\| کد پدیدآور = 676، 12713
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	[[رده:مقالات تیر 01 گرنه زاده]]		[[رده:مقالات تیر 01 گرنه زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده تیر 01]]		[[رده:مقالات بازبینی شده تیر 01]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 تیر 1401]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۱

2022-07-02T18:51:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۱
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}

			'''التهذيب في التفسير'''، اثر [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی]] ( م. 494ق) معروف به [[حاکم جشمی، محسن بن محمد\|حاکم جشمی]] مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. این اثر در 10 جلد توسط [[سالمی، عبدالرحمن بن سلیمان\|عبدالرحمن بن سلیمان سالمی]] تحقیق شده است.
	'''التهذيب في التفسير'''، اثر ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی ( م. 494ق) معروف به حاکم جشمی مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. این اثر در 10 جلد توسط عبدالرحمن بن سلیمان سالمی تحقیق شده است.

	از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظامند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.		از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظامند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.

	ویژگی دیگر این اثر، تضمین مرویات حدیث در فضایل سور قرآنی است<ref>ر.ک: همان </ref>. در این تفسیر بیشتر بر ذکر آرای ابوبکر اصم (232ق)، ابوعلی جبایی (303ق)، ابوالقاسم بلخی (309ق)و ابومسلم اصفهانی (322ق) تکیه شده است<ref>ر.ک: زرزور، عدنان، ص160-161</ref>. نویسنده این اثر با به‌کارگیری روایات در ذکر فضایل سوره‌های قرآن یک ویژگی به تفاسیر معتزله افزوده است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.		ویژگی دیگر این اثر، تضمین مرویات حدیث در فضایل سور قرآنی است<ref>ر.ک: همان </ref>. در این تفسیر بیشتر بر ذکر آرای [[اصم، ابوبکر عبدالرحمان بن کیسان بن جریر اموی\|ابوبکر اصم]] (232ق)، [[جبایی، محمد بن عبدالوهاب\|ابوعلی جبایی]] (303ق)، [[کعبی، عبدالله بن احمد\|ابوالقاسم بلخی]] (309ق)و [[ابومسلم اصفهانی، محمد بن بحر\|ابومسلم اصفهانی]] (322ق) تکیه شده است<ref>ر.ک: زرزور، عدنان، ص160-161</ref>. نویسنده این اثر با به‌کارگیری روایات در ذکر فضایل سوره‌های قرآن یک ویژگی به تفاسیر معتزله افزوده است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.

	==پانویس ==		==پانویس ==

Azizi45 در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۹

2022-06-29T08:09:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	\| ناشر = دارالکتاب اللبناني		\| ناشر = دارالکتاب اللبناني
	\| مکان نشر = لبنان - بیروت		\| مکان نشر = لبنان - بیروت
	\| سال نشر = 1440ق. = 2019م.		\| سال نشر = 1440ق. = 2019م.

	\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE69785AUTOMATIONCODE		\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE69785AUTOMATIONCODE
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	'''التهذيب في التفسير'''، اثر ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی ( م. 494ق) معروف به حاکم جشمی مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. این اثر در 10 جلد توسط عبدالرحمن بن سلیمان سالمی تحقیق شده است.		'''التهذيب في التفسير'''، اثر ابوسعد (ابوسعید) محسّن بن محمد بن کرّامه بیهقی ( م. 494ق) معروف به حاکم جشمی مفسّر، عالم به اصول و كلام است. وی نخست حنفى بود، سپس معتزلى، آنگاه به زيديّه گرايش پيدا كرد<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، ج5، ص289 </ref>. این اثر در 10 جلد توسط عبدالرحمن بن سلیمان سالمی تحقیق شده است.

	از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظامند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.		از ویژگی‌های مهم این تفسیر که آن را از تفاسیر پیش از خود متمایز می‌سازد، تقسیم علوم مرتبط با تفسیر آیات است. نویسنده با تفکیک میان علوم قرآنی در تفسیر آیات، روشی نظامند را در تفسیر بنا نهاده که مورد توجه تفاسیر بعدی قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>. اين تفسير بر اساس هشت محور و عنوان: قرائت، لغت، اعراب، شان نزول، نظم، معنى و احكام بر مذهب حنفی، ترتیب یافته و سپس آراء مفسران بزرگ به‌اختصار در آن ذکر شده است<ref>ر.ک: وجیه، عبدالسلام، ص821؛ حسینی اشکوری، احمد، ج‏1، ص345</ref>. شیوه نگارش این اثر که همراه با دقت و وضوح است ویژگی دیگر ‌آن بشمار می‌آید<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.

	ویژگی دیگر این اثر، تضمین مرویات حدیث در فضایل سور قرآنی است<ref>ر.ک: همان </ref>. در این تفسیر بیشتر بر ذکر آرای ابوبکر اصم (232ق)، ابوعلی جبایی (303ق)، ابوالقاسم بلخی (309ق)و ابومسلم اصفهانی (322ق) تکیه شده است<ref>ر.ک: زرزور، عدنان، ص160-161</ref>. نویسنده این اثر با به‌کارگیری روایات در ذکر فضایل سوره‌های قرآن یک ویژگی به تفاسیر معتزله افزوده است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.		ویژگی دیگر این اثر، تضمین مرویات حدیث در فضایل سور قرآنی است<ref>ر.ک: همان </ref>. در این تفسیر بیشتر بر ذکر آرای ابوبکر اصم (232ق)، ابوعلی جبایی (303ق)، ابوالقاسم بلخی (309ق)و ابومسلم اصفهانی (322ق) تکیه شده است<ref>ر.ک: زرزور، عدنان، ص160-161</ref>. نویسنده این اثر با به‌کارگیری روایات در ذکر فضایل سوره‌های قرآن یک ویژگی به تفاسیر معتزله افزوده است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص45</ref>.
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	# وجیه، عبدالسلام، «اعلام المؤلفين الزيديه»، عمان، مؤسسة الإمام زيد بن علي الثقافية، چاپ اول، 1420.		# وجیه، عبدالسلام، «اعلام المؤلفين الزيديه»، عمان، مؤسسة الإمام زيد بن علي الثقافية، چاپ اول، 1420.
	#حسينى اشكورى، احمد، «مؤلفات الزیدیه»، قم، مكتبة آية‌الله‌العظمى المرعشي النجفي( ره)، چاپ اول، 1413.		#حسينى اشكورى، احمد، «مؤلفات الزیدیه»، قم، مكتبة آية‌الله‌العظمى المرعشي النجفي( ره)، چاپ اول، 1413.
	# متولی، عبدالحمید، «أضواء على مناهج بعض المفسرين من زوايا علوم القرآن»، اسلامیه، بی‌جا. بی‌نا، 1420.		# متولی، عبدالحمید، «أضواء على مناهج بعض المفسرين من زوايا علوم القرآن»، اسلامیه، بی‌جا. بی‌نا، 1420.
	# زرزور، عدنان، «الحاكم الجشمي و منهجه في التفسير»، بیروت، مؤسسة الرساله‏، بی‌نا، بی‌تا.		# زرزور، عدنان، «الحاكم الجشمي و منهجه في التفسير»، بیروت، مؤسسة الرساله‏، بی‌نا، بی‌تا.

خط ۵۴:		خط ۵۴:
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
	[[رده:مقالات تیر 01 گرنه زاده]]		[[رده:مقالات تیر 01 گرنه زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده1~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده تیر 01]]
	[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]		[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]