الاجتهاد و التقليد (آملی) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'الاجتهاد و التقليد (ابهام زدایی)' به 'الاجتهاد و التقليد (ابهام‌زدایی)'

2024-08-27T08:43:53Z

جایگزینی متن - 'الاجتهاد و التقليد (ابهام زدایی)' به 'الاجتهاد و التقليد (ابهام‌زدایی)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	{{کاربردهای دیگر\| الاجتهاد و التقليد (~~ابهام زدایی~~)}}		{{کاربردهای دیگر\| الاجتهاد و التقليد (ابهام‌زدایی)}}
	'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ضیاءالدین\|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى بحث‌هایى علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم\|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.		'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ضیاءالدین\|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى بحث‌هایى علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم\|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.

Hbaghizadeh در ‏۲ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۸

2023-04-02T13:38:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۰۸
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
			{{کاربردهای دیگر\| الاجتهاد و التقليد (ابهام زدایی)}}
	'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ضیاءالدین\|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى بحث‌هایى علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم\|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.		'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ضیاءالدین\|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى بحث‌هایى علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم\|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.

Wikinoor.ir: جایگزینی متن - '| پس از =↵| پیش از =↵}}↵↵↵'''' به '| پس از = | پیش از = }} ''''

2022-12-15T20:59:50Z

جایگزینی متن - '| پس از =↵| پیش از =↵}}↵↵↵'''' به '| پس از = | پیش از = }} ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۲۹
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


	'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ضیاءالدین\|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى بحث‌هایى علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم\|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.		'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ضیاءالدین\|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى بحث‌هایى علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم\|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '}} '''' به '}} ''''

2021-08-31T12:08:27Z

جایگزینی متن - '}} '''' به '}} ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۳۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\| شابک =978-964-176-050-4		\| شابک =978-964-176-050-4
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =13302
	\| کتابخوان همراه نور =13302		\| کتابخوان همراه نور =13302
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


	'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ضیاءالدین\|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى بحث‌هایى علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم\|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.		'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ضیاءالدین\|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى بحث‌هایى علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم\|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'فرعي' به 'فرعی'

2019-08-17T14:44:30Z

جایگزینی متن - 'فرعي' به 'فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۸:۱۴
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =
			\| کتابخوان همراه نور =13302
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۶۵:		خط ۶۶:
	#اصل ثانوى اين است كه اگر تقليد انسان از ديگرى، داراى جهت عقلائى باشد، از دايره اين ذم، خارج شده و مورد مدح قرار گرفته است و شاهد آن سيره عقلاء در رجوع به خبره در هر امر است.		#اصل ثانوى اين است كه اگر تقليد انسان از ديگرى، داراى جهت عقلائى باشد، از دايره اين ذم، خارج شده و مورد مدح قرار گرفته است و شاهد آن سيره عقلاء در رجوع به خبره در هر امر است.

	نویسنده، مجراى تقليد را، احكام ~~فرعيه~~ عمليه، مانند صلات، صوم و... عنوان كرده و معتقد است كه طبق نظر مشهور علما، در اصول دين (كه مطلوب در آنها، نفس معرفت و اعتقاد مى‌باشد، مانند ايمان به مبدأ، معاد، رسالت و امامت)، تقليد جايز نبوده و در اين‌گونه امور، بر هر مسلمانى، اجتهاد به حسب علم و اطلاعات شخصى، واجب است.		نویسنده، مجراى تقليد را، احكام فرعیه عمليه، مانند صلات، صوم و... عنوان كرده و معتقد است كه طبق نظر مشهور علما، در اصول دين (كه مطلوب در آنها، نفس معرفت و اعتقاد مى‌باشد، مانند ايمان به مبدأ، معاد، رسالت و امامت)، تقليد جايز نبوده و در اين‌گونه امور، بر هر مسلمانى، اجتهاد به حسب علم و اطلاعات شخصى، واجب است.

	وى، تقليد از مجتهد اعلم را كه عبارت است از مجتهدى كه آگاه‌تر به قواعد مورد نياز در استنباط حكم شرعى و مدارک علميه شرعيه برای علم به فروع فقيه بوده و اطلاعات وى در مسائل شرعيه و رواياتى كه پيرامون احكام صادر شده، بيشتر مى‌باشد، واجب دانسته و معتقد است كه مرجع تعيين اعلميّت، اهل خبره و مطلعين اين علم مى‌باشند.		وى، تقليد از مجتهد اعلم را كه عبارت است از مجتهدى كه آگاه‌تر به قواعد مورد نياز در استنباط حكم شرعى و مدارک علميه شرعيه برای علم به فروع فقيه بوده و اطلاعات وى در مسائل شرعيه و رواياتى كه پيرامون احكام صادر شده، بيشتر مى‌باشد، واجب دانسته و معتقد است كه مرجع تعيين اعلميّت، اهل خبره و مطلعين اين علم مى‌باشند.

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - 'ضیاء الدین' به 'ضیاءالدین'

2019-07-21T03:27:53Z

جایگزینی متن - 'ضیاء الدین' به 'ضیاءالدین'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۷
خط ۴:		خط ۴:
	\| عنوان‌های دیگر =بحوث علمیه استدلالیه استفدیناها من دراسات استادنا الفقیه الاصولی... میرزا هاشم آملی		\| عنوان‌های دیگر =بحوث علمیه استدلالیه استفدیناها من دراسات استادنا الفقیه الاصولی... میرزا هاشم آملی
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[نجفی، ~~ضیاء الدین~~]] (مقرر)		[[نجفی، ضیاءالدین]] (مقرر)

	[[آملی، هاشم]] (محاضر)		[[آملی، هاشم]] (محاضر)
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	}}		}}

	'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ~~ضیاء الدین~~\|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى بحث‌هایى علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم\|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.		'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ضیاءالدین\|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى بحث‌هایى علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم\|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.

	كتاب، به زبان عربى است و به بررسى دو مسئله مهم اجتهاد و تقليد و فروع مرتبط با آنها، اختصاص دارد و در سال 1400ق، نوشته شده است.		كتاب، به زبان عربى است و به بررسى دو مسئله مهم اجتهاد و تقليد و فروع مرتبط با آنها، اختصاص دارد و در سال 1400ق، نوشته شده است.
خط ۸۶:		خط ۸۶:


	[[نجفی، ~~ضیاء الدین~~]] (مقرر)		[[نجفی، ضیاءالدین]] (مقرر)

	[[آملی، هاشم]] (محاضر)		[[آملی، هاشم]] (محاضر)

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - ' ' به ' '

2019-03-16T13:23:09Z

جایگزینی متن - ' ' به ' '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۵۳
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\| شابک =978-964-176-050-4		\| شابک =978-964-176-050-4
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '| تعداد جلد =1 | کد پدیدآور =' به '| تعداد جلد =1 | کتابخانۀ دیجیتال نور = | کد پدیدآور ='

2018-11-20T09:23:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۵۳
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\| شابک =978-964-176-050-4		\| شابک =978-964-176-050-4
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
			\| کتابخانۀ دیجیتال نور =
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'هاي' به 'های'

2018-11-13T19:15:42Z

جایگزینی متن - 'هاي' به 'های'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۲۲:۴۵
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	}}		}}

	'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ضیاء الدین\|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى ~~بحث‌هايى~~ علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم\|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.		'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ضیاء الدین\|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى بحث‌هایى علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم\|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.

	كتاب، به زبان عربى است و به بررسى دو مسئله مهم اجتهاد و تقليد و فروع مرتبط با آنها، اختصاص دارد و در سال 1400ق، نوشته شده است.		كتاب، به زبان عربى است و به بررسى دو مسئله مهم اجتهاد و تقليد و فروع مرتبط با آنها، اختصاص دارد و در سال 1400ق، نوشته شده است.
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	نویسنده، معتقد است كه مقوله اجتهاد، از مهم‌ترين مسائل فقه اسلامى، از زمان حضور معصوم(ع) تا عصر حاضر بوده و مجتهدان، وظيفه حمل تكاليف الهى برای بشر را همواره بر عهده داشته‌اند.		نویسنده، معتقد است كه مقوله اجتهاد، از مهم‌ترين مسائل فقه اسلامى، از زمان حضور معصوم(ع) تا عصر حاضر بوده و مجتهدان، وظيفه حمل تكاليف الهى برای بشر را همواره بر عهده داشته‌اند.

	وى، اجتهاد را از دو منظر شيعه و سنى، مورد بحث قرار داده است. به بيان وى، اجتهاد نزد شيعه اماميه، عبارت است از به‌كارگرفتن ~~نهايت~~ توانايى خويش در راه كشف احكام از ادله، بنابراین، آن، استنباط فروع، از اصول مأثوره در دين مى‌باشد و مبنى بر دو اصل كتاب و سنت معصومين(ع) است، اما نزد اهل سنت، اصل مستقلى، در مقابل كتاب و سنت مى‌باشد.		وى، اجتهاد را از دو منظر شيعه و سنى، مورد بحث قرار داده است. به بيان وى، اجتهاد نزد شيعه اماميه، عبارت است از به‌كارگرفتن نهایت توانايى خويش در راه كشف احكام از ادله، بنابراین، آن، استنباط فروع، از اصول مأثوره در دين مى‌باشد و مبنى بر دو اصل كتاب و سنت معصومين(ع) است، اما نزد اهل سنت، اصل مستقلى، در مقابل كتاب و سنت مى‌باشد.

	وى، پس از بيان معناى لغوى و اصطلاحى واژه اجتهاد و اشاره به اختلاف تعابير در معناى آن، علم اجتهاد را علمى مستقل در علوم اسلام دانسته كه داخل در مباحث فقه، اصول فقه و اصول دين نمى‌باشد.		وى، پس از بيان معناى لغوى و اصطلاحى واژه اجتهاد و اشاره به اختلاف تعابير در معناى آن، علم اجتهاد را علمى مستقل در علوم اسلام دانسته كه داخل در مباحث فقه، اصول فقه و اصول دين نمى‌باشد.

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده'

2018-11-04T10:15:28Z

جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۳:۴۵
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	جزء اول، مباحث مربوط به اجتهاد را مورد بحث و بررسى قرار داده است.		جزء اول، مباحث مربوط به اجتهاد را مورد بحث و بررسى قرار داده است.

	~~نويسنده،~~ معتقد است كه مقوله اجتهاد، از مهم‌ترين مسائل فقه اسلامى، از زمان حضور معصوم(ع) تا عصر حاضر بوده و مجتهدان، وظيفه حمل تكاليف الهى برای بشر را همواره بر عهده داشته‌اند.		نویسنده، معتقد است كه مقوله اجتهاد، از مهم‌ترين مسائل فقه اسلامى، از زمان حضور معصوم(ع) تا عصر حاضر بوده و مجتهدان، وظيفه حمل تكاليف الهى برای بشر را همواره بر عهده داشته‌اند.

	وى، اجتهاد را از دو منظر شيعه و سنى، مورد بحث قرار داده است. به بيان وى، اجتهاد نزد شيعه اماميه، عبارت است از به‌كارگرفتن نهايت توانايى خويش در راه كشف احكام از ادله، بنابراین، آن، استنباط فروع، از اصول مأثوره در دين مى‌باشد و مبنى بر دو اصل كتاب و سنت معصومين(ع) است، اما نزد اهل سنت، اصل مستقلى، در مقابل كتاب و سنت مى‌باشد.		وى، اجتهاد را از دو منظر شيعه و سنى، مورد بحث قرار داده است. به بيان وى، اجتهاد نزد شيعه اماميه، عبارت است از به‌كارگرفتن نهايت توانايى خويش در راه كشف احكام از ادله، بنابراین، آن، استنباط فروع، از اصول مأثوره در دين مى‌باشد و مبنى بر دو اصل كتاب و سنت معصومين(ع) است، اما نزد اهل سنت، اصل مستقلى، در مقابل كتاب و سنت مى‌باشد.
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	تقليد برای كسى كه خود داراى ملكه اجتهاد است، مجتهد و جواز تقليد از وى، احكام مجتهد مطلق، امكان تحقق مجتهد متجزى، متجزى در مبادى اجتهاد، مبحث تخطئه و تصويب، مستندات ولايت فقيه، عدالت و مرجعيت، مفهوم و حقيقت عدالت، عدالت نزد علماى علم اخلاق، رابطه عدالت و اجتناب از معصيت، تقسيم معاصى به كبيره و صغيره، منظور از اجتناب از كباير و عدم اصرار بر صغاير، حقيقت معاصى، حقيقت اصرار بر صغاير و رابطه عدالت با مروت، توبه و عصمت، از جمله مباحث اين جزء مى‌باشد.		تقليد برای كسى كه خود داراى ملكه اجتهاد است، مجتهد و جواز تقليد از وى، احكام مجتهد مطلق، امكان تحقق مجتهد متجزى، متجزى در مبادى اجتهاد، مبحث تخطئه و تصويب، مستندات ولايت فقيه، عدالت و مرجعيت، مفهوم و حقيقت عدالت، عدالت نزد علماى علم اخلاق، رابطه عدالت و اجتناب از معصيت، تقسيم معاصى به كبيره و صغيره، منظور از اجتناب از كباير و عدم اصرار بر صغاير، حقيقت معاصى، حقيقت اصرار بر صغاير و رابطه عدالت با مروت، توبه و عصمت، از جمله مباحث اين جزء مى‌باشد.

	~~نويسنده،~~ معتقد است وجوب اعلام، برای مجتهدى كه دچار نسيان در ادله احكام شرعيه و اضمحلال رأى در مبانى فقه شده است، داير مدار اين امر مى‌باشد كه اين مسئله را، از باب شبهات موضوعيه بدانيم يا از باب شبهات حكميه؛ كه بنا بر اول، هم‌چنان‌كه فحص در مورد آن واجب نيست، اعلام نيز واجب نمى‌باشد و بنا بر دوم، اعلام واجب است.		نویسنده، معتقد است وجوب اعلام، برای مجتهدى كه دچار نسيان در ادله احكام شرعيه و اضمحلال رأى در مبانى فقه شده است، داير مدار اين امر مى‌باشد كه اين مسئله را، از باب شبهات موضوعيه بدانيم يا از باب شبهات حكميه؛ كه بنا بر اول، هم‌چنان‌كه فحص در مورد آن واجب نيست، اعلام نيز واجب نمى‌باشد و بنا بر دوم، اعلام واجب است.

	تبدل رأى مجتهد، از ديگر مباحث مطرح شده، مى‌باشد و ~~نويسنده،~~ اين مسئله را ذيل سه جهت زير، مورد بحث و بررسى قرار داده است:		تبدل رأى مجتهد، از ديگر مباحث مطرح شده، مى‌باشد و نویسنده، اين مسئله را ذيل سه جهت زير، مورد بحث و بررسى قرار داده است:

	#اينكه بحث در اين مسئله، متوقف بر قول به تحقق خطا در اجتهاد مى‌باشد، اما بنا بر قول به تصويب، برای اين بحث، ثمره‌اى وجود نخواهد داشت؛		#اينكه بحث در اين مسئله، متوقف بر قول به تحقق خطا در اجتهاد مى‌باشد، اما بنا بر قول به تصويب، برای اين بحث، ثمره‌اى وجود نخواهد داشت؛
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	#نسبت ميان اين مسئله و مبحث اجزاء، عموم و خصوص من وجه مى‌باشد.		#نسبت ميان اين مسئله و مبحث اجزاء، عموم و خصوص من وجه مى‌باشد.

	در جزء دوم، «تقليد» و مباحث مرتبط با آن، بررسى شده است. ~~نويسنده،~~ ابتدا، مشروعيت تقليد را مورد بحث قرار داده و ضمن تحقيق در معناى آن، رابطه تقليد با حكم عقل و شرع را بيان كرده است.		در جزء دوم، «تقليد» و مباحث مرتبط با آن، بررسى شده است. نویسنده، ابتدا، مشروعيت تقليد را مورد بحث قرار داده و ضمن تحقيق در معناى آن، رابطه تقليد با حكم عقل و شرع را بيان كرده است.

	در مورد رابطه تقليد با حكم عقل، به اصول زير، اشاره شده است:		در مورد رابطه تقليد با حكم عقل، به اصول زير، اشاره شده است:
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	#اصل ثانوى اين است كه اگر تقليد انسان از ديگرى، داراى جهت عقلائى باشد، از دايره اين ذم، خارج شده و مورد مدح قرار گرفته است و شاهد آن سيره عقلاء در رجوع به خبره در هر امر است.		#اصل ثانوى اين است كه اگر تقليد انسان از ديگرى، داراى جهت عقلائى باشد، از دايره اين ذم، خارج شده و مورد مدح قرار گرفته است و شاهد آن سيره عقلاء در رجوع به خبره در هر امر است.

	~~نويسنده،~~ مجراى تقليد را، احكام فرعيه عمليه، مانند صلات، صوم و... عنوان كرده و معتقد است كه طبق نظر مشهور علما، در اصول دين (كه مطلوب در آنها، نفس معرفت و اعتقاد مى‌باشد، مانند ايمان به مبدأ، معاد، رسالت و امامت)، تقليد جايز نبوده و در اين‌گونه امور، بر هر مسلمانى، اجتهاد به حسب علم و اطلاعات شخصى، واجب است.		نویسنده، مجراى تقليد را، احكام فرعيه عمليه، مانند صلات، صوم و... عنوان كرده و معتقد است كه طبق نظر مشهور علما، در اصول دين (كه مطلوب در آنها، نفس معرفت و اعتقاد مى‌باشد، مانند ايمان به مبدأ، معاد، رسالت و امامت)، تقليد جايز نبوده و در اين‌گونه امور، بر هر مسلمانى، اجتهاد به حسب علم و اطلاعات شخصى، واجب است.

	وى، تقليد از مجتهد اعلم را كه عبارت است از مجتهدى كه آگاه‌تر به قواعد مورد نياز در استنباط حكم شرعى و مدارک علميه شرعيه برای علم به فروع فقيه بوده و اطلاعات وى در مسائل شرعيه و رواياتى كه پيرامون احكام صادر شده، بيشتر مى‌باشد، واجب دانسته و معتقد است كه مرجع تعيين اعلميّت، اهل خبره و مطلعين اين علم مى‌باشند.		وى، تقليد از مجتهد اعلم را كه عبارت است از مجتهدى كه آگاه‌تر به قواعد مورد نياز در استنباط حكم شرعى و مدارک علميه شرعيه برای علم به فروع فقيه بوده و اطلاعات وى در مسائل شرعيه و رواياتى كه پيرامون احكام صادر شده، بيشتر مى‌باشد، واجب دانسته و معتقد است كه مرجع تعيين اعلميّت، اهل خبره و مطلعين اين علم مى‌باشند.
خط ۷۵:		خط ۷۵:
	فهرست مطالب، در انتهاى كتاب آمده است.		فهرست مطالب، در انتهاى كتاب آمده است.

	~~نويسنده،~~ در پاورقى‌ها، به ذكر منابع و توضيح برخى از كلمات و عبارات متن، پرداخته است.		نویسنده، در پاورقى‌ها، به ذكر منابع و توضيح برخى از كلمات و عبارات متن، پرداخته است.

	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==