افشار، حسنعلی‌ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۰

2025-01-02T08:40:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۰
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	\|}		\|}
	</div>		</div>
			{{کاربردهای دیگر\|افشار (ابهام‌زدایی)}}
	'''حسنعلی خان افشار''' (زنده در 1271ق)، پیشخدمت مخصوص ناصرالدین شاه و صاحب کتاب «[[سفرنامه لرستان و خوزستان (افشار)\|سفرنامه لرستان و خوزستان]]».		'''حسنعلی خان افشار''' (زنده در 1271ق)، پیشخدمت مخصوص ناصرالدین شاه و صاحب کتاب «[[سفرنامه لرستان و خوزستان (افشار)\|سفرنامه لرستان و خوزستان]]».

Hbaghizadeh در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۲

2024-10-13T12:22:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۲
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	==جایگاه اجتماعی==		==جایگاه اجتماعی==
	حسنعلی خان افشار، صاحب کتاب «[[سفرنامه لرستان و خوزستان (افشار)\|سفرنامه لرستان و خوزستان]]»، از پیشخدمتان خاصه ناصرالدین شاه بود، اما با وجود چنین مقامی، از زندگی و آغاز و انجام کارش، گزارش روشنی در دست نیست؛ ازاین‌رو اگر او را بس گمنام بپنداریم، به‌گزاف سخن نرانده‌ایم؛ چراکه در ارزش چنین مقامی نوشته‌اند: «از مشاغل نسبتا محترم بشمار می‌آید. این کار، نردبان ریاست‌های بزرگ و حکومت‌های ایالات و ولایات و حتی صدارت هم می‌شد... در زمان ناصرالدین شاه... جنبه عنوان پیدا کرد، به درجه‌ای که شاهزاده‌ها هم به این کار، رغبت زیادی نشان می‌دادند». بااین‌همه، در صفحه ظهر دست‌نویس کتاب او، یادداشتی به چشم می‌خورد که به‌احتمال، از آن ناصرالدین شاه باشد که سفرنامه را دیده است: «این کتاب را حسنعلی خان افشار پیشخدمت که مأمور بردن خلعت لرستان و خوزستان بود، حسب‌الحکم به رسم روزنامه‌نویسی نوشته است. پربر ننوشته است. به‌قدر وسع خیال خودش نوشته است. صورت شهر دزفول را هم کشیده، اما در عکاسی چندان سررشته ندارد. زبان انگلیسی را هم می‌گوید خوب حرف می‌زنم، اما من تجربه کرده‌ام یک قدری می‌تواند تکلم نماید. دهنش بوی زیادی می‌دهد. رنگش هم مایل به صفرایی است. بینی بسیار بزرگی دارد. ابروی سیاهی، پرپشم، چشم‌های دریده درشت دارد. لباس نظامی می‌پوشد. ریشش را می‌تراشد، اما سبیل دارد. قدش هم نه کوتاه است نه بلند. خلاصه امروز در روز چهارشنبه 12 ماه جمادی‌الاول است، سال 1266. این کتاب را در توی باغ دیوان‌خانه... به ‌حضور آورد»<ref>ر.ک: دالوند، حمیدرضا، ص11-‌12</ref>.		حسنعلی خان افشار، صاحب کتاب «[[سفرنامه لرستان و خوزستان (افشار)\|سفرنامه لرستان و خوزستان]]»، از پیشخدمتان خاصه [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] بود، اما با وجود چنین مقامی، از زندگی و آغاز و انجام کارش، گزارش روشنی در دست نیست؛ ازاین‌رو اگر او را بس گمنام بپنداریم، به‌گزاف سخن نرانده‌ایم؛ چراکه در ارزش چنین مقامی نوشته‌اند: «از مشاغل نسبتا محترم بشمار می‌آید. این کار، نردبان ریاست‌های بزرگ و حکومت‌های ایالات و ولایات و حتی صدارت هم می‌شد... در زمان [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]]... جنبه عنوان پیدا کرد، به درجه‌ای که شاهزاده‌ها هم به این کار، رغبت زیادی نشان می‌دادند». بااین‌همه، در صفحه ظهر دست‌نویس کتاب او، یادداشتی به چشم می‌خورد که به‌احتمال، از آن ناصرالدین شاه باشد که سفرنامه را دیده است: «این کتاب را حسنعلی خان افشار پیشخدمت که مأمور بردن خلعت لرستان و خوزستان بود، حسب‌الحکم به رسم روزنامه‌نویسی نوشته است. پربر ننوشته است. به‌قدر وسع خیال خودش نوشته است. صورت شهر دزفول را هم کشیده، اما در عکاسی چندان سررشته ندارد. زبان انگلیسی را هم می‌گوید خوب حرف می‌زنم، اما من تجربه کرده‌ام یک قدری می‌تواند تکلم نماید. دهنش بوی زیادی می‌دهد. رنگش هم مایل به صفرایی است. بینی بسیار بزرگی دارد. ابروی سیاهی، پرپشم، چشم‌های دریده درشت دارد. لباس نظامی می‌پوشد. ریشش را می‌تراشد، اما سبیل دارد. قدش هم نه کوتاه است نه بلند. خلاصه امروز در روز چهارشنبه 12 ماه جمادی‌الاول است، سال 1266. این کتاب را در توی باغ دیوان‌خانه... به ‌حضور آورد»<ref>ر.ک: دالوند، حمیدرضا، ص11-‌12</ref>.

	آن‌گونه که برمی‌آید، حسنعلی خان گرچه به‌احتمال از خاندان افشارهای قاسم‌لوی ارومی می‌باشد، اما شخص پرنفوذی در دربار نبوده است؛ ازاین‌رو، گزارش‌های مربوط به او پراکنده و بسیار کوتاه است. چنان‌که در روزنامه «وقایع اتفاقیه» به همکاری او با فرج‌الله خان افشار، پسر عسگر خان افشار ارومی که در دارالخلافه برای مرگ پدرش مجلس ترحیم برپا کرده بود، اشاره شده است و در «المنتظم» می‌خوانیم که به سال 1270ق، «سرپرستی ایل شکاک ارومی را به حسنعلی خان پیشخدمت خاص، واگذار فرمودند». همچنین در همین گزارش از برگزیدنش به سرهنگی فوج اردبیل و مشکین و سفرش به دیار آذربایجان در 1271ق، اشاره شده است<ref>ر.ک: همان</ref>.		آن‌گونه که برمی‌آید، حسنعلی خان گرچه به‌احتمال از خاندان افشارهای قاسم‌لوی ارومی می‌باشد، اما شخص پرنفوذی در دربار نبوده است؛ ازاین‌رو، گزارش‌های مربوط به او پراکنده و بسیار کوتاه است. چنان‌که در روزنامه «وقایع اتفاقیه» به همکاری او با فرج‌الله خان افشار، پسر عسگر خان افشار ارومی که در دارالخلافه برای مرگ پدرش مجلس ترحیم برپا کرده بود، اشاره شده است و در «المنتظم» می‌خوانیم که به سال 1270ق، «سرپرستی ایل شکاک ارومی را به حسنعلی خان پیشخدمت خاص، واگذار فرمودند». همچنین در همین گزارش از برگزیدنش به سرهنگی فوج اردبیل و مشکین و سفرش به دیار آذربایجان در 1271ق، اشاره شده است<ref>ر.ک: همان</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '[[]]' به ''

2021-09-24T08:01:06Z

جایگزینی متن - '[[]]' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۵۵:		خط ۵۵:

	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]
	~~[[]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:آبان (99)' به ''

2021-09-22T08:18:50Z

جایگزینی متن - 'رده:آبان (99)' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۸
خط ۵۵:		خط ۵۵:

	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]
	[[~~رده:آبان (99)~~]]		[[]]

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - ' ' به ''

2021-04-26T03:46:21Z

جایگزینی متن - ' <ref>' به '<ref>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۱۶
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	==آثار==		==آثار==
	وی نویسنده کتاب «[[سفرنامه لرستان و خوزستان (افشار)\|سفرنامه لرستان و خوزستان]]» است. سبک نگارش کتاب وی، با اینکه پیرو ویژگی‌های زمان خود است، از شخصیت نویسنده نیز سخت تأثیر پذیرفته است: بی‌بهرگی نویسنده از دانش بالا و وابستگی‌اش به گروهی ویژه، همچنین پیشینه خانوادگی او که از افشارهای ارومی می‌باشد، نثری را پدید آورده است که گذشته از جمله‌های سست و گاه غیر دستورى آن، تا حدودی تلگرافی و با توجه به موقعیت‌های گفتاری، شغلی و ویژگی‌های گویشی پدیدآورنده آن، نزدیک به زبان گفتارى است <ref>ر.ک: همان، ص14</ref>.		وی نویسنده کتاب «[[سفرنامه لرستان و خوزستان (افشار)\|سفرنامه لرستان و خوزستان]]» است. سبک نگارش کتاب وی، با اینکه پیرو ویژگی‌های زمان خود است، از شخصیت نویسنده نیز سخت تأثیر پذیرفته است: بی‌بهرگی نویسنده از دانش بالا و وابستگی‌اش به گروهی ویژه، همچنین پیشینه خانوادگی او که از افشارهای ارومی می‌باشد، نثری را پدید آورده است که گذشته از جمله‌های سست و گاه غیر دستورى آن، تا حدودی تلگرافی و با توجه به موقعیت‌های گفتاری، شغلی و ویژگی‌های گویشی پدیدآورنده آن، نزدیک به زبان گفتارى است<ref>ر.ک: همان، ص14</ref>.

	==پانویس ==		==پانویس ==

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - '' به ''

2021-04-25T07:29:03Z

جایگزینی متن - '<references />' به '<references/>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۴۳:		خط ۴۳:

	==پانویس ==		==پانویس ==
	<references />		<references/>

	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==

Hbaghizadeh@noornet.net: /* وابسته‌ها */

2020-11-12T20:19:24Z

وابسته‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۳:۴۹
خط ۵۵:		خط ۵۵:

	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]
	[[رده:~~مقالات جدید~~]]		[[رده:آبان (99)]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۳۸

2020-11-12T19:38:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۳:۰۸
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\|-		\|-
	\|برخی آثار		\|برخی آثار
	\| data-type="authorWritings" \|		\| data-type="authorWritings" \|[[سفرنامه لرستان و خوزستان (افشار)]]
	\|- class="articleCode"		\|- class="articleCode"
	\|کد مؤلف		\|کد مؤلف
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	</div>		</div>

	'''حسنعلی خان افشار''' (زنده در 1271ق)، پیشخدمت مخصوص ناصرالدین شاه و صاحب کتاب ~~«سفرنامه~~ لرستان و ~~خوزستان»~~.		'''حسنعلی خان افشار''' (زنده در 1271ق)، پیشخدمت مخصوص ناصرالدین شاه و صاحب کتاب «[[سفرنامه لرستان و خوزستان (افشار)\|سفرنامه لرستان و خوزستان]]».

	==جایگاه اجتماعی==		==جایگاه اجتماعی==
	حسنعلی خان افشار، صاحب کتاب ~~«سفرنامه~~ لرستان و ~~خوزستان»،~~ از پیشخدمتان خاصه ناصرالدین شاه بود، اما با وجود چنین مقامی، از زندگی و آغاز و انجام کارش، گزارش روشنی در دست نیست؛ ازاین‌رو اگر او را بس گمنام بپنداریم، به‌گزاف سخن نرانده‌ایم؛ چراکه در ارزش چنین مقامی نوشته‌اند: «از مشاغل نسبتا محترم بشمار می‌آید. این کار، نردبان ریاست‌های بزرگ و حکومت‌های ایالات و ولایات و حتی صدارت هم می‌شد... در زمان ناصرالدین شاه... جنبه عنوان پیدا کرد، به درجه‌ای که شاهزاده‌ها هم به این کار، رغبت زیادی نشان می‌دادند». بااین‌همه، در صفحه ظهر دست‌نویس کتاب او، یادداشتی به چشم می‌خورد که به‌احتمال، از آن ناصرالدین شاه باشد که سفرنامه را دیده است: «این کتاب را حسنعلی خان افشار پیشخدمت که مأمور بردن خلعت لرستان و خوزستان بود، حسب‌الحکم به رسم روزنامه‌نویسی نوشته است. پربر ننوشته است. به‌قدر وسع خیال خودش نوشته است. صورت شهر دزفول را هم کشیده، اما در عکاسی چندان سررشته ندارد. زبان انگلیسی را هم می‌گوید خوب حرف می‌زنم، اما من تجربه کرده‌ام یک قدری می‌تواند تکلم نماید. دهنش بوی زیادی می‌دهد. رنگش هم مایل به صفرایی است. بینی بسیار بزرگی دارد. ابروی سیاهی، پرپشم، چشم‌های دریده درشت دارد. لباس نظامی می‌پوشد. ریشش را می‌تراشد، اما سبیل دارد. قدش هم نه کوتاه است نه بلند. خلاصه امروز در روز چهارشنبه 12 ماه جمادی‌الاول است، سال 1266. این کتاب را در توی باغ دیوان‌خانه... به ‌حضور آورد»<ref>ر.ک: دالوند، حمیدرضا، ص11-‌12</ref>.		حسنعلی خان افشار، صاحب کتاب «[[سفرنامه لرستان و خوزستان (افشار)\|سفرنامه لرستان و خوزستان]]»، از پیشخدمتان خاصه ناصرالدین شاه بود، اما با وجود چنین مقامی، از زندگی و آغاز و انجام کارش، گزارش روشنی در دست نیست؛ ازاین‌رو اگر او را بس گمنام بپنداریم، به‌گزاف سخن نرانده‌ایم؛ چراکه در ارزش چنین مقامی نوشته‌اند: «از مشاغل نسبتا محترم بشمار می‌آید. این کار، نردبان ریاست‌های بزرگ و حکومت‌های ایالات و ولایات و حتی صدارت هم می‌شد... در زمان ناصرالدین شاه... جنبه عنوان پیدا کرد، به درجه‌ای که شاهزاده‌ها هم به این کار، رغبت زیادی نشان می‌دادند». بااین‌همه، در صفحه ظهر دست‌نویس کتاب او، یادداشتی به چشم می‌خورد که به‌احتمال، از آن ناصرالدین شاه باشد که سفرنامه را دیده است: «این کتاب را حسنعلی خان افشار پیشخدمت که مأمور بردن خلعت لرستان و خوزستان بود، حسب‌الحکم به رسم روزنامه‌نویسی نوشته است. پربر ننوشته است. به‌قدر وسع خیال خودش نوشته است. صورت شهر دزفول را هم کشیده، اما در عکاسی چندان سررشته ندارد. زبان انگلیسی را هم می‌گوید خوب حرف می‌زنم، اما من تجربه کرده‌ام یک قدری می‌تواند تکلم نماید. دهنش بوی زیادی می‌دهد. رنگش هم مایل به صفرایی است. بینی بسیار بزرگی دارد. ابروی سیاهی، پرپشم، چشم‌های دریده درشت دارد. لباس نظامی می‌پوشد. ریشش را می‌تراشد، اما سبیل دارد. قدش هم نه کوتاه است نه بلند. خلاصه امروز در روز چهارشنبه 12 ماه جمادی‌الاول است، سال 1266. این کتاب را در توی باغ دیوان‌خانه... به ‌حضور آورد»<ref>ر.ک: دالوند، حمیدرضا، ص11-‌12</ref>.

	آن‌گونه که برمی‌آید، حسنعلی خان گرچه به‌احتمال از خاندان افشارهای قاسم‌لوی ارومی می‌باشد، اما شخص پرنفوذی در دربار نبوده است؛ ازاین‌رو، گزارش‌های مربوط به او پراکنده و بسیار کوتاه است. چنان‌که در روزنامه «وقایع اتفاقیه» به همکاری او با فرج‌الله خان افشار، پسر عسگر خان افشار ارومی که در دارالخلافه برای مرگ پدرش مجلس ترحیم برپا کرده بود، اشاره شده است و در «المنتظم» می‌خوانیم که به سال 1270ق، «سرپرستی ایل شکاک ارومی را به حسنعلی خان پیشخدمت خاص، واگذار فرمودند». همچنین در همین گزارش از برگزیدنش به سرهنگی فوج اردبیل و مشکین و سفرش به دیار آذربایجان در 1271ق، اشاره شده است<ref>ر.ک: همان</ref>.		آن‌گونه که برمی‌آید، حسنعلی خان گرچه به‌احتمال از خاندان افشارهای قاسم‌لوی ارومی می‌باشد، اما شخص پرنفوذی در دربار نبوده است؛ ازاین‌رو، گزارش‌های مربوط به او پراکنده و بسیار کوتاه است. چنان‌که در روزنامه «وقایع اتفاقیه» به همکاری او با فرج‌الله خان افشار، پسر عسگر خان افشار ارومی که در دارالخلافه برای مرگ پدرش مجلس ترحیم برپا کرده بود، اشاره شده است و در «المنتظم» می‌خوانیم که به سال 1270ق، «سرپرستی ایل شکاک ارومی را به حسنعلی خان پیشخدمت خاص، واگذار فرمودند». همچنین در همین گزارش از برگزیدنش به سرهنگی فوج اردبیل و مشکین و سفرش به دیار آذربایجان در 1271ق، اشاره شده است<ref>ر.ک: همان</ref>.

	==آثار==		==آثار==
	وی نویسنده کتاب ~~«سفرنامه~~ لرستان و ~~خوزستان»~~ است. سبک نگارش کتاب وی، با اینکه پیرو ویژگی‌های زمان خود است، از شخصیت نویسنده نیز سخت تأثیر پذیرفته است: بی‌بهرگی نویسنده از دانش بالا و وابستگی‌اش به گروهی ویژه، همچنین پیشینه خانوادگی او که از افشارهای ارومی می‌باشد، نثری را پدید آورده است که گذشته از جمله‌های سست و گاه غیر دستورى آن، تا حدودی تلگرافی و با توجه به موقعیت‌های گفتاری، شغلی و ویژگی‌های گویشی پدیدآورنده آن، نزدیک به زبان گفتارى است <ref>ر.ک: همان، ص14</ref>.		وی نویسنده کتاب «[[سفرنامه لرستان و خوزستان (افشار)\|سفرنامه لرستان و خوزستان]]» است. سبک نگارش کتاب وی، با اینکه پیرو ویژگی‌های زمان خود است، از شخصیت نویسنده نیز سخت تأثیر پذیرفته است: بی‌بهرگی نویسنده از دانش بالا و وابستگی‌اش به گروهی ویژه، همچنین پیشینه خانوادگی او که از افشارهای ارومی می‌باشد، نثری را پدید آورده است که گذشته از جمله‌های سست و گاه غیر دستورى آن، تا حدودی تلگرافی و با توجه به موقعیت‌های گفتاری، شغلی و ویژگی‌های گویشی پدیدآورنده آن، نزدیک به زبان گفتارى است <ref>ر.ک: همان، ص14</ref>.

	==پانویس ==		==پانویس ==

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۳۶

2020-11-12T19:36:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۳:۰۶
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|-		\|-
	\|نام پدر		\|نام پدر
	\| data-type="authorfatherName" \|		\| data-type="authorfatherName" \| محمد خان سردار افشار
	\|-		\|-
	\|متولد		\|متولد
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|-		\|-
	\|رحلت		\|رحلت
	\| data-type="authorDeathDate" \|		\| data-type="authorDeathDate" \|زنده در 1271ق
	\|-		\|-
	\|اساتید		\|اساتید
	\| data-type="authorTeachers" \|~~[[ \| ]]~~		\| data-type="authorTeachers" \|

	~~[[ \| ]]؛~~
	\|-		\|-
	\|برخی آثار		\|برخی آثار
	\| data-type="authorWritings" \|~~[[ ]]~~		\| data-type="authorWritings" \|

	~~[[ ]]~~
	\|- class="articleCode"		\|- class="articleCode"
	\|کد مؤلف		\|کد مؤلف

Hbaghizadeh@noornet.net: /* وابسته‌ها */

2020-11-12T10:43:17Z

وابسته‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۱۳
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	{{وابسته‌ها}}		{{وابسته‌ها}}

	[[سفرنامه لرستان و خوزستان (~~اراک، بروجرد، خرم آباد، دزفول و شوشتر~~)]]		[[سفرنامه لرستان و خوزستان (افشار)]]


	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]
	[[رده:مقالات جدید]]		[[رده:مقالات جدید]]