ابوعمیثل، عبدالله ‌بن خلید - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' ' به ''

2025-08-30T07:43:59Z

جایگزینی متن - ' ' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\| پس از =		\| پس از =
	\| پیش از =		\| پیش از =
	\| اساتید =		\| اساتید =
	\| مشایخ =		\| مشایخ =
	‌\| معاصرین = طاهر بن حسین، عبدالله ‌بن طاهر، ابوسعید ضریر، ابوتمام؛		‌\| معاصرین = طاهر بن حسین، عبدالله ‌بن طاهر، ابوسعید ضریر، ابوتمام؛
	\| شاگردان =		\| شاگردان =
	\| اجازه اجتهاد از =		\| اجازه اجتهاد از =
	\| درجه علمی = شاعر، لغت‌شناس؛		\| درجه علمی = شاعر، لغت‌شناس؛
	\| دانشگاه =		\| دانشگاه =
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	\| علایق پژوهشی =		\| علایق پژوهشی =
	\| سبک نوشتاری =		\| سبک نوشتاری =
	\| آثار = 1- المأثور یا ما اتفق لفظه و اختلف معناه؛		\| آثار = 1-المأثور یا ما اتفق لفظه و اختلف معناه؛
	\| وبگاه =		\| وبگاه =
	\| امضا =		\| امضا =
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	==زادگاه، نسب==		==زادگاه، نسب==

	وی ظاهراً مولای مردی هاشمی به نام عباس ‌بن محمد بود، اما [[ابن ندیم، محمد بن اسحاق\|ابن ندیم]] او را مولای جعفر بن سلیمان نوشته است. او خود مدعی است که پدرش مولای بنی‌هاشم و جدّش سعد، مولای عباس ‌بن عبدالمطلب بوده است.		وی ظاهراً مولای مردی هاشمی به نام عباس ‌بن محمد بود، اما [[ابن ندیم، محمد بن اسحاق\|ابن ندیم]] او را مولای جعفر بن سلیمان نوشته است. او خود مدعی است که پدرش مولای بنی‌هاشم و جدّش سعد، مولای عباس ‌بن عبدالمطلب بوده است.

	ابوعمیثل در میان بدویان قَیْن ‌بن جسر زاده شد و همانجا پرورش یافت و به زبان فصیح عرب مسلط شد و از این‌رو اغلب به او نسبت اعرابی داده‌اند، اما به گفتۀ برخی، اصلش از ری بوده است از زندگانی او، تا زمانی که وی به طاهریان پیوست، هیچ نمی‌دانیم.		ابوعمیثل در میان بدویان قَیْن ‌بن جسر زاده شد و همانجا پرورش یافت و به زبان فصیح عرب مسلط شد و از این‌رو اغلب به او نسبت اعرابی داده‌اند، اما به گفتۀ برخی، اصلش از ری بوده است از زندگانی او، تا زمانی که وی به طاهریان پیوست، هیچ نمی‌دانیم.
	==در دربار طاهریان==		==در دربار طاهریان==

	[[ابن ابی‌طاهر، احمد بن ابی‌طاهر\|ابن‌ ابی‌طاهر]] می‌نویسد: ابوعمیثل در زمانی که مأمون در خراسان بود (احتمالاً ۱۹۳-۲۰۲ ق)، از سوی خلیفه به عنوان شاعری تواناتر از جریر، به عبدالله ‌بن طاهر معرفی شد و به دربار او پیوست، اما روایات دیگر با گزارش [[ابن ابی‌طاهر، احمد بن ابی‌طاهر\|ابن ابی‌طاهر]] مغایرت دارند. [[ابن معتز، عبدالله بن محمد\|ابن معتز]] می‌نویسد که ابوعمیثل بر طاهر بن حسین (پدر عبدالله) وارد شد، دست او را بوسید و در ازای نکته‌ای دلنشین و مدحی زیبا، صله‌ای کلان گرفت. یک بار نیز امیر نسبت به شاعر خود دل‌چرکین شد، اما چون شاعر دل‌شکسته، در قطعه شعری کوتاه اظهار داشت که بارگاه او را ترک خواهد کرد، امیر بر سر رحم آمد و او را باز نزد خود فرا خواند و عزیز داشت. منابع دیگر نیز رابطۀ او را با طاهر بن حسین تأیید می‌کنند و ابن ندیم می‌نویسد: او نخست به خدمت طاهر بن حسین و آنگاه به خدمت فرزندش عبدالله درآمد. با اینهمه، حکایت دست‌بوسی امیر و صلۀ کلان را منابع متأخرتر، نه به طاهر که به عبدالله نسبت داده‌اند.		[[ابن ابی‌طاهر، احمد بن ابی‌طاهر\|ابن‌ ابی‌طاهر]] می‌نویسد: ابوعمیثل در زمانی که مأمون در خراسان بود (احتمالاً ۱۹۳-۲۰۲ ق)، از سوی خلیفه به عنوان شاعری تواناتر از جریر، به عبدالله ‌بن طاهر معرفی شد و به دربار او پیوست، اما روایات دیگر با گزارش [[ابن ابی‌طاهر، احمد بن ابی‌طاهر\|ابن ابی‌طاهر]] مغایرت دارند. [[ابن معتز، عبدالله بن محمد\|ابن معتز]] می‌نویسد که ابوعمیثل بر طاهر بن حسین (پدر عبدالله) وارد شد، دست او را بوسید و در ازای نکته‌ای دلنشین و مدحی زیبا، صله‌ای کلان گرفت. یک بار نیز امیر نسبت به شاعر خود دل‌چرکین شد، اما چون شاعر دل‌شکسته، در قطعه شعری کوتاه اظهار داشت که بارگاه او را ترک خواهد کرد، امیر بر سر رحم آمد و او را باز نزد خود فرا خواند و عزیز داشت. منابع دیگر نیز رابطۀ او را با طاهر بن حسین تأیید می‌کنند و ابن ندیم می‌نویسد: او نخست به خدمت طاهر بن حسین و آنگاه به خدمت فرزندش عبدالله درآمد. با اینهمه، حکایت دست‌بوسی امیر و صلۀ کلان را منابع متأخرتر، نه به طاهر که به عبدالله نسبت داده‌اند.

	به هر حال، ابوعمیثل پس از طاهر در خدمت پسرش عبدالله بود و به تربیت فرزندان وی همت گماشت و بنا به روایتی که خطیب تبریزی نقل کرده، وی به همراه ابوسعید ضریر موظف بوده که شعر شاعرانی را که به دربار امیر مراجعه می‌کردند، نخست ارزیابی کرده، سپس اجازۀ انشاد بدهد.		به هر حال، ابوعمیثل پس از طاهر در خدمت پسرش عبدالله بود و به تربیت فرزندان وی همت گماشت و بنا به روایتی که خطیب تبریزی نقل کرده، وی به همراه ابوسعید ضریر موظف بوده که شعر شاعرانی را که به دربار امیر مراجعه می‌کردند، نخست ارزیابی کرده، سپس اجازۀ انشاد بدهد.

Mkheradmand110: added Category:واژه‌‌شناسان using HotCat

2025-03-12T16:27:53Z

added Category:واژه‌‌شناسان using HotCat

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۷
خط ۹۷:		خط ۹۷:
	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1402]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1402]]
			[[رده:واژه‌‌شناسان]]

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' '''' به '''''

2024-02-13T03:31:20Z

جایگزینی متن - ' '''' به '''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۱
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	\| کد مؤلف = AUTHORCODE56699AUTHORCODE		\| کد مؤلف = AUTHORCODE56699AUTHORCODE
	}}		}}
	''' اَبوعَمَیْثَل، عبدالله ‌بن خُوَیْلِد یا خُلَید '''(د ۲۴۰ ق / ۸۵۴ م)، شاعر، لغت‌شناس و کاتب دربار طاهریان.		''' اَبوعَمَیْثَل، عبدالله ‌بن خُوَیْلِد یا خُلَید'''(د ۲۴۰ ق / ۸۵۴ م)، شاعر، لغت‌شناس و کاتب دربار طاهریان.
	==زادگاه، نسب==		==زادگاه، نسب==

Hbaghizadeh در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۸

2024-01-19T16:18:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۸
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	==زادگاه، نسب==		==زادگاه، نسب==

	وی ظاهراً مولای مردی هاشمی به نام عباس ‌بن محمد بود، اما ابن ندیم او را مولای جعفر بن سلیمان نوشته است. او خود مدعی است که پدرش مولای بنی‌هاشم و جدّش سعد، مولای عباس ‌بن عبدالمطلب بوده است.		وی ظاهراً مولای مردی هاشمی به نام عباس ‌بن محمد بود، اما [[ابن ندیم، محمد بن اسحاق\|ابن ندیم]] او را مولای جعفر بن سلیمان نوشته است. او خود مدعی است که پدرش مولای بنی‌هاشم و جدّش سعد، مولای عباس ‌بن عبدالمطلب بوده است.

	ابوعمیثل در میان بدویان قَیْن ‌بن جسر زاده شد و همانجا پرورش یافت و به زبان فصیح عرب مسلط شد و از این‌رو اغلب به او نسبت اعرابی داده‌اند، اما به گفتۀ برخی، اصلش از ری بوده است از زندگانی او، تا زمانی که وی به طاهریان پیوست، هیچ نمی‌دانیم.		ابوعمیثل در میان بدویان قَیْن ‌بن جسر زاده شد و همانجا پرورش یافت و به زبان فصیح عرب مسلط شد و از این‌رو اغلب به او نسبت اعرابی داده‌اند، اما به گفتۀ برخی، اصلش از ری بوده است از زندگانی او، تا زمانی که وی به طاهریان پیوست، هیچ نمی‌دانیم.
	==در دربار طاهریان==		==در دربار طاهریان==

	~~ابن‌ابی‌طاهر~~ می‌نویسد: ابوعمیثل در زمانی که مأمون در خراسان بود (احتمالاً ۱۹۳-۲۰۲ ق)، از سوی خلیفه به عنوان شاعری تواناتر از جریر، به عبدالله ‌بن طاهر معرفی شد و به دربار او پیوست، اما روایات دیگر با گزارش ابن ابی‌طاهر مغایرت دارند. ابن معتز می‌نویسد که ابوعمیثل بر طاهر بن حسین (پدر عبدالله) وارد شد، دست او را بوسید و در ازای نکته‌ای دلنشین و مدحی زیبا، صله‌ای کلان گرفت. یک بار نیز امیر نسبت به شاعر خود دل‌چرکین شد، اما چون شاعر دل‌شکسته، در قطعه شعری کوتاه اظهار داشت که بارگاه او را ترک خواهد کرد، امیر بر سر رحم آمد و او را باز نزد خود فرا خواند و عزیز داشت. منابع دیگر نیز رابطۀ او را با طاهر بن حسین تأیید می‌کنند و ابن ندیم می‌نویسد: او نخست به خدمت طاهر بن حسین و آنگاه به خدمت فرزندش عبدالله درآمد. با اینهمه، حکایت دست‌بوسی امیر و صلۀ کلان را منابع متأخرتر، نه به طاهر که به عبدالله نسبت داده‌اند.		[[ابن ابی‌طاهر، احمد بن ابی‌طاهر\|ابن‌ ابی‌طاهر]] می‌نویسد: ابوعمیثل در زمانی که مأمون در خراسان بود (احتمالاً ۱۹۳-۲۰۲ ق)، از سوی خلیفه به عنوان شاعری تواناتر از جریر، به عبدالله ‌بن طاهر معرفی شد و به دربار او پیوست، اما روایات دیگر با گزارش [[ابن ابی‌طاهر، احمد بن ابی‌طاهر\|ابن ابی‌طاهر]] مغایرت دارند. [[ابن معتز، عبدالله بن محمد\|ابن معتز]] می‌نویسد که ابوعمیثل بر طاهر بن حسین (پدر عبدالله) وارد شد، دست او را بوسید و در ازای نکته‌ای دلنشین و مدحی زیبا، صله‌ای کلان گرفت. یک بار نیز امیر نسبت به شاعر خود دل‌چرکین شد، اما چون شاعر دل‌شکسته، در قطعه شعری کوتاه اظهار داشت که بارگاه او را ترک خواهد کرد، امیر بر سر رحم آمد و او را باز نزد خود فرا خواند و عزیز داشت. منابع دیگر نیز رابطۀ او را با طاهر بن حسین تأیید می‌کنند و ابن ندیم می‌نویسد: او نخست به خدمت طاهر بن حسین و آنگاه به خدمت فرزندش عبدالله درآمد. با اینهمه، حکایت دست‌بوسی امیر و صلۀ کلان را منابع متأخرتر، نه به طاهر که به عبدالله نسبت داده‌اند.

	به هر حال، ابوعمیثل پس از طاهر در خدمت پسرش عبدالله بود و به تربیت فرزندان وی همت گماشت و بنا به روایتی که خطیب تبریزی نقل کرده، وی به همراه ابوسعید ضریر موظف بوده که شعر شاعرانی را که به دربار امیر مراجعه می‌کردند، نخست ارزیابی کرده، سپس اجازۀ انشاد بدهد.		به هر حال، ابوعمیثل پس از طاهر در خدمت پسرش عبدالله بود و به تربیت فرزندان وی همت گماشت و بنا به روایتی که خطیب تبریزی نقل کرده، وی به همراه ابوسعید ضریر موظف بوده که شعر شاعرانی را که به دربار امیر مراجعه می‌کردند، نخست ارزیابی کرده، سپس اجازۀ انشاد بدهد.
	در ۲۱۰ ق هنگامی که عبدالله از جانب مأمون، برای سرکوبی آشوبی که در مصر به پا خاسته بود، به سرکردگی سپاهی، عازم آن دیار شد، شاعر نیز با او به مصر رفت و به تقلید از ابونواس قصیده‌ای سرود که در آن به توصیف منازل مختلف میان عراق و مصر پرداخت. از این روایت بر می‌آید که شاعر پیش از آنکه عبدالله به امارت برسد، به دستگاه وی پیوسته بود.		در ۲۱۰ ق هنگامی که عبدالله از جانب مأمون، برای سرکوبی آشوبی که در مصر به پا خاسته بود، به سرکردگی سپاهی، عازم آن دیار شد، شاعر نیز با او به مصر رفت و به تقلید از ابونواس قصیده‌ای سرود که در آن به توصیف منازل مختلف میان عراق و مصر پرداخت. از این روایت بر می‌آید که شاعر پیش از آنکه عبدالله به امارت برسد، به دستگاه وی پیوسته بود.



خط ۵۷:		خط ۶۰:

	در ۲۱۹ ق / ۸۳۴ م، ابوتمام به خراسان رفت. چند گونه روایت در باب ملاقات ابوعمیثل با ابوتمام نقل شده است: به روایت صولی (ص ۲۲۳-۲۲۶) ابوتمام در قصیده‌ای عبدالله را ستود و آن را توسط ابوعمیثل به امیر رسانید؛ اما چون امیر در اعطای صله به او درنگ کرد، وی نامه‌ای گله‌آمیز در قالب شعر خطاب به ابوعمیثل سرود و در آن عبدالله را ستود. ابوعمیثل نیز در پاسخ او شعری به همان وزن و قافیه گفت. این روایت در الاغانی مفصل‌تر است: ابوتمام طی زمستان، دیرزمانی در خراسان بماند و تنها یک‌بار به بارگاه عبدالله رفت و وی را مدح گفت، اما چون از بر گرفتن صله‌ای که امیر نزد وی افکنده بود، خودداری کرد، عبدالله دل‌چرکین شد و دیگر صله‌ای به وی نبخشید. ابوتمام در این باب قصیده‌ای سرود که به دست ابوعمیثل رسید. او نیز از جانب امیر پوزش خواست و وعده داد که وی را بر سر لطف آورد و بدین کار موفق شد.		در ۲۱۹ ق / ۸۳۴ م، ابوتمام به خراسان رفت. چند گونه روایت در باب ملاقات ابوعمیثل با ابوتمام نقل شده است: به روایت صولی (ص ۲۲۳-۲۲۶) ابوتمام در قصیده‌ای عبدالله را ستود و آن را توسط ابوعمیثل به امیر رسانید؛ اما چون امیر در اعطای صله به او درنگ کرد، وی نامه‌ای گله‌آمیز در قالب شعر خطاب به ابوعمیثل سرود و در آن عبدالله را ستود. ابوعمیثل نیز در پاسخ او شعری به همان وزن و قافیه گفت. این روایت در الاغانی مفصل‌تر است: ابوتمام طی زمستان، دیرزمانی در خراسان بماند و تنها یک‌بار به بارگاه عبدالله رفت و وی را مدح گفت، اما چون از بر گرفتن صله‌ای که امیر نزد وی افکنده بود، خودداری کرد، عبدالله دل‌چرکین شد و دیگر صله‌ای به وی نبخشید. ابوتمام در این باب قصیده‌ای سرود که به دست ابوعمیثل رسید. او نیز از جانب امیر پوزش خواست و وعده داد که وی را بر سر لطف آورد و بدین کار موفق شد.
	قفطی می‌نویسد: ابوعمیثل که گویی ابوتمام را نمی‌شناخته، طبق وظیفه‌ای که برعهده داشته، نخست شعر او را می‌ستاند و چون برخی ابیات آن را مبهم می‌یابد، می‌پرسد: «چرا چیزی نمی‌گویی که همگان بفهمند؟» ابوتمام پاسخ می‌دهد: «چرا آنچه را می‌گویند، نمی‌فهمی؟» این پاسخ موجب شد که ابوعمیثل به جست‌وجو در احوال او برآمد و از شهرت و اعتبارش آگاه شد. پس برای انشاد شعر به بارگاه امیرش برد. این روایت در گزارش خطیب تبریزی اندکی تغییر می‌یابد.		قفطی می‌نویسد: ابوعمیثل که گویی ابوتمام را نمی‌شناخته، طبق وظیفه‌ای که برعهده داشته، نخست شعر او را می‌ستاند و چون برخی ابیات آن را مبهم می‌یابد، می‌پرسد: «چرا چیزی نمی‌گویی که همگان بفهمند؟» ابوتمام پاسخ می‌دهد: «چرا آنچه را می‌گویند، نمی‌فهمی؟» این پاسخ موجب شد که ابوعمیثل به جست‌وجو در احوال او برآمد و از شهرت و اعتبارش آگاه شد. پس برای انشاد شعر به بارگاه امیرش برد. این روایت در گزارش خطیب تبریزی اندکی تغییر می‌یابد.

	برپایۀ نوشتۀ او ابوعمیثل چنانکه گذشت، همکاری به نام ابوسعید ضریر نیز می‌یابد. به هر حال بیشتر این روایات دستخوش تناقضند. مثلاً بسی شگفت است که ابوعمیثل شاعر پرآوازه‌ای چون ابوتمام را نشناسد.		برپایۀ نوشتۀ او ابوعمیثل چنانکه گذشت، همکاری به نام ابوسعید ضریر نیز می‌یابد. به هر حال بیشتر این روایات دستخوش تناقضند. مثلاً بسی شگفت است که ابوعمیثل شاعر پرآوازه‌ای چون ابوتمام را نشناسد.



خط ۶۵:		خط ۷۰:
	از مجموعۀ اشعار شاعر اندکی بیش نمانده که فریتس کرنکو همه را در پایان المأثور گرد آورده است؛ اما چنانکه گفته‌اند وی شاعری پرگوی بوده است و ابن ابی‌طاهر به دیوانی از او در ۰۰۰‘۱ صفحه (پوست) و صولی به دیوانی در ۵۰۰ ورقه اشاره کرده است. افزون بر دیوان شعر، ۴ کتاب نیز بدو منسوب است:		از مجموعۀ اشعار شاعر اندکی بیش نمانده که فریتس کرنکو همه را در پایان المأثور گرد آورده است؛ اما چنانکه گفته‌اند وی شاعری پرگوی بوده است و ابن ابی‌طاهر به دیوانی از او در ۰۰۰‘۱ صفحه (پوست) و صولی به دیوانی در ۵۰۰ ورقه اشاره کرده است. افزون بر دیوان شعر، ۴ کتاب نیز بدو منسوب است:

	１. المأثور یا ما اتفق لفظه و اختلف معناه،		１.المأثور یا ما اتفق لفظه و اختلف معناه،

	که در ۱۹۲۵ م به کوشش فریتس کرنکو در لندن به چاپ رسیده است. این کتاب فرهنگی است که در آن مؤلف واژه‌هایی را بی‌نظم خاصی ذکر کرده و برای هر واژه توضیحی نیز داده است، اما گویی او بیشتر به کلماتی عنایت داشته که دارای چند معنی بوده‌اند. وی در تأیید معانی واژه‌ها به اشعار یا اقوال لغت‌شناسان و نحودانان نیز استشهاد می‌کند؛		که در ۱۹۲۵ م به کوشش فریتس کرنکو در لندن به چاپ رسیده است. این کتاب فرهنگی است که در آن مؤلف واژه‌هایی را بی‌نظم خاصی ذکر کرده و برای هر واژه توضیحی نیز داده است، اما گویی او بیشتر به کلماتی عنایت داشته که دارای چند معنی بوده‌اند. وی در تأیید معانی واژه‌ها به اشعار یا اقوال لغت‌شناسان و نحودانان نیز استشهاد می‌کند؛

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'هـ' به 'ه'

2024-01-19T16:16:46Z

جایگزینی متن - 'هـ' به 'ه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۶
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	==زادگاه، نسب==		==زادگاه، نسب==

	وی ظاهراً مولای مردی ~~هـاشمی~~ به نام عباس ‌بن محمد بود، اما ابن ندیم او را مولای جعفر بن سلیمان نوشته است. او خود مدعی است که پدرش مولای بنی‌هاشم و جدّش سعد، مولای عباس ‌بن عبدالمطلب بوده است.		وی ظاهراً مولای مردی هاشمی به نام عباس ‌بن محمد بود، اما ابن ندیم او را مولای جعفر بن سلیمان نوشته است. او خود مدعی است که پدرش مولای بنی‌هاشم و جدّش سعد، مولای عباس ‌بن عبدالمطلب بوده است.
	ابوعمیثل در میان بدویان قَیْن ‌بن جسر زاده شد و همانجا پرورش یافت و به زبان فصیح عرب مسلط شد و از این‌رو اغلب به او نسبت اعرابی داده‌اند، اما به گفتۀ برخی، اصلش از ری بوده است از زندگانی او، تا زمانی که وی به طاهریان پیوست، هیچ نمی‌دانیم.		ابوعمیثل در میان بدویان قَیْن ‌بن جسر زاده شد و همانجا پرورش یافت و به زبان فصیح عرب مسلط شد و از این‌رو اغلب به او نسبت اعرابی داده‌اند، اما به گفتۀ برخی، اصلش از ری بوده است از زندگانی او، تا زمانی که وی به طاهریان پیوست، هیچ نمی‌دانیم.
	==در دربار طاهریان==		==در دربار طاهریان==

Hbaghizadeh در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۶

2024-01-19T16:16:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۶
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	}}		}}
	''' اَبوعَمَیْثَل، عبدالله ‌بن خُوَیْلِد یا خُلَید '''(د ۲۴۰ ق / ۸۵۴ م)، شاعر، لغت‌شناس و کاتب دربار طاهریان.		''' اَبوعَمَیْثَل، عبدالله ‌بن خُوَیْلِد یا خُلَید '''(د ۲۴۰ ق / ۸۵۴ م)، شاعر، لغت‌شناس و کاتب دربار طاهریان.


	==زادگاه، نسب==		==زادگاه، نسب==

	وی ظاهراً مولای مردی هـاشمی به نام عباس ‌بن محمد بود، اما ابن ندیم او را مولای جعفر بن سلیمان نوشته است. او خود مدعی است که پدرش مولای بنی‌هاشم و جدّش سعد، مولای عباس ‌بن عبدالمطلب بوده است.		وی ظاهراً مولای مردی هـاشمی به نام عباس ‌بن محمد بود، اما ابن ندیم او را مولای جعفر بن سلیمان نوشته است. او خود مدعی است که پدرش مولای بنی‌هاشم و جدّش سعد، مولای عباس ‌بن عبدالمطلب بوده است.
	ابوعمیثل در میان بدویان قَیْن ‌بن جسر زاده شد و همانجا پرورش یافت و به زبان فصیح عرب مسلط شد و از این‌رو اغلب به او نسبت اعرابی داده‌اند، اما به گفتۀ برخی، اصلش از ری بوده است از زندگانی او، تا زمانی که وی به طاهریان پیوست، هیچ نمی‌دانیم.		ابوعمیثل در میان بدویان قَیْن ‌بن جسر زاده شد و همانجا پرورش یافت و به زبان فصیح عرب مسلط شد و از این‌رو اغلب به او نسبت اعرابی داده‌اند، اما به گفتۀ برخی، اصلش از ری بوده است از زندگانی او، تا زمانی که وی به طاهریان پیوست، هیچ نمی‌دانیم.


	==در دربار طاهریان==		==در دربار طاهریان==

Hbaghizadeh: /* وابسته‌ها */

2024-01-19T16:15:07Z

وابسته‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۵
خط ۹۰:		خط ۹۰:
	خسروی، زهرا، دائر‌ه‌المعارف بزرگ اسلامی زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دائر‌ه‌المعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، 1377.		خسروی، زهرا، دائر‌ه‌المعارف بزرگ اسلامی زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دائر‌ه‌المعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، 1377.
	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

	~~{{وابسته‌ها}}~~		[[المأثور من اللغة (ما أتفق لفظه و أختلف معناه)]]

	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2]]~~		[[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1402]]
	~~[[رده:فاقد کد پدیدآور~~]]

Hbaghizadeh: Hbaghizadeh صفحهٔ ابوعمیثل، عبدالله ‌بن خویلد یا خلید را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ابوعمیثل، عبدالله ‌بن خلید منتقل کرد

2024-01-19T16:13:51Z

Hbaghizadeh صفحهٔ ابوعمیثل، عبدالله ‌بن خویلد یا خلید را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ابوعمیثل، عبدالله ‌بن خلید منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر

نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۳

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'شـ' به 'ش'

2023-12-22T17:52:18Z

جایگزینی متن - 'شـ' به 'ش'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۲۲
خط ۶۷:		خط ۶۷:
	==آثار==		==آثار==

	از مجموعۀ اشعار شاعر اندکی بیش نمانده که فریتس کرنکو همه را در پایان المأثور گرد آورده است؛ اما چنانکه گفته‌اند وی شاعری پرگوی بوده است و ابن ابی‌طاهر به دیوانی از او در ۰۰۰‘۱ صفحه (پوست) و صولی به دیوانی در ۵۰۰ ورقه ~~اشـاره~~ کرده است. افزون بر دیوان شعر، ۴ کتاب نیز بدو منسوب است:		از مجموعۀ اشعار شاعر اندکی بیش نمانده که فریتس کرنکو همه را در پایان المأثور گرد آورده است؛ اما چنانکه گفته‌اند وی شاعری پرگوی بوده است و ابن ابی‌طاهر به دیوانی از او در ۰۰۰‘۱ صفحه (پوست) و صولی به دیوانی در ۵۰۰ ورقه اشاره کرده است. افزون بر دیوان شعر، ۴ کتاب نیز بدو منسوب است:

	１. المأثور یا ما اتفق لفظه و اختلف معناه،		１. المأثور یا ما اتفق لفظه و اختلف معناه،

Fsobhani در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۱

2023-12-11T06:01:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۱
خط ۸:		خط ۸:
	\| لقب = الاعرابی؛		\| لقب = الاعرابی؛
	\| تخلص = ابوعمیثل؛		\| تخلص = ابوعمیثل؛
	\| نسب = از ~~موالی؛~~		\| نسب = از موالی بنی عباس؛
	\| نام پدر = خویلد یا خلید بن سعد؛		\| نام پدر = خویلد یا خلید بن سعد؛
	\| ولادت =		\| ولادت =
	\| محل تولد =		\| محل تولد =
	\| کشور تولد = ~~جزیره‌العرب؛~~		\| کشور تولد =
	\| محل زندگی = ~~جزیره‌العرب،~~ ایران، عراق؛		\| محل زندگی = ایران، عراق؛
	\| رحلت = د۲۴۰ ق؛		\| رحلت = د۲۴۰ ق؛
	\| شهادت =		\| شهادت =