آیین سدره‌پوشی زرتشتیان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' ' به ''

2025-07-15T11:57:03Z

جایگزینی متن - ' ' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۷
خط ۸:		خط ۸:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان =فارسی		\| زبان =فارسی
	\| کد کنگره =BL 1575/آ۴آ۹		\| کد کنگره =BL 1575/آ۴آ۹
	\| موضوع =		\| موضوع =
	\|ناشر		\|ناشر

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ه ای ' به 'ه‌ای '

2025-06-23T15:01:13Z

جایگزینی متن - 'ه ای ' به 'ه‌ای '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۱
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می‌رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه‌ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.		گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می‌رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه‌ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.

	بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می‌رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ~~ویژه ای~~ زره و جوشنی به او می‌پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می‌بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می‌آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.		بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می‌رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه‌ای زره و جوشنی به او می‌پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می‌بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می‌آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.

	برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی می‌باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته می‌شود.		برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی می‌باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته می‌شود.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می آ' به ' می‌آ'

2025-05-12T14:18:27Z

جایگزینی متن - ' می آ' به ' می‌آ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۸
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می‌رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه‌ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.		گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می‌رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه‌ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.

	بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می‌رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می‌پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می‌بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در ~~می آوردند~~. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.		بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می‌رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می‌پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می‌بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می‌آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.

	برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی می‌باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته می‌شود.		برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی می‌باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته می‌شود.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می ب' به ' می‌ب'

2025-05-12T14:16:56Z

جایگزینی متن - ' می ب' به ' می‌ب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۶
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می‌رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه‌ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.		گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می‌رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه‌ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.

	بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می‌رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می‌پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او ~~می بستند~~ و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.		بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می‌رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می‌پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می‌بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.

	برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی ~~می باشد~~ به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته می‌شود.		برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی می‌باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته می‌شود.

	با انجام مراسم سدره‌پوشی و کستی بستن که با هم اجار می‌شوند، فرد، زرتشتی تلقی شده، حق دارد مانند سایر زرتشتیان در کلیه مراسم مذهبی و اجتماعی شرکت کند.		با انجام مراسم سدره‌پوشی و کستی بستن که با هم اجار می‌شوند، فرد، زرتشتی تلقی شده، حق دارد مانند سایر زرتشتیان در کلیه مراسم مذهبی و اجتماعی شرکت کند.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می پ' به ' می‌پ'

2025-05-12T14:16:17Z

جایگزینی متن - ' می پ' به ' می‌پ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۶
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می‌رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه‌ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.		گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می‌رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه‌ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.

	بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می‌رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او ~~می پوشاندند~~ و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.		بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می‌رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می‌پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.

	برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی می باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته می‌شود.		برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی می باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته می‌شود.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'نه ای ' به 'نه‌ای '

2025-05-12T14:14:36Z

جایگزینی متن - 'نه ای ' به 'نه‌ای '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۴
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	سدره پوشی یکی از آیین‌های زرتشتیان است. سدره پیراهنی است گشاد، سپیدرنگ و بی‌یقه و با آستین‌های کوتاه و دارای دو کیسه بسیار کوچک، یکی در جلوی سینه و نزدیک قلب که گریبان خوانده می‌شود و دیگری در پشت که گرده نامیده می‌شود. این بخش‌ها از سدره کاربرد نمادین دارند.		سدره پوشی یکی از آیین‌های زرتشتیان است. سدره پیراهنی است گشاد، سپیدرنگ و بی‌یقه و با آستین‌های کوتاه و دارای دو کیسه بسیار کوچک، یکی در جلوی سینه و نزدیک قلب که گریبان خوانده می‌شود و دیگری در پشت که گرده نامیده می‌شود. این بخش‌ها از سدره کاربرد نمادین دارند.

	گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می‌رساند. نزدیک قلب بودن آن ~~نشانه ای~~ است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.		گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می‌رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه‌ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.

	بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می‌رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.		بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می‌رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می ر' به ' می‌ر'

2025-05-12T14:12:56Z

جایگزینی متن - ' می ر' به ' می‌ر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	سدره پوشی یکی از آیین‌های زرتشتیان است. سدره پیراهنی است گشاد، سپیدرنگ و بی‌یقه و با آستین‌های کوتاه و دارای دو کیسه بسیار کوچک، یکی در جلوی سینه و نزدیک قلب که گریبان خوانده می‌شود و دیگری در پشت که گرده نامیده می‌شود. این بخش‌ها از سدره کاربرد نمادین دارند.		سدره پوشی یکی از آیین‌های زرتشتیان است. سدره پیراهنی است گشاد، سپیدرنگ و بی‌یقه و با آستین‌های کوتاه و دارای دو کیسه بسیار کوچک، یکی در جلوی سینه و نزدیک قلب که گریبان خوانده می‌شود و دیگری در پشت که گرده نامیده می‌شود. این بخش‌ها از سدره کاربرد نمادین دارند.

	گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی ~~می رساند~~. نزدیک قلب بودن آن نشانه ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.		گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می‌رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.

	بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ ~~می رسید~~ برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.		بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می‌رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.

	برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی می باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته می‌شود.		برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی می باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته می‌شود.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می ش' به ' می‌ش'

2025-05-12T14:11:37Z

جایگزینی متن - ' می ش' به ' می‌ش'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	سدره پوشی یکی از آیین‌های زرتشتیان است. سدره پیراهنی است گشاد، سپیدرنگ و بی‌یقه و با آستین‌های کوتاه و دارای دو کیسه بسیار کوچک، یکی در جلوی سینه و نزدیک قلب که گریبان خوانده می‌شود و دیگری در پشت که گرده نامیده می‌شود. این بخش‌ها از سدره کاربرد نمادین دارند.		سدره پوشی یکی از آیین‌های زرتشتیان است. سدره پیراهنی است گشاد، سپیدرنگ و بی‌یقه و با آستین‌های کوتاه و دارای دو کیسه بسیار کوچک، یکی در جلوی سینه و نزدیک قلب که گریبان خوانده می‌شود و دیگری در پشت که گرده نامیده می‌شود. این بخش‌ها از سدره کاربرد نمادین دارند.

	گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده ~~می شود،~~ یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.		گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می‌شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.

	بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده ~~می شود~~.		بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود.

	برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی می باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته ~~می شود~~.		برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی می باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته می‌شود.

	با انجام مراسم سدره‌پوشی و کستی بستن که با هم اجار می‌شوند، فرد، زرتشتی تلقی شده، حق دارد مانند سایر زرتشتیان در کلیه مراسم مذهبی و اجتماعی شرکت کند.		با انجام مراسم سدره‌پوشی و کستی بستن که با هم اجار می‌شوند، فرد، زرتشتی تلقی شده، حق دارد مانند سایر زرتشتیان در کلیه مراسم مذهبی و اجتماعی شرکت کند.

Hbaghizadeh در ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۱

2025-05-12T14:11:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۱
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	''' آیین سدره‌پوشی زرتشتیان'''، تألیف [[آذرگشسب، موبد اردشیر\|موبد اردشیر آذرگشسب]]، کتابی است کم حجم درباره یکی از مهم‌ترین مراسم عبادی زرتشتی، یعنی مراسم سدره‌پوشی.		''' آیین سدره‌پوشی زرتشتیان'''، تألیف [[آذرگشسب، موبد اردشیر\|موبد اردشیر آذرگشسب]]، کتابی است کم حجم درباره یکی از مهم‌ترین مراسم عبادی زرتشتی، یعنی مراسم سدره‌پوشی.

	سدره پوشی یکی از ~~آیین های~~ زرتشتیان است. سدره پیراهنی است گشاد، سپیدرنگ و ~~بی یقه~~ و با ~~آستین های~~ کوتاه و دارای دو کیسه بسیار کوچک، یکی در جلوی سینه و نزدیک قلب که گریبان خوانده ~~می شود~~ و دیگری در پشت که گرده نامیده ~~می شود~~. این ~~بخش ها~~ از سدره کاربرد نمادین دارند.		سدره پوشی یکی از آیین‌های زرتشتیان است. سدره پیراهنی است گشاد، سپیدرنگ و بی‌یقه و با آستین‌های کوتاه و دارای دو کیسه بسیار کوچک، یکی در جلوی سینه و نزدیک قلب که گریبان خوانده می‌شود و دیگری در پشت که گرده نامیده می‌شود. این بخش‌ها از سدره کاربرد نمادین دارند.

	گرده نشانه مسئولیت و ~~وظیفه هایی~~ است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.		گرده نشانه مسئولیت و وظیفه‌هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.

	بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می شود.		بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می شود.

Hbaghizadeh در ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۹

2025-05-12T14:09:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۹
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	''' آیین سدره‌پوشی زرتشتیان'''، تألیف [[آذرگشسب، موبد اردشیر\|موبد اردشیر آذرگشسب]]، کتابی است کم حجم درباره یکی از مهم‌ترین مراسم عبادی زرتشتی، یعنی مراسم سدره‌پوشی.		''' آیین سدره‌پوشی زرتشتیان'''، تألیف [[آذرگشسب، موبد اردشیر\|موبد اردشیر آذرگشسب]]، کتابی است کم حجم درباره یکی از مهم‌ترین مراسم عبادی زرتشتی، یعنی مراسم سدره‌پوشی.

			سدره پوشی یکی از آیین های زرتشتیان است. سدره پیراهنی است گشاد، سپیدرنگ و بی یقه و با آستین های کوتاه و دارای دو کیسه بسیار کوچک، یکی در جلوی سینه و نزدیک قلب که گریبان خوانده می شود و دیگری در پشت که گرده نامیده می شود. این بخش ها از سدره کاربرد نمادین دارند.

			گرده نشانه مسئولیت و وظیفه هایی است که هرکس به عهده دارد و باید به درستی انجام دهد. گریبان که کیسه کرفه یا کیسه نیک هم خوانده می شود، یادآور است که همه کردارهای نیک روی هم انباشته شده و آدمی را به خوشبختی می رساند. نزدیک قلب بودن آن نشانه ای است که کارهای نیک باید قلباً و خالصانه انجام شود. سپیدی آن نماد پاکی و بی غل و غش بودن است.

			بنابر رسم ایرانیان باستان وقتی پسری به سن بلوغ می رسید برای اینکه با مردان دیگر به شکار بپردازد با برگزاری جشن ویژه ای زره و جوشنی به او می پوشاندند و کمربندی از کمند یا شمشیری به کمر او می بستند و بدین روش او را به جرگه مردان و رده جنگیان در می آوردند. این رسم تا اواخر قرن هیجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می شود.

			برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزار شد و جامه ی رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام سدره که نشانه مهر و دوستی می باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است. در آیین زرتشت وقتی پسر یا دختری به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره پوشی گرفته می شود.

	با انجام مراسم سدره‌پوشی و کستی بستن که با هم اجار می‌شوند، فرد، زرتشتی تلقی شده، حق دارد مانند سایر زرتشتیان در کلیه مراسم مذهبی و اجتماعی شرکت کند.		با انجام مراسم سدره‌پوشی و کستی بستن که با هم اجار می‌شوند، فرد، زرتشتی تلقی شده، حق دارد مانند سایر زرتشتیان در کلیه مراسم مذهبی و اجتماعی شرکت کند.