آداب و مراحل سلوک الهی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۷

2026-01-14T19:07:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۳۷
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''آداب و مراحل سلوک الهی'''، یا'''آداب سلوک قرآنی'''، اثر [[حقیقی، کریم محمود\|کریم محمود حقیقی]]، مجموعه‌ای است از چهار دفتر که یک دوره اخلاق عملی را به زبان ساده و غیرفنی که از قرآن و حدیث ریشه گرفته است به مخاطب ارائه می‌دهد.		'''آداب و مراحل سلوک الهی'''، یا '''آداب سلوک قرآنی'''، اثر [[حقیقی، کریم محمود\|کریم محمود حقیقی]]، مجموعه‌ای است از چهار دفتر که یک دوره اخلاق عملی را به زبان ساده و غیرفنی که از قرآن و حدیث ریشه گرفته است به مخاطب ارائه می‌دهد.

	سه دفتر اول اخلاق و یا حداکثر اخلاق عرفانی است و نه عرفان، و دفتر چهارم به عرفان نظری اختصاص یافته است.		سه دفتر اول اخلاق و یا حداکثر اخلاق عرفانی است و نه عرفان، و دفتر چهارم به عرفان نظری اختصاص یافته است.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ی های ' به 'ی‌های '

2024-03-12T03:30:15Z

جایگزینی متن - 'ی های ' به 'ی‌های '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۰
خط ۴۸:		خط ۴۸:

	===دفتر چهارم===		===دفتر چهارم===
	چنانکه گذشت، نویسنده در سه دفتر پیشین به اخلاق عملی پرداخت. در این دفتر از عرفان نظری می‌گوید این است که دفتر کنونی به کار عوام نمی‌آید و گویی مخاطب نویسنده عوض می‌شود. این از ~~شگفتی های~~ این مجمخوعه است.		چنانکه گذشت، نویسنده در سه دفتر پیشین به اخلاق عملی پرداخت. در این دفتر از عرفان نظری می‌گوید این است که دفتر کنونی به کار عوام نمی‌آید و گویی مخاطب نویسنده عوض می‌شود. این از شگفتی‌های این مجمخوعه است.

	باری موضوعی انی دفتر صفات و افعال خداوند در آفاق و انفس است، از این رهگذر نخست از کلام خدا و تجلی فعلی و صفات خداوند در کلامش می‌گوید. آنگاه به دیرینگی و پیوستگی تجلی در هستی می‌پردازد، سپس به اسم و مسمی اشاره می‌کند و یادآور می‌شود که هستی چون اسم خداست که بدان دلالت دارد بی آنکه با آن یکی باشد. پس از این صفات هفتگانه و صفات امهات خداوند را نام می‌برد و از قبض و بسط دل عارف می‌گوید.		باری موضوعی انی دفتر صفات و افعال خداوند در آفاق و انفس است، از این رهگذر نخست از کلام خدا و تجلی فعلی و صفات خداوند در کلامش می‌گوید. آنگاه به دیرینگی و پیوستگی تجلی در هستی می‌پردازد، سپس به اسم و مسمی اشاره می‌کند و یادآور می‌شود که هستی چون اسم خداست که بدان دلالت دارد بی آنکه با آن یکی باشد. پس از این صفات هفتگانه و صفات امهات خداوند را نام می‌برد و از قبض و بسط دل عارف می‌گوید.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ه اش ' به 'ه‌اش '

2024-02-29T10:18:22Z

جایگزینی متن - 'ه اش ' به 'ه‌اش '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۸
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	==ساختار==		==ساختار==
	نگارنده معمولا هر بخش را با قرآن سر می‌گیرد و با حدیث و اشعار فارسی پیش می‌برد. وی بر آن است که ~~نوشته اش~~ تفسیر موضوعی قرآن استم. نثر کتاب آهنگین و مسجع است اما غیراستادانه افتاده است و گاه برخی کاربردهای زبانی متروک در آن دیده می‌شود. نویسنده جز قرآن به منبع دیگری اشاره نمی‌کند مگر یکی دو بار. نکته دیگر اینکه این کتاب درخور توده مردم است.		نگارنده معمولا هر بخش را با قرآن سر می‌گیرد و با حدیث و اشعار فارسی پیش می‌برد. وی بر آن است که نوشته‌اش تفسیر موضوعی قرآن استم. نثر کتاب آهنگین و مسجع است اما غیراستادانه افتاده است و گاه برخی کاربردهای زبانی متروک در آن دیده می‌شود. نویسنده جز قرآن به منبع دیگری اشاره نمی‌کند مگر یکی دو بار. نکته دیگر اینکه این کتاب درخور توده مردم است.

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - '= ' به '='

2024-02-10T12:25:00Z

جایگزینی متن - '= ' به '='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات کتاب		{{جعبه اطلاعات کتاب
	\| تصویر = NURآداب و مراحل سلوک الهیJ1.jpg		\| تصویر =NURآداب و مراحل سلوک الهیJ1.jpg
	\| عنوان = آداب و مراحل سلوک الهی		\| عنوان =آداب و مراحل سلوک الهی
	\| عنوان‌های دیگر =		\| عنوان‌های دیگر =
	\| پدیدآورندگان		\| پدیدآورندگان
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[حقیقی، کریم محمود]]		[[حقیقی، کریم محمود]]
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان = فارسی		\| زبان =فارسی
	\| کد کنگره =		\| کد کنگره =
	\| موضوع =		\| موضوع =
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر = فلاح		\| ناشر =فلاح
	\| مکان نشر = ایران - شیراز		\| مکان نشر =ایران - شیراز
	\| سال نشر = 1374ش		\| سال نشر =1374ش
	\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE00000AUTOMATIONCODE		\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE00000AUTOMATIONCODE
	\| چاپ = سوم		\| چاپ =سوم
	\| شابک =		\| شابک =
	\| تعداد جلد = 4		\| تعداد جلد =4
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =
	\| کتابخوان همراه نور =		\| کتابخوان همراه نور =
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''آداب و مراحل سلوک الهی'''، یا'''آداب سلوک قرآنی'''، اثر [[حقیقی، کریم محمود\|کریم محمود حقیقی]]، مجموعه‌ای است از چهار دفتر که یک دوره اخلاق عملی را به زبان ساده و غیرفنی که از قرآن و حدیث ریشه گرفته است به مخاطب ارائه می‌دهد.		'''آداب و مراحل سلوک الهی'''، یا'''آداب سلوک قرآنی'''، اثر [[حقیقی، کریم محمود\|کریم محمود حقیقی]]، مجموعه‌ای است از چهار دفتر که یک دوره اخلاق عملی را به زبان ساده و غیرفنی که از قرآن و حدیث ریشه گرفته است به مخاطب ارائه می‌دهد.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' '''' به '''''

2023-07-04T12:58:08Z

جایگزینی متن - ' '''' به '''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۸
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''آداب و مراحل سلوک الهی'''، یا '''آداب سلوک قرآنی'''، اثر [[حقیقی، کریم محمود\|کریم محمود حقیقی]]، مجموعه‌ای است از چهار دفتر که یک دوره اخلاق عملی را به زبان ساده و غیرفنی که از قرآن و حدیث ریشه گرفته است به مخاطب ارائه می‌دهد.		'''آداب و مراحل سلوک الهی'''، یا'''آداب سلوک قرآنی'''، اثر [[حقیقی، کریم محمود\|کریم محمود حقیقی]]، مجموعه‌ای است از چهار دفتر که یک دوره اخلاق عملی را به زبان ساده و غیرفنی که از قرآن و حدیث ریشه گرفته است به مخاطب ارائه می‌دهد.

	سه دفتر اول اخلاق و یا حداکثر اخلاق عرفانی است و نه عرفان، و دفتر چهارم به عرفان نظری اختصاص یافته است.		سه دفتر اول اخلاق و یا حداکثر اخلاق عرفانی است و نه عرفان، و دفتر چهارم به عرفان نظری اختصاص یافته است.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' ' به ' '

2023-06-17T05:31:36Z

جایگزینی متن - ' ' به ' '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۱
خط ۸:		خط ۸:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی
	\| کد کنگره =		\| کد کنگره =
	\| موضوع =		\| موضوع =
	\|ناشر		\|ناشر

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'می کند' به 'می‌کند'

2023-06-17T05:14:01Z

جایگزینی متن - 'می کند' به 'می‌کند'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۴
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	==ساختار==		==ساختار==
	نگارنده معمولا هر بخش را با قرآن سر می‌گیرد و با حدیث و اشعار فارسی پیش می‌برد. وی بر آن است که نوشته اش تفسیر موضوعی قرآن استم. نثر کتاب آهنگین و مسجع است اما غیراستادانه افتاده است و گاه برخی کاربردهای زبانی متروک در آن دیده می‌شود. نویسنده جز قرآن به منبع دیگری اشاره ~~نمی کند~~ مگر یکی دو بار. نکته دیگر اینکه این کتاب درخور توده مردم است.		نگارنده معمولا هر بخش را با قرآن سر می‌گیرد و با حدیث و اشعار فارسی پیش می‌برد. وی بر آن است که نوشته اش تفسیر موضوعی قرآن استم. نثر کتاب آهنگین و مسجع است اما غیراستادانه افتاده است و گاه برخی کاربردهای زبانی متروک در آن دیده می‌شود. نویسنده جز قرآن به منبع دیگری اشاره نمی‌کند مگر یکی دو بار. نکته دیگر اینکه این کتاب درخور توده مردم است.

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'می آید' به 'می‌آید'

2023-06-04T17:18:10Z

جایگزینی متن - 'می آید' به 'می‌آید'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۴۸
خط ۴۸:		خط ۴۸:

	===دفتر چهارم===		===دفتر چهارم===
	چنانکه گذشت، نویسنده در سه دفتر پیشین به اخلاق عملی پرداخت. در این دفتر از عرفان نظری می‌گوید این است که دفتر کنونی به کار عوام ~~نمی آید~~ و گویی مخاطب نویسنده عوض می‌شود. این از شگفتی های این مجمخوعه است.		چنانکه گذشت، نویسنده در سه دفتر پیشین به اخلاق عملی پرداخت. در این دفتر از عرفان نظری می‌گوید این است که دفتر کنونی به کار عوام نمی‌آید و گویی مخاطب نویسنده عوض می‌شود. این از شگفتی های این مجمخوعه است.

	باری موضوعی انی دفتر صفات و افعال خداوند در آفاق و انفس است، از این رهگذر نخست از کلام خدا و تجلی فعلی و صفات خداوند در کلامش می‌گوید. آنگاه به دیرینگی و پیوستگی تجلی در هستی می‌پردازد، سپس به اسم و مسمی اشاره می‌کند و یادآور می‌شود که هستی چون اسم خداست که بدان دلالت دارد بی آنکه با آن یکی باشد. پس از این صفات هفتگانه و صفات امهات خداوند را نام می‌برد و از قبض و بسط دل عارف می‌گوید.		باری موضوعی انی دفتر صفات و افعال خداوند در آفاق و انفس است، از این رهگذر نخست از کلام خدا و تجلی فعلی و صفات خداوند در کلامش می‌گوید. آنگاه به دیرینگی و پیوستگی تجلی در هستی می‌پردازد، سپس به اسم و مسمی اشاره می‌کند و یادآور می‌شود که هستی چون اسم خداست که بدان دلالت دارد بی آنکه با آن یکی باشد. پس از این صفات هفتگانه و صفات امهات خداوند را نام می‌برد و از قبض و بسط دل عارف می‌گوید.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'نه ای' به 'نه‌ای'

2023-05-30T11:05:04Z

جایگزینی متن - 'نه ای' به 'نه‌ای'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۳۵
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	===دفتر دوم===		===دفتر دوم===
	در این دفتر نخست به مذمت دنیا و دنیاپرستی می‌پردازد و با آوردن آیات و احادیث و امثال و داستانهایی می‌کوشد مخاطب را به ناپسندی دنیاپرستی آگاه کند. آنگاه به تذکرات ~~نه‌گانه ای~~ در معالجت حب دنیا می‌پردازد. پس از آن از دنیای ستوده یاد می‌کند و وجه پسند و ناپسند آن را می‌آورد.		در این دفتر نخست به مذمت دنیا و دنیاپرستی می‌پردازد و با آوردن آیات و احادیث و امثال و داستانهایی می‌کوشد مخاطب را به ناپسندی دنیاپرستی آگاه کند. آنگاه به تذکرات نه‌گانه‌ای در معالجت حب دنیا می‌پردازد. پس از آن از دنیای ستوده یاد می‌کند و وجه پسند و ناپسند آن را می‌آورد.

	نویسنده در ادامه، گناهان زیر را شرح و شماره می‌کند: شرک به خدا، تقل نفس، نافرمانی پدر و مادر، ربا، اتهام ناروا به زن پارسا، گریز از جبهه جهاد، خود بزرگ‌بینی، حسد، آرزوی دراز، کینه ورزی، دروغ، غیبت، سخن چینی، نفاق و دو زبانی، سرزنش، مدح بی جا، نجوا، شوخی و تمسخر، پرگویی و بیهوده گویی.		نویسنده در ادامه، گناهان زیر را شرح و شماره می‌کند: شرک به خدا، تقل نفس، نافرمانی پدر و مادر، ربا، اتهام ناروا به زن پارسا، گریز از جبهه جهاد، خود بزرگ‌بینی، حسد، آرزوی دراز، کینه ورزی، دروغ، غیبت، سخن چینی، نفاق و دو زبانی، سرزنش، مدح بی جا، نجوا، شوخی و تمسخر، پرگویی و بیهوده گویی.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' ' به ' '

2023-04-28T01:45:52Z

جایگزینی متن - ' ' به ' '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۱۵
خط ۸:		خط ۸:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی
	\| کد کنگره =		\| کد کنگره =
	\| موضوع =		\| موضوع =
	\|ناشر		\|ناشر
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	باری موضوعی انی دفتر صفات و افعال خداوند در آفاق و انفس است، از این رهگذر نخست از کلام خدا و تجلی فعلی و صفات خداوند در کلامش می‌گوید. آنگاه به دیرینگی و پیوستگی تجلی در هستی می‌پردازد، سپس به اسم و مسمی اشاره می‌کند و یادآور می‌شود که هستی چون اسم خداست که بدان دلالت دارد بی آنکه با آن یکی باشد. پس از این صفات هفتگانه و صفات امهات خداوند را نام می‌برد و از قبض و بسط دل عارف می‌گوید.		باری موضوعی انی دفتر صفات و افعال خداوند در آفاق و انفس است، از این رهگذر نخست از کلام خدا و تجلی فعلی و صفات خداوند در کلامش می‌گوید. آنگاه به دیرینگی و پیوستگی تجلی در هستی می‌پردازد، سپس به اسم و مسمی اشاره می‌کند و یادآور می‌شود که هستی چون اسم خداست که بدان دلالت دارد بی آنکه با آن یکی باشد. پس از این صفات هفتگانه و صفات امهات خداوند را نام می‌برد و از قبض و بسط دل عارف می‌گوید.

	سپس از تجلی آفاقی یاد می‌کند و اشاره می‌کند که همه چیز روی به سوی خدا دارد، هر موجودی به گونه‌ای جان دارد و گویاست و تسبیح خدا می‌کند آنگاه علم بشر را مکاشفه عالم وجود می‌خواند و به چگونگی نزول اسماء، مرکز عالم وجود و اینکه ملک به ملکوت و ملکوت به جبروت و جبروت به خداوند قائم است می‌پردازد. پس از آن اشاره می‌کند که عالم خلق مظهر صفات خواوند است و عالم شهود را اصالتی نیست و آنچه هست جلوه و نمودی از عالم امر و غیب است.		سپس از تجلی آفاقی یاد می‌کند و اشاره می‌کند که همه چیز روی به سوی خدا دارد، هر موجودی به گونه‌ای جان دارد و گویاست و تسبیح خدا می‌کند آنگاه علم بشر را مکاشفه عالم وجود می‌خواند و به چگونگی نزول اسماء، مرکز عالم وجود و اینکه ملک به ملکوت و ملکوت به جبروت و جبروت به خداوند قائم است می‌پردازد. پس از آن اشاره می‌کند که عالم خلق مظهر صفات خواوند است و عالم شهود را اصالتی نیست و آنچه هست جلوه و نمودی از عالم امر و غیب است.

	چون به اینجا می‌رسد از سیر آفاقی می‌گوید و به تجلی برخی صفات خداوند در طبیعت می‌پردازد مانند: قائم، عالم، احمد و قادر، سپس به مزیت آدمی در معرفت اسماءالله اشاره می‌کند و از بیشماری اسماء خدا می‌گوید.		چون به اینجا می‌رسد از سیر آفاقی می‌گوید و به تجلی برخی صفات خداوند در طبیعت می‌پردازد مانند: قائم، عالم، احمد و قادر، سپس به مزیت آدمی در معرفت اسماءالله اشاره می‌کند و از بیشماری اسماء خدا می‌گوید.

	وحد اسماء، عینیت صفات و ذات، اولین تجلی در هستی یعنی نور محمدی، نکاتی راجع به اسماء، معنای حمد، مراحل حمد، اسمایی که با تمام موجودات عالم تجلی دارند یعنی رحمن، رب، شهید، ظاهر و محیط و اینکه کمالات موجودات عین کمال حق تعالی است، نکات دیگر این دفتر است<ref>رفیعی، بهروز، ص3-7</ref>.		وحد اسماء، عینیت صفات و ذات، اولین تجلی در هستی یعنی نور محمدی، نکاتی راجع به اسماء، معنای حمد، مراحل حمد، اسمایی که با تمام موجودات عالم تجلی دارند یعنی رحمن، رب، شهید، ظاهر و محیط و اینکه کمالات موجودات عین کمال حق تعالی است، نکات دیگر این دفتر است<ref>رفیعی، بهروز، ص3-7</ref>.

	==پانویس==		==پانویس==