https://fa.wikinoor.ir/w/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Radnik 2026-05-28T06:12:21Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.39.0 https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%82%D8%A7%D8%A6%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%AA&diff=773160 2025-02-03T23:13:32Z

<p>Radnik: /* منابع مقاله */</p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR34856J1.jpg<br /> | عنوان = دیوان قائمیات<br /> | عنوان‌های دیگر = <br /> | پدیدآورندگان<br /> | پدیدآوران = <br /> [[كاتب، حسن محمود]] (نويسنده)<br /> [[شفیعی کدکنی، محمدرضا]] (مقدمه‌نويس)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مصحح)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مقدمه‌نويس)<br /> |زبان<br /> | زبان = فارسی<br /> | کد کنگره =/‎‏د‎‏9 5285 ‏‎‏PIR‎‏ <br /> | موضوع =شعر عرفانی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد - شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد<br /> |ناشر <br /> | ناشر = مرکز پژوهشی ميراث مکتوب<br /> | مکان نشر = ایران - تهران<br /> | سال نشر = 1390ش<br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE34856AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ = 1<br /> | شابک = 978-600-203-028-3<br /> | تعداد جلد = 1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور = 34856<br /> | کتابخوان همراه نور = 34856<br /> | کد پدیدآور = 21613<br /> | پس از = <br /> | پیش از = <br /> }}<br /> '''دیوان قائمیات'''، مجموعه اشعار [[كاتب، حسن محمود|حسن محمود کاتب]]، از جمله آثار نویافته‌ای است که ظهور آن در عرصه نشر برای فرهنگ ایرانی و زبان فارسی یک واقعه بزرگ ادبی بشمار می‌رود؛ به‌گونه‌ای که در میان ادبیات منظوم اسماعیلی، تنها می‌توان آن را با [[دیوان ناصرخسرو]] و [[نزاری قهستانی]] مقایسه کرد. این کتاب با مقدمه [[شفیعی کدکنی، محمدرضا|محمدرضا شفیعی کدکنی]] و تصحیح و مقدمه انگلیسی [[بدخشانی، جلال|سید جلال حسینی بدخشانی]]، منتشر شده است.<br /> <br /> در این دیوان، نکات تاریخی، اجتماعی، سیاسی و مذهبی ارزشمندی به ‌چشم می‎خورد که نه‌تنها برای شناخت جنبش سیاسی - مذهبی اسماعیلی، که برای آگاهی از تطور اندیشه فلسفی و صورت‌بندی‌های شعر فارسی به‌طور کلی، می‎تواند سودمند باشد&lt;ref&gt;ر.ک: یاحقی، محمدجعفر، ص204&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> اغلب قصاید این مجموعه با عنوان واحد «اللهم مولانا‌» مشخص شده است که باید گفت «اللهم» اشاره به الله است و «مولانا» همان قائم قیامت و امام اسماعیلی روزگار سراینده، یعنی «محمد بن علی ذکره السلام» و در مجموع این تعبیر پارادوکسی که در مخاطبه با وی به‌کار رفته، احترام غلوآمیز این امام اسماعیلی را در چشم و دل پیروانش مشخص می‎کند&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> از چشم‌انداز تاریخ شعر فارسی و انواع آن، «دیوان قائمیات»، تافته جدابافته‌ای است ک هیچ مجموعه‌ای نمی‌تواند جانشین آن گردد و تنها با «دیوان ناصرخسرو» قابل مقایسه است. دیگر شاعران مذهب اسماعیلی، با همه اهمیتی که هرکدام دارند، در جایگاهی بس فروتر از آن، قرار خواهند گرفت&lt;ref&gt;ر.ک: مقدمه، صفحه سیزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> باآنکه سراینده قائمیات، در عصر گسترش فتوحات تاتار می‌زیسته و در این عهد، شاعران به معیارهای ملی و ایرانی، کمترین توجه را داشته‌اند، بااین‌همه، وجه ایرانی اشارات این شاعر، بسیار چشمگیر است&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه نوزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> مقدمه‌های منثور آغاز قصاید دیوان، نشانه‌هایی از زبان غیر خراسانی دارد؛ یعنی نویسنده آن عبارات منثور، تحت تأثیر لهجه و زبانی است جز زبان خراسان&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه بیست‌وسه&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> دیوان قائمیات، مثل هر دیوان دیگری، «بی بلند و پست نیست»، اما شعرهای بسیار ضعیف در آن وجود ندارد، مگر آن نمونه‌هایی که دخیل است و به قراین فنی و سبک‌شناسی، با قاطعیت می‌توان آنها را از این دیوان، جدا کرد و به‌عنوان ملحقات، در پایان کتاب قرار داد&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478<br /> <br /> ==پانویس ==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==منابع مقاله==<br /> # مقدمه کتاب.<br /> #[[:noormags:1124901| یاحقی، محمدجعفر، «دیوان قائمیات، غنیمتی بازیافته از ادبیات اسماعیلی خراسان»، پایگاه مجلات تخصصی نور، پاژ، بهار 1391- شماره 9]]<br /> <br /> <br /> ۳#:((http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478 تأویل در دیوان قائمیات باستناد حسن محمود کاتب،رضا حسنی نشریه خوارزمی شماره ۳۲سال ۱۳۹۹))<br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> <br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> <br /> [[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات فارسی]]<br /> <br /> [[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1402]]<br /> [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ دی 1402 توسط عباس مکرمی]]<br /> [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ دی 1402 توسط محسن عزیزی]]</div>

Radnik https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%82%D8%A7%D8%A6%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%AA&diff=773159 2025-02-03T23:12:18Z

<p>Radnik: /* منابع مقاله */</p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR34856J1.jpg<br /> | عنوان = دیوان قائمیات<br /> | عنوان‌های دیگر = <br /> | پدیدآورندگان<br /> | پدیدآوران = <br /> [[كاتب، حسن محمود]] (نويسنده)<br /> [[شفیعی کدکنی، محمدرضا]] (مقدمه‌نويس)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مصحح)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مقدمه‌نويس)<br /> |زبان<br /> | زبان = فارسی<br /> | کد کنگره =/‎‏د‎‏9 5285 ‏‎‏PIR‎‏ <br /> | موضوع =شعر عرفانی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد - شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد<br /> |ناشر <br /> | ناشر = مرکز پژوهشی ميراث مکتوب<br /> | مکان نشر = ایران - تهران<br /> | سال نشر = 1390ش<br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE34856AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ = 1<br /> | شابک = 978-600-203-028-3<br /> | تعداد جلد = 1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور = 34856<br /> | کتابخوان همراه نور = 34856<br /> | کد پدیدآور = 21613<br /> | پس از = <br /> | پیش از = <br /> }}<br /> '''دیوان قائمیات'''، مجموعه اشعار [[كاتب، حسن محمود|حسن محمود کاتب]]، از جمله آثار نویافته‌ای است که ظهور آن در عرصه نشر برای فرهنگ ایرانی و زبان فارسی یک واقعه بزرگ ادبی بشمار می‌رود؛ به‌گونه‌ای که در میان ادبیات منظوم اسماعیلی، تنها می‌توان آن را با [[دیوان ناصرخسرو]] و [[نزاری قهستانی]] مقایسه کرد. این کتاب با مقدمه [[شفیعی کدکنی، محمدرضا|محمدرضا شفیعی کدکنی]] و تصحیح و مقدمه انگلیسی [[بدخشانی، جلال|سید جلال حسینی بدخشانی]]، منتشر شده است.<br /> <br /> در این دیوان، نکات تاریخی، اجتماعی، سیاسی و مذهبی ارزشمندی به ‌چشم می‎خورد که نه‌تنها برای شناخت جنبش سیاسی - مذهبی اسماعیلی، که برای آگاهی از تطور اندیشه فلسفی و صورت‌بندی‌های شعر فارسی به‌طور کلی، می‎تواند سودمند باشد&lt;ref&gt;ر.ک: یاحقی، محمدجعفر، ص204&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> اغلب قصاید این مجموعه با عنوان واحد «اللهم مولانا‌» مشخص شده است که باید گفت «اللهم» اشاره به الله است و «مولانا» همان قائم قیامت و امام اسماعیلی روزگار سراینده، یعنی «محمد بن علی ذکره السلام» و در مجموع این تعبیر پارادوکسی که در مخاطبه با وی به‌کار رفته، احترام غلوآمیز این امام اسماعیلی را در چشم و دل پیروانش مشخص می‎کند&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> از چشم‌انداز تاریخ شعر فارسی و انواع آن، «دیوان قائمیات»، تافته جدابافته‌ای است ک هیچ مجموعه‌ای نمی‌تواند جانشین آن گردد و تنها با «دیوان ناصرخسرو» قابل مقایسه است. دیگر شاعران مذهب اسماعیلی، با همه اهمیتی که هرکدام دارند، در جایگاهی بس فروتر از آن، قرار خواهند گرفت&lt;ref&gt;ر.ک: مقدمه، صفحه سیزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> باآنکه سراینده قائمیات، در عصر گسترش فتوحات تاتار می‌زیسته و در این عهد، شاعران به معیارهای ملی و ایرانی، کمترین توجه را داشته‌اند، بااین‌همه، وجه ایرانی اشارات این شاعر، بسیار چشمگیر است&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه نوزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> مقدمه‌های منثور آغاز قصاید دیوان، نشانه‌هایی از زبان غیر خراسانی دارد؛ یعنی نویسنده آن عبارات منثور، تحت تأثیر لهجه و زبانی است جز زبان خراسان&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه بیست‌وسه&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> دیوان قائمیات، مثل هر دیوان دیگری، «بی بلند و پست نیست»، اما شعرهای بسیار ضعیف در آن وجود ندارد، مگر آن نمونه‌هایی که دخیل است و به قراین فنی و سبک‌شناسی، با قاطعیت می‌توان آنها را از این دیوان، جدا کرد و به‌عنوان ملحقات، در پایان کتاب قرار داد&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478<br /> <br /> ==پانویس ==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==منابع مقاله==<br /> # مقدمه کتاب.<br /> #[[:noormags:1124901| یاحقی، محمدجعفر، «دیوان قائمیات، غنیمتی بازیافته از ادبیات اسماعیلی خراسان»، پایگاه مجلات تخصصی نور، پاژ، بهار 1391- شماره 9]]<br /> <br /> <br /> ۳#:((http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478 تأویل در دیوان قائمیات باستناد حسن محمود کاتب))<br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> <br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> <br /> [[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات فارسی]]<br /> <br /> [[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1402]]<br /> [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ دی 1402 توسط عباس مکرمی]]<br /> [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ دی 1402 توسط محسن عزیزی]]</div>

Radnik https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%82%D8%A7%D8%A6%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%AA&diff=773158 2025-02-03T23:07:12Z

<p>Radnik: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR34856J1.jpg<br /> | عنوان = دیوان قائمیات<br /> | عنوان‌های دیگر = <br /> | پدیدآورندگان<br /> | پدیدآوران = <br /> [[كاتب، حسن محمود]] (نويسنده)<br /> [[شفیعی کدکنی، محمدرضا]] (مقدمه‌نويس)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مصحح)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مقدمه‌نويس)<br /> |زبان<br /> | زبان = فارسی<br /> | کد کنگره =/‎‏د‎‏9 5285 ‏‎‏PIR‎‏ <br /> | موضوع =شعر عرفانی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد - شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد<br /> |ناشر <br /> | ناشر = مرکز پژوهشی ميراث مکتوب<br /> | مکان نشر = ایران - تهران<br /> | سال نشر = 1390ش<br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE34856AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ = 1<br /> | شابک = 978-600-203-028-3<br /> | تعداد جلد = 1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور = 34856<br /> | کتابخوان همراه نور = 34856<br /> | کد پدیدآور = 21613<br /> | پس از = <br /> | پیش از = <br /> }}<br /> '''دیوان قائمیات'''، مجموعه اشعار [[كاتب، حسن محمود|حسن محمود کاتب]]، از جمله آثار نویافته‌ای است که ظهور آن در عرصه نشر برای فرهنگ ایرانی و زبان فارسی یک واقعه بزرگ ادبی بشمار می‌رود؛ به‌گونه‌ای که در میان ادبیات منظوم اسماعیلی، تنها می‌توان آن را با [[دیوان ناصرخسرو]] و [[نزاری قهستانی]] مقایسه کرد. این کتاب با مقدمه [[شفیعی کدکنی، محمدرضا|محمدرضا شفیعی کدکنی]] و تصحیح و مقدمه انگلیسی [[بدخشانی، جلال|سید جلال حسینی بدخشانی]]، منتشر شده است.<br /> <br /> در این دیوان، نکات تاریخی، اجتماعی، سیاسی و مذهبی ارزشمندی به ‌چشم می‎خورد که نه‌تنها برای شناخت جنبش سیاسی - مذهبی اسماعیلی، که برای آگاهی از تطور اندیشه فلسفی و صورت‌بندی‌های شعر فارسی به‌طور کلی، می‎تواند سودمند باشد&lt;ref&gt;ر.ک: یاحقی، محمدجعفر، ص204&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> اغلب قصاید این مجموعه با عنوان واحد «اللهم مولانا‌» مشخص شده است که باید گفت «اللهم» اشاره به الله است و «مولانا» همان قائم قیامت و امام اسماعیلی روزگار سراینده، یعنی «محمد بن علی ذکره السلام» و در مجموع این تعبیر پارادوکسی که در مخاطبه با وی به‌کار رفته، احترام غلوآمیز این امام اسماعیلی را در چشم و دل پیروانش مشخص می‎کند&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> از چشم‌انداز تاریخ شعر فارسی و انواع آن، «دیوان قائمیات»، تافته جدابافته‌ای است ک هیچ مجموعه‌ای نمی‌تواند جانشین آن گردد و تنها با «دیوان ناصرخسرو» قابل مقایسه است. دیگر شاعران مذهب اسماعیلی، با همه اهمیتی که هرکدام دارند، در جایگاهی بس فروتر از آن، قرار خواهند گرفت&lt;ref&gt;ر.ک: مقدمه، صفحه سیزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> باآنکه سراینده قائمیات، در عصر گسترش فتوحات تاتار می‌زیسته و در این عهد، شاعران به معیارهای ملی و ایرانی، کمترین توجه را داشته‌اند، بااین‌همه، وجه ایرانی اشارات این شاعر، بسیار چشمگیر است&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه نوزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> مقدمه‌های منثور آغاز قصاید دیوان، نشانه‌هایی از زبان غیر خراسانی دارد؛ یعنی نویسنده آن عبارات منثور، تحت تأثیر لهجه و زبانی است جز زبان خراسان&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه بیست‌وسه&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> دیوان قائمیات، مثل هر دیوان دیگری، «بی بلند و پست نیست»، اما شعرهای بسیار ضعیف در آن وجود ندارد، مگر آن نمونه‌هایی که دخیل است و به قراین فنی و سبک‌شناسی، با قاطعیت می‌توان آنها را از این دیوان، جدا کرد و به‌عنوان ملحقات، در پایان کتاب قرار داد&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478<br /> <br /> ==پانویس ==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==منابع مقاله==<br /> # مقدمه کتاب.<br /> #[[:noormags:1124901| یاحقی، محمدجعفر، «دیوان قائمیات، غنیمتی بازیافته از ادبیات اسماعیلی خراسان»، پایگاه مجلات تخصصی نور، پاژ، بهار 1391- شماره 9]]<br /> <br /> <br /> #:((http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478 تأویل در دیوان قائمیات باستناد حسن محمود کاتب))<br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> <br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> <br /> [[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات فارسی]]<br /> <br /> [[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1402]]<br /> [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ دی 1402 توسط عباس مکرمی]]<br /> [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ دی 1402 توسط محسن عزیزی]]</div>

Radnik https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%82%D8%A7%D8%A6%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%AA&diff=773157 2025-02-03T23:05:43Z

<p>Radnik: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR34856J1.jpg<br /> | عنوان = دیوان قائمیات<br /> | عنوان‌های دیگر = <br /> | پدیدآورندگان<br /> | پدیدآوران = <br /> [[كاتب، حسن محمود]] (نويسنده)<br /> [[شفیعی کدکنی، محمدرضا]] (مقدمه‌نويس)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مصحح)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مقدمه‌نويس)<br /> |زبان<br /> | زبان = فارسی<br /> | کد کنگره =/‎‏د‎‏9 5285 ‏‎‏PIR‎‏ <br /> | موضوع =شعر عرفانی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد - شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد<br /> |ناشر <br /> | ناشر = مرکز پژوهشی ميراث مکتوب<br /> | مکان نشر = ایران - تهران<br /> | سال نشر = 1390ش<br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE34856AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ = 1<br /> | شابک = 978-600-203-028-3<br /> | تعداد جلد = 1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور = 34856<br /> | کتابخوان همراه نور = 34856<br /> | کد پدیدآور = 21613<br /> | پس از = <br /> | پیش از = <br /> }}<br /> '''دیوان قائمیات'''، مجموعه اشعار [[كاتب، حسن محمود|حسن محمود کاتب]]، از جمله آثار نویافته‌ای است که ظهور آن در عرصه نشر برای فرهنگ ایرانی و زبان فارسی یک واقعه بزرگ ادبی بشمار می‌رود؛ به‌گونه‌ای که در میان ادبیات منظوم اسماعیلی، تنها می‌توان آن را با [[دیوان ناصرخسرو]] و [[نزاری قهستانی]] مقایسه کرد. این کتاب با مقدمه [[شفیعی کدکنی، محمدرضا|محمدرضا شفیعی کدکنی]] و تصحیح و مقدمه انگلیسی [[بدخشانی، جلال|سید جلال حسینی بدخشانی]]، منتشر شده است.<br /> <br /> در این دیوان، نکات تاریخی، اجتماعی، سیاسی و مذهبی ارزشمندی به ‌چشم می‎خورد که نه‌تنها برای شناخت جنبش سیاسی - مذهبی اسماعیلی، که برای آگاهی از تطور اندیشه فلسفی و صورت‌بندی‌های شعر فارسی به‌طور کلی، می‎تواند سودمند باشد&lt;ref&gt;ر.ک: یاحقی، محمدجعفر، ص204&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> اغلب قصاید این مجموعه با عنوان واحد «اللهم مولانا‌» مشخص شده است که باید گفت «اللهم» اشاره به الله است و «مولانا» همان قائم قیامت و امام اسماعیلی روزگار سراینده، یعنی «محمد بن علی ذکره السلام» و در مجموع این تعبیر پارادوکسی که در مخاطبه با وی به‌کار رفته، احترام غلوآمیز این امام اسماعیلی را در چشم و دل پیروانش مشخص می‎کند&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> از چشم‌انداز تاریخ شعر فارسی و انواع آن، «دیوان قائمیات»، تافته جدابافته‌ای است ک هیچ مجموعه‌ای نمی‌تواند جانشین آن گردد و تنها با «دیوان ناصرخسرو» قابل مقایسه است. دیگر شاعران مذهب اسماعیلی، با همه اهمیتی که هرکدام دارند، در جایگاهی بس فروتر از آن، قرار خواهند گرفت&lt;ref&gt;ر.ک: مقدمه، صفحه سیزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> باآنکه سراینده قائمیات، در عصر گسترش فتوحات تاتار می‌زیسته و در این عهد، شاعران به معیارهای ملی و ایرانی، کمترین توجه را داشته‌اند، بااین‌همه، وجه ایرانی اشارات این شاعر، بسیار چشمگیر است&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه نوزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> مقدمه‌های منثور آغاز قصاید دیوان، نشانه‌هایی از زبان غیر خراسانی دارد؛ یعنی نویسنده آن عبارات منثور، تحت تأثیر لهجه و زبانی است جز زبان خراسان&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه بیست‌وسه&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> دیوان قائمیات، مثل هر دیوان دیگری، «بی بلند و پست نیست»، اما شعرهای بسیار ضعیف در آن وجود ندارد، مگر آن نمونه‌هایی که دخیل است و به قراین فنی و سبک‌شناسی، با قاطعیت می‌توان آنها را از این دیوان، جدا کرد و به‌عنوان ملحقات، در پایان کتاب قرار داد&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478<br /> <br /> ==پانویس ==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==منابع مقاله==<br /> # مقدمه کتاب.<br /> #[[:noormags:1124901| یاحقی، محمدجعفر، «دیوان قائمیات، غنیمتی بازیافته از ادبیات اسماعیلی خراسان»، پایگاه مجلات تخصصی نور، پاژ، بهار 1391- شماره 9]].<br /> #((:<br /> دhttp://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478 تأویل در دیوان قائمیات باستناد حسن محمود کاتب))<br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> <br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> <br /> [[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات فارسی]]<br /> <br /> [[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1402]]<br /> [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ دی 1402 توسط عباس مکرمی]]<br /> [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ دی 1402 توسط محسن عزیزی]]</div>

Radnik https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%82%D8%A7%D8%A6%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%AA&diff=773084 2025-02-03T02:52:48Z

<p>Radnik: /* منابع مقاله */</p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR34856J1.jpg<br /> | عنوان = دیوان قائمیات<br /> | عنوان‌های دیگر = <br /> | پدیدآورندگان<br /> | پدیدآوران = <br /> [[كاتب، حسن محمود]] (نويسنده)<br /> [[شفیعی کدکنی، محمدرضا]] (مقدمه‌نويس)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مصحح)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مقدمه‌نويس)<br /> |زبان<br /> | زبان = فارسی<br /> | کد کنگره =/‎‏د‎‏9 5285 ‏‎‏PIR‎‏ <br /> | موضوع =شعر عرفانی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد - شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد<br /> |ناشر <br /> | ناشر = مرکز پژوهشی ميراث مکتوب<br /> | مکان نشر = ایران - تهران<br /> | سال نشر = 1390ش<br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE34856AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ = 1<br /> | شابک = 978-600-203-028-3<br /> | تعداد جلد = 1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور = 34856<br /> | کتابخوان همراه نور = 34856<br /> | کد پدیدآور = 21613<br /> | پس از = <br /> | پیش از = <br /> }}<br /> '''دیوان قائمیات'''، مجموعه اشعار [[كاتب، حسن محمود|حسن محمود کاتب]]، از جمله آثار نویافته‌ای است که ظهور آن در عرصه نشر برای فرهنگ ایرانی و زبان فارسی یک واقعه بزرگ ادبی بشمار می‌رود؛ به‌گونه‌ای که در میان ادبیات منظوم اسماعیلی، تنها می‌توان آن را با [[دیوان ناصرخسرو]] و [[نزاری قهستانی]] مقایسه کرد. این کتاب با مقدمه [[شفیعی کدکنی، محمدرضا|محمدرضا شفیعی کدکنی]] و تصحیح و مقدمه انگلیسی [[بدخشانی، جلال|سید جلال حسینی بدخشانی]]، منتشر شده است.<br /> <br /> در این دیوان، نکات تاریخی، اجتماعی، سیاسی و مذهبی ارزشمندی به ‌چشم می‎خورد که نه‌تنها برای شناخت جنبش سیاسی - مذهبی اسماعیلی، که برای آگاهی از تطور اندیشه فلسفی و صورت‌بندی‌های شعر فارسی به‌طور کلی، می‎تواند سودمند باشد&lt;ref&gt;ر.ک: یاحقی، محمدجعفر، ص204&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> اغلب قصاید این مجموعه با عنوان واحد «اللهم مولانا‌» مشخص شده است که باید گفت «اللهم» اشاره به الله است و «مولانا» همان قائم قیامت و امام اسماعیلی روزگار سراینده، یعنی «محمد بن علی ذکره السلام» و در مجموع این تعبیر پارادوکسی که در مخاطبه با وی به‌کار رفته، احترام غلوآمیز این امام اسماعیلی را در چشم و دل پیروانش مشخص می‎کند&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> از چشم‌انداز تاریخ شعر فارسی و انواع آن، «دیوان قائمیات»، تافته جدابافته‌ای است ک هیچ مجموعه‌ای نمی‌تواند جانشین آن گردد و تنها با «دیوان ناصرخسرو» قابل مقایسه است. دیگر شاعران مذهب اسماعیلی، با همه اهمیتی که هرکدام دارند، در جایگاهی بس فروتر از آن، قرار خواهند گرفت&lt;ref&gt;ر.ک: مقدمه، صفحه سیزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> باآنکه سراینده قائمیات، در عصر گسترش فتوحات تاتار می‌زیسته و در این عهد، شاعران به معیارهای ملی و ایرانی، کمترین توجه را داشته‌اند، بااین‌همه، وجه ایرانی اشارات این شاعر، بسیار چشمگیر است&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه نوزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> مقدمه‌های منثور آغاز قصاید دیوان، نشانه‌هایی از زبان غیر خراسانی دارد؛ یعنی نویسنده آن عبارات منثور، تحت تأثیر لهجه و زبانی است جز زبان خراسان&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه بیست‌وسه&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> دیوان قائمیات، مثل هر دیوان دیگری، «بی بلند و پست نیست»، اما شعرهای بسیار ضعیف در آن وجود ندارد، مگر آن نمونه‌هایی که دخیل است و به قراین فنی و سبک‌شناسی، با قاطعیت می‌توان آنها را از این دیوان، جدا کرد و به‌عنوان ملحقات، در پایان کتاب قرار داد&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478<br /> <br /> ==پانویس ==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==منابع مقاله==<br /> # مقدمه کتاب.<br /> #[[:noormags:1124901| یاحقی، محمدجعفر، «دیوان قائمیات، غنیمتی بازیافته از ادبیات اسماعیلی خراسان»، پایگاه مجلات تخصصی نور، پاژ، بهار 1391- شماره 9]].<br /> #((تأویل در دیوان قائمیات باستناد حسن محمود کاتب)) <br /> http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478<br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> <br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> <br /> [[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات فارسی]]<br /> <br /> [[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1402]]<br /> [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ دی 1402 توسط عباس مکرمی]]<br /> [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ دی 1402 توسط محسن عزیزی]]</div>

Radnik https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%82%D8%A7%D8%A6%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%AA&diff=773083 2025-02-03T02:51:38Z

<p>Radnik: /* منابع مقاله */</p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR34856J1.jpg<br /> | عنوان = دیوان قائمیات<br /> | عنوان‌های دیگر = <br /> | پدیدآورندگان<br /> | پدیدآوران = <br /> [[كاتب، حسن محمود]] (نويسنده)<br /> [[شفیعی کدکنی، محمدرضا]] (مقدمه‌نويس)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مصحح)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مقدمه‌نويس)<br /> |زبان<br /> | زبان = فارسی<br /> | کد کنگره =/‎‏د‎‏9 5285 ‏‎‏PIR‎‏ <br /> | موضوع =شعر عرفانی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد - شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد<br /> |ناشر <br /> | ناشر = مرکز پژوهشی ميراث مکتوب<br /> | مکان نشر = ایران - تهران<br /> | سال نشر = 1390ش<br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE34856AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ = 1<br /> | شابک = 978-600-203-028-3<br /> | تعداد جلد = 1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور = 34856<br /> | کتابخوان همراه نور = 34856<br /> | کد پدیدآور = 21613<br /> | پس از = <br /> | پیش از = <br /> }}<br /> '''دیوان قائمیات'''، مجموعه اشعار [[كاتب، حسن محمود|حسن محمود کاتب]]، از جمله آثار نویافته‌ای است که ظهور آن در عرصه نشر برای فرهنگ ایرانی و زبان فارسی یک واقعه بزرگ ادبی بشمار می‌رود؛ به‌گونه‌ای که در میان ادبیات منظوم اسماعیلی، تنها می‌توان آن را با [[دیوان ناصرخسرو]] و [[نزاری قهستانی]] مقایسه کرد. این کتاب با مقدمه [[شفیعی کدکنی، محمدرضا|محمدرضا شفیعی کدکنی]] و تصحیح و مقدمه انگلیسی [[بدخشانی، جلال|سید جلال حسینی بدخشانی]]، منتشر شده است.<br /> <br /> در این دیوان، نکات تاریخی، اجتماعی، سیاسی و مذهبی ارزشمندی به ‌چشم می‎خورد که نه‌تنها برای شناخت جنبش سیاسی - مذهبی اسماعیلی، که برای آگاهی از تطور اندیشه فلسفی و صورت‌بندی‌های شعر فارسی به‌طور کلی، می‎تواند سودمند باشد&lt;ref&gt;ر.ک: یاحقی، محمدجعفر، ص204&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> اغلب قصاید این مجموعه با عنوان واحد «اللهم مولانا‌» مشخص شده است که باید گفت «اللهم» اشاره به الله است و «مولانا» همان قائم قیامت و امام اسماعیلی روزگار سراینده، یعنی «محمد بن علی ذکره السلام» و در مجموع این تعبیر پارادوکسی که در مخاطبه با وی به‌کار رفته، احترام غلوآمیز این امام اسماعیلی را در چشم و دل پیروانش مشخص می‎کند&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> از چشم‌انداز تاریخ شعر فارسی و انواع آن، «دیوان قائمیات»، تافته جدابافته‌ای است ک هیچ مجموعه‌ای نمی‌تواند جانشین آن گردد و تنها با «دیوان ناصرخسرو» قابل مقایسه است. دیگر شاعران مذهب اسماعیلی، با همه اهمیتی که هرکدام دارند، در جایگاهی بس فروتر از آن، قرار خواهند گرفت&lt;ref&gt;ر.ک: مقدمه، صفحه سیزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> باآنکه سراینده قائمیات، در عصر گسترش فتوحات تاتار می‌زیسته و در این عهد، شاعران به معیارهای ملی و ایرانی، کمترین توجه را داشته‌اند، بااین‌همه، وجه ایرانی اشارات این شاعر، بسیار چشمگیر است&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه نوزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> مقدمه‌های منثور آغاز قصاید دیوان، نشانه‌هایی از زبان غیر خراسانی دارد؛ یعنی نویسنده آن عبارات منثور، تحت تأثیر لهجه و زبانی است جز زبان خراسان&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه بیست‌وسه&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> دیوان قائمیات، مثل هر دیوان دیگری، «بی بلند و پست نیست»، اما شعرهای بسیار ضعیف در آن وجود ندارد، مگر آن نمونه‌هایی که دخیل است و به قراین فنی و سبک‌شناسی، با قاطعیت می‌توان آنها را از این دیوان، جدا کرد و به‌عنوان ملحقات، در پایان کتاب قرار داد&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478<br /> <br /> ==پانویس ==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==منابع مقاله==<br /> # مقدمه کتاب.<br /> #[[:noormags:1124901| یاحقی، محمدجعفر، «دیوان قائمیات، غنیمتی بازیافته از ادبیات اسماعیلی خراسان»، پایگاه مجلات تخصصی نور، پاژ، بهار 1391- شماره 9]].<br /> http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478<br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> <br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> <br /> [[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات فارسی]]<br /> <br /> [[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1402]]<br /> [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ دی 1402 توسط عباس مکرمی]]<br /> [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ دی 1402 توسط محسن عزیزی]]</div>

Radnik https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%87&diff=773082 2025-02-03T02:47:44Z

<p>Radnik: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR14766J1.jpg<br /> | عنوان =‏تاریخ اسماعیلیه<br /> | عنوان‌های دیگر =هدایة المؤمنین الطالبین<br /> <br /> ‏تاریخ اسماعیلیه (هدایة المؤمنین الطالبین)<br /> | پدیدآوران = <br /> [[سمیونوف‌، آلکساندر آلکساندروویچ‌]] (مصحح)<br /> <br /> [[خراسانی فدائی، محمد بن زین ‎العابدین‏]] (نویسنده)<br /> | زبان =فارسی<br /> | کد کنگره =‏DSR‎‏ ‎‏855‎‏ ‎‏/‎‏خ‎‏4‎‏ت‎‏2<br /> | موضوع =<br /> اسماعیلیه - متون قدیمی تا قرن 14<br /> <br /> ایران - تاریخ - اسماعیلیان، 483 - 654ق.<br /> | ناشر = <br /> اساطير<br /> | مکان نشر =[بی جا] - [بی جا]<br /> | سال نشر = 1373 ش <br /> <br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE14766AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ =2<br /> | تعداد جلد =1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور =14766<br /> | کتابخوان همراه نور =14766<br /> | کد پدیدآور =<br /> | پس از =<br /> | پیش از =<br /> }}<br /> {{کاربردهای دیگر|اسماعیلیان (ابهام‌زدایی)}}<br /> <br /> '''تاريخ اسماعيليه يا هداية المؤمنين الطالبين'''، به زبان فارسی، نوشته [[خراسانی فدائی، محمد بن زین العابدین|محمد بن زين‌العابدين خراسانى فدايى]] با تصحيح و تحقيق [[سمیونوف‌، آلکساندر آلکساندروویچ‌|الكساندر سيميونوف]]، منبع بسيار گران‌بهایى از جهت تاريخ اسماعيليه است.<br /> <br /> ==ساختار==<br /> در آغاز كتاب، مقدمه‌اى ارزشمند كه نویسنده و تاريخ نگارش آن مشخص نگرديده، درج شده، سپس مطالب كتاب بدون هيچ‌گونه عنوانى به‌صورت سلسله‌وار نگارش يافته است.<br /> <br /> اين كتاب محتوى اطلاعاتى است كه نویسنده از برخى تأليفات تاريخى كه احتمالاً به مرور زمان از بين رفته است گردآورى نموده، ولى استخراج مطالب صحيح كه فدايى از منابع قديمى در كتاب خود آورده و تاكنون بر دانشمندان نامعلوم مانده، كار چندان آسانى نيست.&lt;ref&gt;مقدمه، ص2&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==گزارش محتوا==<br /> اين كتاب، در اواخر قرن نوزدهم و يا اوايل قرن بيستم (پيش از 1910م) در بمبئى به‌وسيله يكى از نزدیک ان پيشواى اسماعيلى‌ها، آقاخان سوم، سلطان محمد شاه (متوفى 1957م)، نوشته شده است. پدربزرگ پيشواى نامبرده، آقاخان اول، حسنعلى شاه، در سرزمين ایران، در ناحيه محلات مقر داشت، ولى در سال 1840م، از آنجا كه سلاطين قاجار با او ميانه خوبى نداشتند، با عده‌اى از پيروان خود به هند رفت. آقاخان، كه خود را خلف مستقيم على و فاطمه و امام عصر مى‌دانست و ادعاى پيشوايى بر فرقه اسماعيليه هند، «خواجه» داشت، ورودش به هند باعث بغرنجى كار اسماعيليه گرديد... اسماعيلى‌هاى هند اهميت امامت و «مقدس بودن» شخص آقاخان را «ارزيابى صحيح» نمی‌كردند. بدين‌جهت، چنان‌كه بارها اين موضوع در تاريخ اسماعيليه اتفاق افتاده است، بار ديگر لازم آمد كه «كتاب دعوت» تازه‌اى نوشته شود و در آن، «اصالت امامت» و «قانونى و مقدس» بودن حكومت امام به اثبات برسد. فدايى خراسانى كه برحسب نام و نسب، ایرانى و از ایران به هند رفته بود نوشتن اين كتاب را به عهده گرفت.&lt;ref&gt;همان، ص2&lt;/ref&gt;<br /> <br /> فدايى، كتاب خود را با تشريح تفاوت كلى فرقه خود با ساير فرق اسلامى و نيز تشريح نظريات و آيين اسماعيليه درباره امامت، بر پايه اثر معروف شهرستانى، شروع كرده و بنا به اظهار نظر سيميونوف، در بعضى جاها نيز از طريق بيان مطلب و شيوه استدلال شهرستانى دور گشته است. سپس به تاريخ اسماعيليه پرداخته، ولى آن را به‌كلى به شيوه خاص خود بيان مى‌نمايد. كليه وقايع تاريخى كه او در كتاب خود ذكر مى‌كند همه براى رسيدن به منظور معين و مشخص است و آن اثبات قانونى بودن و سودمندى فرمانروايى كليه چهل و هفت امام، من‌جمله آقاخان سوم و نيز اثبات وراثت برحق و مستقيم امامان اسماعيلى، از داماد پيغمبر على گرفته تا امام آخر قرن نوزدهم، مى‌باشد.&lt;ref&gt;همان، ص3&lt;/ref&gt;<br /> <br /> فدايى منتها درجه مبالغه را در ارج نهادن به كليه امامان اسماعيليه، بلكه خود فرقه را به كار بسته و تقريباً تمام فعالين بزرگ مذهبى و شاعران و فيلسوفان دوره قرون وسطاى خاورزمين را از اسماعيليانِ مخفى و يا طرف‌داران فرقه اسماعيلى معرفى نموده است. طبيعى است كه كتاب پر است از مطالب جعلى و تحريف‌يافته و نيز ذكر غير دقيق مطالب ديگران و اختلاط حقيقت با افسانه‌ها، مانند افسانه معروف درباره سه رفيق؛ يعنى حسن صباح، عمر خيام و نظام‌الملك.&lt;ref&gt;متن، ص83 &lt;/ref&gt;همچنين در متن گاهى نيز مطلبى راجع به زمان معينى ذكر مى‌شود، درصورتى‌كه آن مطلب، مربوط به زمان ماقبل يا مابعد آن مى‌باشد.&lt;ref&gt;مقدمه، ص3 - 4&lt;/ref&gt;<br /> <br /> اكنون مثالى درباره اعتبار اطلاعاتى كه فدايى در دسترس خواننده مى‌گذارد مى‌آوریم؛ زيرا اين مثال، ما را در راه ذكر بعضى نظريات درباره استفاده از اين كتاب، به‌عنوان يك منبع تاريخى يارى مى‌نمايد. در صفحه 191 كتاب حاضر فدايى چنين مى‌نويسد كه شاعر معروف ایرانى كه در قرن نوزدهم مى‌زيسته؛ يعنى قاآنى قصيده‌اى در مدح آقاخان اول هنگامى كه آقاخان والى کرمان بود، ساخته است. مؤلف، مطلع اين قصيده را نيز در كتاب خود آورده. در ديوان قاآنى در حقيقت چنين قصيده‌اى با چنين مطلع در مدح والى کرمان وجود دارد. &lt;ref&gt;https://ganjoor.net/ghaani/ghasidegh/sh79&lt;/ref&gt;<br /> وضع دشوار و مورد تعقيب فرقه اسماعيليه در طى دوازده قرن، پيروان اين فرقه را مجبور مى‌ساخت كه كليه منابع اصلى درباره فعاليت خود را با دقت تمام مخفى نگه دارند. همچنين طرف‌داران مخفى اين فرقه كوشش داشتند از راه تقيه، حب خود را نسبت به فرقه اسماعيلى آشكار نسازند. در طى قرون متمادى (مخصوصاً قبل از قرن دوازدهم ميلادى) متفكرين بزرگ خاورزمين، پنهانى به فرقه اسماعيلى مى‌پيوستند؛ زيرا اين فرقه در آن زمان تا اندازه‌اى از تعصبات خشك مذهبى دورى مى‌جست و امكان مى‌داد كه مثلاًقرآن را آزادانه تفسير نمايند. البته چنين كفر و زندقه‌اى به‌سختى مكافات مى‌ديد و بنابراین لازم مى‌آمد كه در خفا بماند.&lt;ref&gt;مقدمه، ص4&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در كتاب فدايى، ما نخستين بار با اطلاعاتى درباره طرف‌داران مخفى فرقه اسماعيلى، كه قسمتى از آنان روايت است و بنا به گفته مؤلف به‌وسيله صاحب‌خانه - كه از درون خانه خود بهتر با خبر است، نه بيگانه -.&lt;ref&gt;متن، ص117 &lt;/ref&gt;نقل شده، روبه‌رو مى‌شويم. اما صاحب‌خانه، فدايى، براى اثبات مطالب مذهبى خود، در كنار اطلاعات احتمالاً صحيح، بعضى جعليات و تحريفات آشكار را نيز در كتاب خود گنجانده است. بنابراین در كتاب فدايى، ما با مجموعه‌اى از مطالب گران‌بها سروكار داريم كه عجالتاً كليد كشف آنها در دسترسمان نيست و خواننده‌اى كه مايل است تاريخ اصلى و صحيح فرقه اسماعيلى را در اين كتاب ببيند عجالتاً از آن محروم است.&lt;ref&gt;مقدمه، ص4 - 5&lt;/ref&gt;<br /> <br /> تطبيق متن كتاب فدايى با منابع اصلى و تهيه تفسير و حواشى، مستلزم ساليان دراز زحمت خاورشناسان است و ازاين‌جهت، سيميونف بر آن بود كه كتاب حاضر را بدون ترجمه و حواشى به چاپ برساند و فقط بدان قناعت نمايد كه متن يگانه‌نسخه ناخوان و بسيار مغلوطى كه اتفاقاً به دست او رسيده است، تصحيح گردد و طبع و نشر يابد. چاپ حاضر اين كتاب به خاورشناسان كشورهاى مختلف امكان مى‌دهد كه هريك قسمتى از اين كتاب را مورد مطالعه انتقادى قرار داده و بر آن حاشيه و تفسير بنويسند؛ زيرا اين كارى است كه شايد از عهده يك نفر خارج است.&lt;ref&gt;همان، ص5&lt;/ref&gt;<br /> <br /> قسمت خاص تاريخى كتاب فدايى تا صفحه 159 بسرمى‌رسد و از آن به بعد تا صفحه 189 توصيف ملال‌آور و خسته‌كننده «كرامات» سه آقاخان و اعضاى خانواده آنها جاى دارد. بين اين «كرامات» گاهى مطالب عجيب و خنده‌آور ديده مى‌شود.&lt;ref&gt;همان&lt;/ref&gt;<br /> <br /> == وضعيت كتاب ==<br /> فهرست مطالب كه تنها سه عنوان را در بر دارد، در ابتداى كتاب آمده است. در انتهاى كتاب نيز فهارس اسامى رجال، اماكن و كتب ارائه شده است.<br /> <br /> نویسنده، الفاظ را در متن اثر تصحيح كرده و اصل آن را در پاورقى ذكر كرده است.<br /> <br /> ==پانويس ==<br /> &lt;references/&gt;<br /> ==منابع مقاله==<br /> <br /> مقدمه و متن كتاب.<br /> <br /> https://ganjoor.net/ghaani/ghasidegh/sh79<br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> <br /> [[اسماعيليان در تاريخ]]<br /> <br /> [[اسماعیلیه از گذشته تا حال]]<br /> <br /> [[تاريخ الدعوة الإسماعيلية]]<br /> <br /> [[اسماعیلیون و مغول و خواجه نصیرالدین طوسی]]<br /> <br /> [[تاریخ و اندیشه‌های اسماعیلی در سده‌های میانه]]<br /> <br /> [[تاريخ الخلفاء الفاطميين بالغرب القسم الخاص من كتاب عيون الأخبار]]<br /> <br /> [[اتعاظ الحنفا بأخبار الأئمة الفاطميين الخلفا]]<br /> <br /> [[فاطمیان در مصر]]<br /> <br /> [[تاریخ الدولة الفاطمیة]]<br /> <br /> [[پژوهشی در یکی از امپراتوریهای اسلامی: تاریخ فاطمیان و منابع آن]]<br /> <br /> [[تاریخ اسماعیلیان قهستان]]<br /> <br /> [[تاریخ و عقاید اسماعیلیه]]<br /> <br /> [[تاریخ اسماعیلیان در ایران در سده‌های 5 - 7 هجری]]<br /> <br /> [[زمینه‌های پیدایش خلافت فاطمیان]]<br /> <br /> [[التشيع المصري الفاطمي: اشعاع حي و حضاري: مئتان و عشر سنوات من الإبداع الانساني]]<br /> <br /> [[تاریخ فاطمیان]]<br /> <br /> [[فاطمیان و سنتهای تعلیمی و علمی آنان]]<br /> <br /> [[بنیادهای کیش اسماعیلیان]]<br /> <br /> [[أربعة كتب إسماعيلية]]<br /> <br /> [[خوان الإخوان]]<br /> <br /> [[فضائح الباطنية]]<br /> <br /> [[عيد الغدير في عهد الفاطميين]]<br /> <br /> <br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: تاریخ ایران]]</div>

Radnik https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%A2%D9%82%D8%A7%D8%AE%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7&diff=768268 2024-12-23T17:26:30Z

<p>Radnik: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR18358J1.jpg<br /> | عنوان =آقا خانها<br /> | عنوان‌های دیگر =<br /> | پدیدآوران =<br /> [[بوس، ماهر]] (نویسنده)<br /> [[هاتف، محمود]] (مترجم)<br /> | زبان =فارسی <br /> | کد کنگره =<br /> | موضوع =<br /> | ناشر =<br /> [بي نا] <br /> | مکان نشر =[بي نا] <br /> | سال نشر =<br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE18358AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ =1<br /> | تعداد جلد =1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور =18358<br /> | کتابخوان همراه نور =18358<br /> | کد پدیدآور =<br /> | پس از =<br /> | پیش از =<br /> }}<br /> '''آقاخان‌ها'''، اثر [[بوس، ماهر|ماهر بوس]]، با ترجمه فارسی [[هاتف، محمود|محمود هاتف]]، کتابی است پیرامون سرگذشت آقاخان‌ها که رهبری یکی از جوامع اسماعیلیه را که در هند غربی، پاکستان، شرق آفریقا و در خاورمیانه و ایران سکونت دارند، به عهده داشته و دارند.&lt;ref&gt;[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/14547/400 معرفی برخی از کتاب‌های انتشارات کتاب‌سرا، ص400]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> آقاخانها از شاخه نزاری فرقه اسماعیلیه هستند و نسب آنان به آخرین امیر اسماعیلی مذهب الموت می‌رسد.<br /> ==ساختار==<br /> کتاب با دو مقدمه از مترجم و نویسنده آغاز و مطالب در پنج کتاب و هر کتاب در چندین فصل (مجموعا سی‌وهفت فصل) تنظیم شده است. <br /> نویسنده در ابتدا تاریخ هر واقعه را که از نظر او اهمیت داشته ذکر کرده و در ادامه، به شرح آن پرداخته است.<br /> <br /> ==گزارش محتوا==<br /> در مقدمه نخست، خلاصه‌ای از تاریخ اسماعیلیان ارائه گردیده.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/5 مقدمه اول، ص8-5]&lt;/ref&gt;و در مقدمه دوم، به تعریف مختصر سلسله آقاخان‌ها پرداخته شده است.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/9 مقدمه دوم، ص15-9]&lt;/ref&gt;<br /> آقاخان‌ها از شاخه نزاری فرقه اسماعیلیه هستند که نسب آنها به رکن‌الدین خور شاه، آخرین امیر اسماعیلیه الموت مى‌‏‌رسد. آقاخان اول پسر شاه خلیل‌الله رئیس اسماعیلیان کرمان بود که در حوالى بم و کرمان مریدانى داشت. شاه خلیل‌الله پسر ابوالحسن خان بود که در زمان زندیه حاکم کرمان بود و پس از انفصال از شغل خود، در محلات قم اقامت گزید. شاه خلیل در یزد اقامت کرد و فتحعلى شاه قاجار یکى از دختران خود را به حسنعلى شاه پسر شاه خلیل‌الله داد و او را به حکومت قم و محلات منصوب کرد که نام آقاخان محلاتى از آنجاست.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/8 ر.ک: مقدمه اول، ص8]&lt;/ref&gt;<br /> در اواخر سال 1253ق، مقارن حرکت محمد شاه به طرف هرات، حسنعلى شاه در بم سر به شورش برداشت، ولى با وساطت والى کرمان مورد عفو قرار گرفت و باز به حکومت قم و محلات رسید، اما مجددا در سال 1255ق، طغیان کرد و در بهار سال 1256ق، به کمک عمال انگلیس سپاه انبوهى گرد آورد و راه کرمان پیش گرفت، ولى پس از جنگ‌هایى عاقبت شکست خورد و به طرف قندهار گریخت. در این کتاب به این نکته اشاره شده است که آقاخان پس از ورود به افغانستان مشغول توطئه‏چینى برای برانداختن حکومت و یا تسخیر قسمتى از ایران به‌وسیله انگلیسی‌ها شد. انگلیسی‌ها چه در شورش افغانستان و چه در تسخیر ایالت سند در هندوستان و یا جمع‏‌آورى اخبار شمال غربى هند هم‏مرز با روسیه تزارى از وجود آقاخان استفاده کردند و البته نتیجه و پاداش این خوش‏خدمتی‌‏ها را به‌صورت پول و مقررى و مقام و اعتبار و نشان به او دادند.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/8 ر.ک: همان]&lt;/ref&gt;<br /> کتاب اول، پیرامون آقاخان اول و دوم بوده و سال‌های 1841 تا 1885ق، را گزارش کرده است. در ابتدای این کتاب، به بیان جزییات چگونگی ورود آقاخان اول به افغانستان، پرداخته شده و چنین آمده است که: در اولین ماه اوت 1841م، نجیب‌زاده‌ای ایرانی با حدود یک‌صد سوار، به گرشک، که در آن هنگام یکی از مواضع مقدم انگلیسی‌ها در قندهار، ایالت غربی افغانستان بود، وارد شد. بعدها ناظرین انگلیسی این نجیب‌زاده را مردی خشن و بدشکل توصیف کردند که برخلاف بیشتر ایرانیان و افغان‌ها که دوست داشتند لباس‌های پرزرق و برق بپوشند، گذشته از کلاه بلند ایرانی‌اش، لباس ساده‌ای به تن داشت. در آن روز گرم تابستان، وی پس از یک ماه سرگردانی در بیابان‌های خشک مرکزی ایران و کوه‌های بلوچستان، توانسته بود خود را به این پناهگاه امن انگلیسی برساند.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/19 ر.ک: متن کتاب، ص19]&lt;/ref&gt;<br /> یکی از نکات مهم کتاب، مربوط به این واقعه است که آقاخان توانست سند را تسخیر کند، اما پس از تسخیر سند، بااینکه نه خود و نه پیروانش محبوبیتی نداشتند، به جهروک بازگشت و در آنجا مستقر شد. نویسنده، معتقد است در واقع مردم سند سخت از آن‌ها متنفر بودند و آقاخان در آنجا به کار گردآوری خبر برای انگلیسی‌ها پرداخت؛ گزارش‌هایی از حرکت‌های سری افغان‌های قندهار که با بلوچ‌های سند متحد شده بودند و نقشه راه انداختن جهاد مقدس علیه انگلستان و اطلاعاتی درباره اوضاع ایران و گسترش مشکلات مرزی بین ایران و عثمانی. به اعتقاد نویسنده، پس از تسخیر سند، تحولی در زندگی و توسعه خانواده آقاخان رخ داد و سیاست و دیپلماسی حاکم بر سرنوشت او شد. بدین منظور در ادامه کتاب، به بررسی سال‌های نخستین عمر و بالندگی آقاخان اول پرداخته شده است.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/55 ر.ک: همان، ص57-55]&lt;/ref&gt;<br /> آقاخان دوم، علی‌شاه نام داشت. هنگامی که وی به‌عنوان آقاخان دوم جانشین پدرش شد، مردی پنجاه ساله بود. به باور نویسنده، بااینکه زندگی‌اش چون زندگی پدرش پرتلاطم نبود، آشفته و غیرعادی بود. وی در جوانی از موطن خود کرمان تبعید شده و به کربلا و سپس به بغداد فرستاده شده بود و هنگامی که به بمبئی وطن تعمیدی پدرش، به‌عنوان وطن خود آمد، مردی بود در راه و رسم خود پخته و جاافتاده.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/119 ر.ک: همان، ص119]&lt;/ref&gt;<br /> کتاب دوم، درباره آقاخان سوم بوده و سال‌های 1881 تا 1924م، میلادی از زندگی وی را گزارش کرده است. آقاخان دوم در 1885م، دچار مرگ زودرس شده و پس از او، پسر هشت ساله‌اش محمد جانشین پدر شد.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/120 ر.ک: همان، ص120]&lt;/ref&gt;<br /> به نظر نویسنده، دوران کودکی آقاخان سوم نمی‌توانسته است آسان یا ساده باشد. دو برادر تنی او در کودکی مرده بودند و دو برادر ناتنی‌اش هنگامی که مردانی جوان بودند، مردند. خود او نیز از نظر سلامتی بسیار ضعیف بود و برخی دکترها اخطار کرده بودند که بعید است بیش از بیست‌وپنج سال زنده بماند. نویسنده بر این باور است که وی در محیطی آکنده از دلتنگی و افسردگی، که خصیصه همه خانواده‌ها به‌ویژه خانواده‌های آسیایی، پس از مرگ پدر است، بزرگ شد.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/123 ر.ک: همان، ص123]&lt;/ref&gt;<br /> وی در بیست سال اول زندگی‌اش، بین بمبئى و تپه‏‌هاى اطراف آن در رفت‏وآمد بود. وی در 1898 اروپا را کشف کرد و این سفر اروپایى، به‌ویژه طرز تلقى اروپایى از سفر، اثر عمیقى روى او گذاشت. پیش از آقا، حتى هندی‌هاى ثروتمند نیز به‌ندرت سفر می‌‏کردند. هندی‌ها و آسیایی‌ها سفر را به همان شکل که انگلیسی‌هاى زمان ویکتوریا یا اروپایی‌هاى قرن نوزدهم به آن توجه داشتند، نمی‌‏دیدند. این عقیده که سفر فکر را باز مى‌‏کند، آسیایی‌ها را متعجب می‌‏کرد. به عقیده آنها وطن نه‏ تنها زیبا بلکه بهشت بود. او نخستین هندى بود که به مزایاى درجه اول و مهم مسافرت پى برد.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/167 ر.ک: همان، ص167]&lt;/ref&gt;<br /> آقاخان سوم، در کتاب سوم معرفی شده است. وی جثه‌ای بسیار بزرگ داشته و اهل خوش‌گذرانی بود.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/281 ر.ک: همان، ص281]&lt;/ref&gt;از جمله اتفاقات مهم زندگی وی، آن بود که در فوریه 1931م، به سمت نماینده کنفرانس خلع سلاح در ژنو منصوب شد. ظاهرا این یکى از انتصاب‌هاى معدود دولت انگلستان بود که بنا به خواست آقا تعیین نشده بود؛ یا اگر آقاخان واقعا برای چنین انتصابى دامى گسترده بود، هیچ سابقه از آن در پرونده‏‎اش وجود ندارد.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/385 ر.ک: همان، ص385]&lt;/ref&gt;<br /> کتاب چهارم و پنجم، به زندگی‌نامه علی، فرزند آقاخان چهارم و نزاع برادرش کریم با او بر سر جانشینی آقاخان سوم اختصاص یافته است. <br /> نویسنده در پایان کتاب، به این نکته اشاره نموده که آقاخان سوم، به دلیل پراکندگى پیروانش در دنیا مى‌‏‌توانست با نوعى حقانیت ادعا کند که جامعه‏‌اى پراکنده در سراسر دنیا دارد و مى‌‏‌توانست سیماى خود را به‌عنوان رهبرى دنیایى تصویر کند، حتى اگر درباره تعداد پیروانش و یا نفوذ آنها در کشورهایى که در آن زندگى می‌‏کردند، مبالغه می‌‏کرد. این جهان‌وطنى هرچند محدود، آقا را قادر کرد خود را از اجبارهاى فئودالى که پدربزرگش آقاى اول را محدود می‌‏کرد و در جزء خصایص بسیارى از نواب‌ها و مهاراجه‏‌هاى معاصر بود، جدا کند. در شرایطى که آنها ایمن در قلمروهاى خود، دلیلى برای تغییر نمی‌‏دیدند، آقا دائما دنبال محلى بود که آن را به نام خود کند و جانشینى برای موطن ازدست‌رفته خود در کرمان بیابد. او شاید از شهرت خود به‌عنوان آدمى مهم برای بیشتر مهم شدن و شهرت اینکه بانفوذ است، برای ایجاد نفوذى بیشتر استفاده کرده باشد و در جریان این کار برای خود منصب و یک مرکز فرماندهى در غرب فراهم کرد که اکنون برای جانشینش و برای پیروانش به عاملى تعیین‏کننده بدل شده است. شاید زمان و تاریخ، دلایل انجام چنین کارهایى را به اثبات نرسانده باشد. او به این دلیل که اعتقاد داشت امپراتورى انگلیس برای همیشه پابرجا خواهد ماند و می‌‏خواست خود و تا آنجا که بتواند بخشى از دنیاى اسلام را که مى‌‏‌توانست در آن نفوذ کند، در حیطه نفوذ انگلیس درآورد، چنین کرد. خطا بودن این فکر سیاسى و اینکه نتوانست گرایش‌هاى ملی‌گرایى و تغییرى را که در دنیا پدید می‌آمد ارزیابى کند، هرچه بود، نتیجه کار این بود که خانواده آقاخان که در سال‌هاى 1840م، از ایران اخراج شدند، در سال‌هاى 1950م، خود را در وضعى مطمئن در غرب دیدند. اگر آقاخان سوم از پدر و پدربزرگش پیروى کرده و در بمبئى زندگى کرده بود، وضع جامعه‏‎اش احتمالا تا اندازه‏‌اى شبیه وضع جامعه داوودى بهره‏‌ها، فرقه دیگر اسماعیلیه در هند می‌‏شد که در هنگام نوشتن این کتاب با اختلافات میان خود تکه‏تکه شده‏‌اند.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/564 ر.ک: همان، ص564]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==وضعیت کتاب==<br /> فهرست مطالب در ابتدای کتاب آمده است.<br /> در پاورقی‌ها علاوه بر توضیح و تشریح برخی مطالب متن.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/87 ر.ک: پاورقی، ص87 و 113]&lt;/ref&gt;، به معادل لاتین بعضی از کلمات متن، اشاره شده است.&lt;ref&gt;[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/18683/1/251 ر.ک: همان، ص251]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==منابع مقاله==<br /> # مقدمه و متن کتاب.<br /> #[[:noormags:276563|«معرفی برخی از کتاب‌های انتشارات کتاب‌سرا»، پایگاه مجلات تخصصی نور، نشریه: ادبیات و زبان‌ها، «بخارا»، مهر 1377، شماره 2 (14 صفحه، از 395 تا 408)]].<br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> [[اسماعيليان در تاريخ]]<br /> [[بنیادهای کیش اسماعیلیان]]<br /> [[تاریخ اسماعیلیان در ایران در سده‌های 5 - 7 هجری]]<br /> [[جامع التواریخ (تاریخ اسماعیلیان)]]<br /> [[تاریخ اسماعیلیان قهستان]]<br /> [[تاریخ اسماعیلیان در ایران در سده‌های 5 - 7 هجری 11 - 13 میلادی]]<br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]</div>

Radnik https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D9%83%D8%A7%D8%AA%D8%A8%D8%8C_%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&diff=754765 2024-09-09T15:40:31Z

<p>Radnik: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه<br /> | عنوان = كاتب، حسن محمود <br /> | تصویر = NUR21613.jpg<br /> | اندازه تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =حسن محمود کاتب<br /> | نام‌های دیگر =<br /> | لقب =جلال‌الدین<br /> | تخلص =<br /> | نسب =<br /> | نام پدر =<br /> | ولادت =اواخر نیمه‌ی اول قرن ششم هجری<br /> | محل تولد =احتمالا در قزوین و یا حوالی آن<br /> | کشور تولد =<br /> | محل زندگی =<br /> | رحلت =<br /> | شهادت =<br /> | مدفن =<br /> | طول عمر =<br /> | نام همسر =<br /> | فرزندان =<br /> | خویشاوندان =<br /> | دین =<br /> | مذهب =<br /> | پیشه =منشی، شاعر، نویسنده اسماعیلی<br /> | منصب =<br /> | پس از =<br /> | پیش از =<br /> | اساتید =<br /> | مشایخ =<br /> | معاصرین ={{فهرست جعبه عمودی | [[ناصرالدین محتشم]] | [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|خواجه نصیر طوسی]]}} <br /> | شاگردان =<br /> | اجازه اجتهاد از =<br /> | درجه علمی =<br /> | دانشگاه =<br /> | حوزه =<br /> | علایق پژوهشی =<br /> | سبک نوشتاری =<br /> | آثار =[[دیوان قائمیات]]<br /> | وبگاه =<br /> | امضا =<br /> | کد مؤلف = AUTHORCODE21613AUTHORCODE<br /> }}<br /> '''حسن محمود کاتب'''، ملقب به جلال‌الدین، یکی از سرایندگان و نویسنده‌های اسماعیلی‌مذهب در اواخر نیمه‌ی اول قرن ششم هجری و صاحب «[[دیوان قائمیات]]» وهفت باب حسن محمود کاتب است.<br /> <br /> ==تولد و وفات ==<br /> حسن به احتمال زیاد در قزوین و یا حوالی آن زاده شده و در عنفوان جوانی به مذهب اسماعیلیه گرویده و یا به تعبیر خودش قائمی شده است. تولد او در اواخر نیمه‌ی اول قرن ششم هجری روی داده باشد. زیرا هنگام اشاره به ابلاغ دعوت قیامت به وسیله‌ی حسن علی ذکره السلام (وفات:561/1166ق) می‌گوید (دیوان قائمیات، مقدمه صفحه‌ی 107) &quot;و این همه بشارت‌ها در خداوند علی ذکره السلام بدیدیم&quot;. از آنجا که فعل دیدن در این عبارت به صیغه‌ی جمع ذکر شده می‌توان چنین حدس زد که نویسنده در اینجا استنادش به نگرش عام است و احتمالا در آن زمان در سنین کودکی بوده است و در قصیده‌ی شماره‌ی 75 که به تصریح استاد مدرس رضوی می‌باید در سال 1191م /587 روی داده باشد و به احتمال زیاد شاعر می‌بایست در آن زمان بیست ساله بوده باشد. از سال وفات شاعر اطلاعاتی در دست نداریم.&lt;ref&gt; ر.ک: حسنی، رضا، ص22&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==شرح حال==<br /> حسن محمود کاتب ملقب به جلال‌الدین که گاه با نام‌هایی چون سیّدالدعات صلاح‌الدوله والدین منشی جهان مبدع النثر و النظم حسن محمود، حسن صلاح، حسن صلاح منشی و یا حسن صلاح بیرجندی از او یاد می‌شود. وی به شغل کتابت و منشی‌گری در دستگاه ناصرالدین محتشم اشتغال داشته است. از بررسی سخن قصاید دیوان بر می‌آید که سراینده آن مردی دانشمند، ادیبی توانا و مسلط بر همه فنون و صنایع ادبی و عروضی بوده است.&lt;ref&gt; ر.ک: حسنی، رضا، ص20-21&lt;/ref&gt; <br /> <br /> پیرامون زندگانی وی، اطلاع اندکی در دست می‌باشد. [[سید جلال حسینی بدخشانی]]، در مقدمه «[[دیوان قائمیات]]»، به این نکته اشاره دارد که جز در «[[زبدة التاريخ]]» که نامی از این شاعر و نمونه‌هایی از شعر او دیده شده، در منابع غیر اسماعیلی، نام و نشانی از او وجود ندارد&lt;ref&gt;ر.ک: حسینی بدخشانی، سید جلال، صفحه بیست‌ودو&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> وی می‌توانست به‌عنوان یک شاعر در بسیاری از تذکره‌ها و جنگ‌ها، مطرح باشد؛ چون از دید ارزش شعری، بی‌هیچ اغراقی، می‌تواند یکی از نمایندگان شعر نیمه اول قرن هفتم بشمار آید. شاید به این دلیل که تمام شعرهای او در ستایش «دعوت قیامت» است و تحمل مبانی الهیاتی دعوت قیامت برای جامعه فارسی‌زبان آن روز که اعم اغلب ایشان، از مسلمانان اهل سنت بوده‌اند، امکان‌پذیر نبوده است، دیوان اشعار او، در پرده خاموشی و مکتوم مانده است و دارندگان نسخه‌های آن نیز در ارائه آن به دیگران، ضنت می‌ورزیده‌اند&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> ==آشنایی با موسیقی==<br /> با مطالعه کتاب او، می‌توان دریافت که وی با موسیقی آشنایی داشته و با نوازنده و خنیاگری به نام «بدر حبش»، همواره در ارتباط بوده است. جای تأسف است که وی توضیح بیشتری درباره او و جایگاه موسیقایی او، نمی‌دهد تا بدانیم اهل کجا بوده و مقیم کجا؟ آیا در ناحیه قهستان و تون که یکی از پایگاه‌های مهم اسماعیلیان بشمار می‌آمده است، اقامت داشته یا از مقیمان «کرسی دیلم»، یعنی قلمرو فرمان‌روایی نزاریان الموت و جانشینان [[نباطی عاملی، حسن بن کامل بن صباح|حسن صباح]] بوده است:<br /> <br /> {{شعر}}<br /> {{ب|''بدر حبش خوش بزن و خوش بگو''|2=''کاشک من آن چوبک چوپانمی''}}<br /> {{پایان شعر}}<br /> و از این بیت به‌خوبی دانسته می‌شود که این بدر حبش هم گوینده و هم نوازنده بوده است&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه بیست‌وپنج - بیست‌وشش&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> ==دانشمندان هم‌عصر==<br /> [[ناصرالدین محتشم]] حکمران قهستان کسی است که [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|خواجه نصیر]] [[اخلاق ناصری]] را برای وی نوشته و به احترام وی آن را [[اخلاق ناصری]] نام نهاده است و حسن محمود با وی معاشرت داشته و از ایشان تأثیر پذیرفته است. از دیگر دانشمندانی که حسن محمود از وی بهره برده و با وی یار و همکار در قلاع قهستان و الموت بوده است [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|خواجه نصیرالدین طوسی]] بوده است. خواجه مدت سی سال در قلاع اسماعیلیه به سر برده است و بیشتر آثار خویش را در همان زمان تألیف کرده است. آنچه را که خواجه در باب عقاید اسماعیلیه به نثر گفته حسن محمود آن را به نظم آورده است.<br /> <br /> به هنگام اقامت در الموت و میمون دژ، حسن به جمع‌آوری منشآت و امالی خواجه درباره‌ی مبانی اعتقادی اسماعیلیه پرداخته و مجموعه‌ای که خواجه آن را روضه‌ی تسلیم، سیر و سلوک، آغاز و انجام، تولا و تبرا و احتمالا پاره‌ای دیگر از رسائل خواجه درباره‌ی مذهب اسماعیلی را - که به مرور زمان از بین رفته‌اند به نظم درآورد.&lt;ref&gt; ر.ک: حسنی، رضا، ص22&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ==آثار==<br /> دیوان شعر وی، «[[دیوان قائمیات]]» نام دارد. ارزش ادبی این اثر، در جایگاه خودش، بسیار والاست. ما از طریق این دیوان، با مجموعه چشمگیری از مفردات، ترکیبات، کنایات و امثال آشنا می‌شویم که یا به‌کلی بی‌سابقه است یا در حدی است که می‌تواند شواهد نادر و اندک‌یاب متون و فرهنگ ما را تکمیل کند و هیچ فرهنگ‌نویسی از آن بی‌نیاز نیست&lt;ref&gt;ر.ک: حسینی بدخشانی، سید جلال، صفحه بیست‌وشش&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> ==پانویس ==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==منابع مقاله==<br /> #حسینی بدخشانی، سید جلال، مقدمه «دیوان قائمیات»، سروده حسن محمود کاتب، با مقدمه سید جلال حسینی بدخشانی، تهران، میراث مکتوب، چاپ اول، 1390.<br /> #[[:noormags:1763478|حسنی، رضا، تاویل از دیدگاه حسن محمود کاتب با استناد به دیوان قائمیات، تاریخنامه خوارزمی زمستان 1399 - شماره 32 (‎10 صفحه - از 19 تا 28)]].<br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> [[دیوان قائمیات]]<br /> <br /> <br /> [[رده:زندگی‌نامه]]<br /> [[رده:مقالات بازبینی شده2 فروردین 1403]]<br /> [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ بهمن 1402 توسط عباس مکرمی]]<br /> [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ بهمن 1402 توسط محسن عزیزی]]</div>

Radnik https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%82%D8%A7%D8%A6%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%AA&diff=746069 2024-08-07T18:16:11Z

<p>Radnik: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR34856J1.jpg<br /> | عنوان = دیوان قائمیات<br /> | عنوان‌های دیگر = <br /> | پدیدآورندگان<br /> | پدیدآوران = <br /> [[كاتب، حسن محمود]] (نويسنده)<br /> [[شفیعی کدکنی، محمدرضا]] (مقدمه‌نويس)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مصحح)<br /> [[بدخشانی، جلال]] (مقدمه‌نويس)<br /> |زبان<br /> | زبان = فارسی<br /> | کد کنگره =/‎‏د‎‏9 5285 ‏‎‏PIR‎‏ <br /> | موضوع =شعر عرفانی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد - شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد<br /> |ناشر <br /> | ناشر = مرکز پژوهشی ميراث مکتوب<br /> | مکان نشر = ایران - تهران<br /> | سال نشر = 1390ش<br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE34856AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ = 1<br /> | شابک = 978-600-203-028-3<br /> | تعداد جلد = 1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور = 34856<br /> | کتابخوان همراه نور = 34856<br /> | کد پدیدآور = 21613<br /> | پس از = <br /> | پیش از = <br /> }}<br /> '''دیوان قائمیات'''، مجموعه اشعار [[كاتب، حسن محمود|حسن محمود کاتب]]، از جمله آثار نویافته‌ای است که ظهور آن در عرصه نشر برای فرهنگ ایرانی و زبان فارسی یک واقعه بزرگ ادبی بشمار می‌رود؛ به‌گونه‌ای که در میان ادبیات منظوم اسماعیلی، تنها می‌توان آن را با [[دیوان ناصرخسرو]] و [[نزاری قهستانی]] مقایسه کرد. این کتاب با مقدمه [[شفیعی کدکنی، محمدرضا|محمدرضا شفیعی کدکنی]] و تصحیح و مقدمه انگلیسی [[بدخشانی، جلال|سید جلال حسینی بدخشانی]]، منتشر شده است.<br /> <br /> در این دیوان، نکات تاریخی، اجتماعی، سیاسی و مذهبی ارزشمندی به ‌چشم می‎خورد که نه‌تنها برای شناخت جنبش سیاسی - مذهبی اسماعیلی، که برای آگاهی از تطور اندیشه فلسفی و صورت‌بندی‌های شعر فارسی به‌طور کلی، می‎تواند سودمند باشد&lt;ref&gt;ر.ک: یاحقی، محمدجعفر، ص204&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> اغلب قصاید این مجموعه با عنوان واحد «اللهم مولانا‌» مشخص شده است که باید گفت «اللهم» اشاره به الله است و «مولانا» همان قائم قیامت و امام اسماعیلی روزگار سراینده، یعنی «محمد بن علی ذکره السلام» و در مجموع این تعبیر پارادوکسی که در مخاطبه با وی به‌کار رفته، احترام غلوآمیز این امام اسماعیلی را در چشم و دل پیروانش مشخص می‎کند&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> از چشم‌انداز تاریخ شعر فارسی و انواع آن، «دیوان قائمیات»، تافته جدابافته‌ای است ک هیچ مجموعه‌ای نمی‌تواند جانشین آن گردد و تنها با «دیوان ناصرخسرو» قابل مقایسه است. دیگر شاعران مذهب اسماعیلی، با همه اهمیتی که هرکدام دارند، در جایگاهی بس فروتر از آن، قرار خواهند گرفت&lt;ref&gt;ر.ک: مقدمه، صفحه سیزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> باآنکه سراینده قائمیات، در عصر گسترش فتوحات تاتار می‌زیسته و در این عهد، شاعران به معیارهای ملی و ایرانی، کمترین توجه را داشته‌اند، بااین‌همه، وجه ایرانی اشارات این شاعر، بسیار چشمگیر است&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه نوزده&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> مقدمه‌های منثور آغاز قصاید دیوان، نشانه‌هایی از زبان غیر خراسانی دارد؛ یعنی نویسنده آن عبارات منثور، تحت تأثیر لهجه و زبانی است جز زبان خراسان&lt;ref&gt;ر.ک: همان، صفحه بیست‌وسه&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> دیوان قائمیات، مثل هر دیوان دیگری، «بی بلند و پست نیست»، اما شعرهای بسیار ضعیف در آن وجود ندارد، مگر آن نمونه‌هایی که دخیل است و به قراین فنی و سبک‌شناسی، با قاطعیت می‌توان آنها را از این دیوان، جدا کرد و به‌عنوان ملحقات، در پایان کتاب قرار داد&lt;ref&gt;ر.ک: همان&lt;/ref&gt;.<br /> http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1763478<br /> <br /> ==پانویس ==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==منابع مقاله==<br /> # مقدمه کتاب.<br /> #[[:noormags:1124901| یاحقی، محمدجعفر، «دیوان قائمیات، غنیمتی بازیافته از ادبیات اسماعیلی خراسان»، پایگاه مجلات تخصصی نور، پاژ، بهار 1391- شماره 9]].<br /> <br /> <br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> <br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> <br /> [[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]<br /> <br /> [[رده:زبان و ادبیات فارسی]]<br /> <br /> [[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1402]]<br /> [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ دی 1402 توسط عباس مکرمی]]<br /> [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ دی 1402 توسط محسن عزیزی]]</div>

Radnik https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%87&diff=602068 2022-09-03T12:25:53Z

<p>Radnik: /* گزارش محتوا */</p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR14766J1.jpg<br /> | عنوان =‏تاریخ اسماعیلیه<br /> | عنوان‌های دیگر =هدایة المومنین الطالبین<br /> <br /> ‏تاریخ اسماعیلیه (هدایة المؤمنین الطالبین)<br /> | پدیدآوران = <br /> [[سمیونوف‌، آلکساندر آلکساندروویچ‌]] (مصحح)<br /> <br /> [[خراسانی فدائی، محمد بن زین ‎العابدین‏]] (نویسنده)<br /> | زبان =فارسی<br /> | کد کنگره =‏DSR‎‏ ‎‏855‎‏ ‎‏/‎‏خ‎‏4‎‏ت‎‏2<br /> | موضوع =<br /> اسماعیلیه - متون قدیمی تا قرن 14<br /> <br /> ایران - تاریخ - اسماعیلیان، 483 - 654ق.<br /> | ناشر = <br /> اساطير<br /> | مکان نشر =[بی جا] - [بی جا]<br /> | سال نشر = 1373 ش <br /> <br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE14766AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ =2<br /> | تعداد جلد =1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور =14766<br /> | کتابخوان همراه نور =14766<br /> | کد پدیدآور =<br /> | پس از =<br /> | پیش از =<br /> }}<br /> <br /> <br /> {{کاربردهای دیگر|اسماعیلیان (ابهام زدایی)}}<br /> <br /> <br /> <br /> '''تاريخ اسماعيليه يا هداية المؤمنين الطالبين'''، به زبان فارسی، نوشته [[خراسانی فدائی، محمد بن زین العابدین|محمد بن زين‌العابدين خراسانى فدايى]] با تصحيح و تحقيق [[سمیونوف‌، آلکساندر آلکساندروویچ‌|الكساندر سيميونوف]]، منبع بسيار گران‌بهایى از جهت تاريخ اسماعيليه است.<br /> <br /> ==ساختار==<br /> در آغاز كتاب، مقدمه‌اى ارزشمند كه نویسنده و تاريخ نگارش آن مشخص نگرديده، درج شده، سپس مطالب كتاب بدون هيچ‌گونه عنوانى به‌صورت سلسله‌وار نگارش يافته است.<br /> <br /> اين كتاب محتوى اطلاعاتى است كه نویسنده از برخى تأليفات تاريخى كه احتمالاً به مرور زمان از بين رفته است گردآورى نموده، ولى استخراج مطالب صحيح كه فدايى از منابع قديمى در كتاب خود آورده و تاكنون بر دانشمندان نامعلوم مانده، كار چندان آسانى نيست.&lt;ref&gt;مقدمه، ص2&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==گزارش محتوا==<br /> اين كتاب، در اواخر قرن نوزدهم و يا اوايل قرن بيستم (پيش از 1910م) در بمبئى به‌وسيله يكى از نزدیک ان پيشواى اسماعيلى‌ها، آقاخان سوم، سلطان محمد شاه (متوفى 1957م)، نوشته شده است. پدربزرگ پيشواى نامبرده، آقاخان اول، حسنعلى شاه، در سرزمين ایران، در ناحيه محلات مقر داشت، ولى در سال 1840م، از آنجا كه سلاطين قاجار با او ميانه خوبى نداشتند، با عده‌اى از پيروان خود به هند رفت. آقاخان، كه خود را خلف مستقيم على و فاطمه و امام عصر مى‌دانست و ادعاى پيشوايى بر فرقه اسماعيليه هند، «خواجه» داشت، ورودش به هند باعث بغرنجى كار اسماعيليه گرديد... اسماعيلى‌هاى هند اهميت امامت و «مقدس بودن» شخص آقاخان را «ارزيابى صحيح» نمی‌كردند. بدين‌جهت، چنان‌كه بارها اين موضوع در تاريخ اسماعيليه اتفاق افتاده است، بار ديگر لازم آمد كه «كتاب دعوت» تازه‌اى نوشته شود و در آن، «اصالت امامت» و «قانونى و مقدس» بودن حكومت امام به اثبات برسد. فدايى خراسانى كه برحسب نام و نسب، ایرانى و از ایران به هند رفته بود نوشتن اين كتاب را به عهده گرفت.&lt;ref&gt;مقدمه، ص2&lt;/ref&gt;<br /> <br /> فدايى، كتاب خود را با تشريح تفاوت كلى فرقه خود با ساير فرق اسلامى و نيز تشريح نظريات و آيين اسماعيليه درباره امامت، بر پايه اثر معروف شهرستانى، شروع كرده و بنا به اظهار نظر سيميونوف، در بعضى جاها نيز از طريق بيان مطلب و شيوه استدلال شهرستانى دور گشته است. سپس به تاريخ اسماعيليه پرداخته، ولى آن را به‌كلى به شيوه خاص خود بيان مى‌نمايد. كليه وقايع تاريخى كه او در كتاب خود ذكر مى‌كند همه براى رسيدن به منظور معين و مشخص است و آن اثبات قانونى بودن و سودمندى فرمانروايى كليه چهل و هفت امام، من‌جمله آقاخان سوم و نيز اثبات وراثت برحق و مستقيم امامان اسماعيلى، از داماد پيغمبر على گرفته تا امام آخر قرن نوزدهم، مى‌باشد.&lt;ref&gt;همان، ص3&lt;/ref&gt;<br /> <br /> فدايى منتها درجه مبالغه را در ارج نهادن به كليه امامان اسماعيليه، بلكه خود فرقه را به كار بسته و تقريباً تمام فعالين بزرگ مذهبى و شاعران و فيلسوفان دوره قرون وسطاى خاورزمين را از اسماعيليانِ مخفى و يا طرف‌داران فرقه اسماعيلى معرفى نموده است. طبيعى است كه كتاب پر است از مطالب جعلى و تحريف‌يافته و نيز ذكر غير دقيق مطالب ديگران و اختلاط حقيقت با افسانه‌ها، مانند افسانه معروف درباره سه رفيق؛ يعنى حسن صباح، عمر خيام و نظام‌الملك.&lt;ref&gt;به صفحه 83 متن رجوع شود&lt;/ref&gt;همچنين در متن گاهى نيز مطلبى راجع به زمان معينى ذكر مى‌شود، درصورتى‌كه آن مطلب، مربوط به زمان ماقبل يا مابعد آن مى‌باشد.&lt;ref&gt;همان، ص3 - 4&lt;/ref&gt;<br /> <br /> اكنون مثالى درباره اعتبار اطلاعاتى كه فدايى در دسترس خواننده مى‌گذارد مى‌آوریم؛ زيرا اين مثال، ما را در راه ذكر بعضى نظريات درباره استفاده از اين كتاب، به‌عنوان يك منبع تاريخى يارى مى‌نمايد. در صفحه 191 كتاب حاضر فدايى چنين مى‌نويسد كه شاعر معروف ایرانى كه در قرن نوزدهم مى‌زيسته؛ يعنى قاآنى قصيده‌اى در مدح آقاخان اول هنگامى كه آقاخان والى کرمان بود، ساخته است. مؤلف، مطلع اين قصيده را نيز در كتاب خود آورده. در ديوان قاآنى در حقيقت چنين قصيده‌اى با چنين مطلع در مدح والى کرمان وجود دارد، ولى در چاپ سنگى ديوان قاآنى در اين قصيده نام رستم‌خان والى کرمان ديده مى‌شود، نه آقاخان؛ بنابراین، اين سؤال پيش مى‌آيد كه: آيا فدايى اين مطلب را جعل نموده است و يا ناشرين ديوان به عللى نخواسته‌اند سندى درباره نزدیکى و ارتباط شاعر با فرقه اسماعيلى به چاپ برسانند و بنابراین نام آقاخان را با نام رستم‌خان عوض نموده‌اند؟<br /> <br /> https://ganjoor.net/ghaani/ghasidegh/sh79<br /> وضع دشوار و مورد تعقيب فرقه اسماعيليه در طى دوازده قرن، پيروان اين فرقه را مجبور مى‌ساخت كه كليه منابع اصلى درباره فعاليت خود را با دقت تمام مخفى نگه دارند. همچنين طرف‌داران مخفى اين فرقه كوشش داشتند از راه تقيه، حب خود را نسبت به فرقه اسماعيلى آشكار نسازند. در طى قرون متمادى (مخصوصاً قبل از قرن دوازدهم ميلادى) متفكرين بزرگ خاورزمين، پنهانى به فرقه اسماعيلى مى‌پيوستند؛ زيرا اين فرقه در آن زمان تا اندازه‌اى از تعصبات خشك مذهبى دورى مى‌جست و امكان مى‌داد كه مثلاًقرآن را آزادانه تفسير نمايند. البته چنين كفر و زندقه‌اى به‌سختى مكافات مى‌ديد و بنابراین لازم مى‌آمد كه در خفا بماند.&lt;ref&gt;همان، ص4&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در كتاب فدايى، ما نخستين بار با اطلاعاتى درباره طرف‌داران مخفى فرقه اسماعيلى، كه قسمتى از آنان روايت است و بنا به گفته مؤلف به‌وسيله صاحب‌خانه - كه از درون خانه خود بهتر با خبر است، نه بيگانه -.&lt;ref&gt;صفحه 117 متن&lt;/ref&gt;نقل شده، روبه‌رو مى‌شويم. اما صاحب‌خانه، فدايى، براى اثبات مطالب مذهبى خود، در كنار اطلاعات احتمالاً صحيح، بعضى جعليات و تحريفات آشكار را نيز در كتاب خود گنجانده است. بنابراین در كتاب فدايى، ما با مجموعه‌اى از مطالب گران‌بها سروكار داريم كه عجالتاً كليد كشف آنها در دسترسمان نيست و خواننده‌اى كه مايل است تاريخ اصلى و صحيح فرقه اسماعيلى را در اين كتاب ببيند عجالتاً از آن محروم است.&lt;ref&gt;همان، ص4 - 5&lt;/ref&gt;<br /> <br /> تطبيق متن كتاب فدايى با منابع اصلى و تهيه تفسير و حواشى، مستلزم ساليان دراز زحمت خاورشناسان است و ازاين‌جهت، سيميونف بر آن بود كه كتاب حاضر را بدون ترجمه و حواشى به چاپ برساند و فقط بدان قناعت نمايد كه متن يگانه‌نسخه ناخوان و بسيار مغلوطى كه اتفاقاً به دست او رسيده است، تصحيح گردد و طبع و نشر يابد. چاپ حاضر اين كتاب به خاورشناسان كشورهاى مختلف امكان مى‌دهد كه هريك قسمتى از اين كتاب را مورد مطالعه انتقادى قرار داده و بر آن حاشيه و تفسير بنويسند؛ زيرا اين كارى است كه شايد از عهده يك نفر خارج است.&lt;ref&gt;همان، ص5&lt;/ref&gt;<br /> <br /> قسمت خاص تاريخى كتاب فدايى تا صفحه 159 بسرمى‌رسد و از آن به بعد تا صفحه 189 توصيف ملال‌آور و خسته‌كننده «كرامات» سه آقاخان و اعضاى خانواده آنها جاى دارد. بين اين «كرامات» گاهى مطالب عجيب و خنده‌آور ديده مى‌شود.&lt;ref&gt;همان&lt;/ref&gt;<br /> <br /> == وضعيت كتاب ==<br /> فهرست مطالب كه تنها سه عنوان را در بر دارد، در ابتداى كتاب آمده است. در انتهاى كتاب نيز فهارس اسامى رجال، اماكن و كتب ارائه شده است.<br /> <br /> نویسنده، الفاظ را در متن اثر تصحيح كرده و اصل آن را در پاورقى ذكر كرده است.<br /> <br /> ==پانويس ==<br /> &lt;references/&gt;<br /> ==منابع مقاله==<br /> <br /> مقدمه و متن كتاب.<br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> <br /> [[اسماعيليان در تاريخ]]<br /> <br /> [[اسماعیلیه از گذشته تا حال]]<br /> <br /> [[تاريخ الدعوة الإسماعيلية]]<br /> <br /> [[اسماعیلیون و مغول و خواجه نصیرالدین طوسی]]<br /> <br /> [[تاریخ و اندیشه‌های اسماعیلی در سده‌های میانه]]<br /> <br /> [[تاريخ الخلفاء الفاطميين بالغرب القسم الخاص من كتاب عيون الأخبار]]<br /> <br /> [[اتعاظ الحنفا بأخبار الأئمة الفاطميين الخلفا]]<br /> <br /> [[فاطمیان در مصر]]<br /> <br /> [[تاریخ الدولة الفاطمیة]]<br /> <br /> [[پژوهشی در یکی از امپراتوریهای اسلامی : تاریخ فاطمیان و منابع آن]]<br /> <br /> [[تاریخ اسماعیلیان قهستان]]<br /> <br /> [[تاریخ و عقاید اسماعیلیه]]<br /> <br /> [[تاریخ اسماعیلیان در ایران در سده‌های 5 - 7 هجری]]<br /> <br /> [[زمینه‌های پیدایش خلافت فاطمیان]]<br /> <br /> [[التشيع المصري الفاطمي: اشعاع حي و حضاري: مئتان و عشر سنوات من الإبداع الانساني]]<br /> <br /> [[تاریخ فاطمیان]]<br /> <br /> [[فاطمیان و سنتهای تعلیمی و علمی آنان]]<br /> <br /> [[بنیادهای کیش اسماعیلیان]]<br /> <br /> [[أربعة كتب إسماعيلية]]<br /> <br /> [[خوان الإخوان]]<br /> <br /> [[فضائح الباطنية]]<br /> <br /> [[عيد الغدير في عهد الفاطميين]]<br /> <br /> <br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: تاریخ ایران]]</div>

Radnik