https://fa.wikinoor.ir/w/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Arazavi206 2026-06-19T09:55:54Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.39.0 https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D8%A9_%D8%A8%D8%B6%D8%B1%D8%A8_%D8%A7%D9%84%D8%A3%D9%85%D8%AB%D8%A7%D9%84&diff=607230 2022-10-10T09:35:13Z

<p>Arazavi206: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NURالتربیة بضرب الأمثالJ1.jpg<br /> | عنوان = التربیة بضرب الأمثال<br /> | عنوان‌های دیگر =<br /> |پدیدآورندگان <br /> | پدیدآوران = <br /> [[نحلاوی، عبدالرحمن]] (نویسنده)<br /> <br /> |زبان <br /> | زبان = عربی<br /> | کد کنگره =‏<br /> | موضوع = تعلیم و تربیت<br /> |ناشر <br /> | ناشر = دارالفکر<br /> | مکان نشر =دمشق - سوریه<br /> | سال نشر = 1419ق / 1998م<br /> <br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE50330AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ = یکم<br /> | شابک =<br /> | تعداد جلد = 1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور = 50330<br /> | کتابخوان همراه نور = 50330<br /> | کد پدیدآور =<br /> | پس از =<br /> | پیش از =<br /> }}<br /> <br /> '''التربیة بضرب الأمثال'''، با ترجمه فارسی '''مثل‌های قرآنی با رویکرد تربیتی''' اثر [[عبدالرحمن نحلاوی]] و ترجمه [[ابراهیم مرادی]]، سومین کتاب از مجموعه روش‌های تربیتى اسلام به شمار می‌رود که نویسنده به آن پرداخته است. هدف این کتاب، بررسى روش استفاده از مثال براى تربیت است. این روش، از روش‌های اقناعى و جدلى به شمار است. کار نحلاوى از بداعت به اندازه برخوردار است و در فارسى و عربى سابقه ندارد؛ البته، در پار‌های از تربیت‌نگاشت‌های اسلامى از روش مورد بحث نحلاوى یاد شده است؛ اما هیچ‌یک، از لحاظ روش و محتوى به کار نحلاوى نمى‌ماند و تازگى کار او محفوظ است. <br /> <br /> نویسنده، در بحثها چندان به مسائل تربیتى نپرداخته است، فصل اول تا سوم کتاب بیشتر در باب امثال قرآنى است و به کارى تفسیرى و ادبى، بیشتر مى‌ماند تا کارى تربیتى. <br /> <br /> در فصل چهارم هم، آنگونه که باید به مسائل تربیتى عنایت نشده و بسیار کوتاه برگذار شده است. نحلاوى در این اثر هرگاه به مسائل رویکرد تربیتى دارد، از سه مرحله (مقدمه، تطبیق، هدف و محتوى)، یاد مى‌کند و مى‌کوشد مثال قرآنى را در قالب این سه مرحله، تحلیل تربیتى کند؛ اما از سویى، این کار چندان عمیق نیست و از سوى دیگر، وى معلوم نکرده است از این مراحل سه‌گانه چگونه مى‌توان استفاده کرد و نیز براساس چه معیار و ملاکى این سه مرحله را از گفتار سید قطب استنباط کرده است. وى یادآورى نکرده است از مثال، کى و کجا و چگونه مى‌توان استفاده کرد؛ چنانکه، از تقسیم مثالها براساس مخاطب و نیز اصول حاکم بر روش قرآنى مورد ادعاى خود هم چیزى نگفته است و از کاربرد این روش در سنت و نیز آراى مربیان بزرگ دراین‌باره هم یاد نکرده است. <br /> <br /> این کتاب حاوى چهار فصل به شرح زیر است: 1) آشنایى با مثال‌های قرآن و تعریف و تحلیل تربیتى مثال در قرآن؛ 2) طبقه‌بندى مثال‌های قرآنى؛ 3) مهمترین هدف‌های مثال‌های قرآنى؛ 4) تحلیل روان‌شناختى و نیز آثار تربیتى تربیت با مثال‌های قرآنى. <br /> <br /> نگارنده، در شرح فصل اول، ابتدا از معناى لغوى مثل مى‌گوید و با اشاره به مهمترین این معانى از زبان راغب اصفهانى، آن معانى را با مثل در قرآن تطبیق مى‌دهد؛ سپس، به معانى لغوى و قرآنى مثال زدن (ضرب الامثال) با تأکید بر مفاهیم «ضرب» در این خصوص مى‌پردازد و از فلسفۀ استعمال واژۀ «ضرب» در ضرب المثل یاد مى‌کند و به آیاتى از قرآن اشاره مى‌کند تا این مفهوم بهتر بازشکافته شود. <br /> <br /> نحلاوى، پس از این به مفهوم ضرب المثل و مثل رایج در ادبیات عرب مى‌پردازد و با اشار‌های کوتاه به تفاوت مثال‌های قرآنى با ضرب المثل در ادبیات عرب، و نیز معناى لغوى مثال، مى‌گوید: مثال‌های قرآنى - جز یک مورد - هیچ‌یک مسبوق به فرهنگ عامۀ عرب نیست و جملگى ابتکارى قرآن است. وى در ادامه مى‌کوشد، تعریفى قابل قبول از مثل در قرآن پیش رو نهد؛ سپس به مراحل سه‌گانۀ مثل در قرآن و عناصر تربیتى آن یعنى، مقدمه و بیان، تطبیق و مقایسه مثل با ممثل‌له، هدف و محتوى مى‌پردازد و براى نمونه به مراحل سه‌گانۀ مثل قرآنى در آیه 15 و 16 سورۀ ابراهیم نظر مى‌کند و به تحلیل تربیتى هریک از مراحل سه‌گانه مثال در این دو آیه مى‌نشیند. <br /> <br /> نحلاوى در فصل دوم، ابتدا به معیارها و مبانى طبقه‌بندى مثال‌های قرآنى مى‌پردازد و از پنج معیار یاد مى‌کند: <br /> <br /> 1) تقسیم‌بندى براساس موضوع مثل یا نوع آن مانند: مثال‌های مبتنى بر تشبیه به پار‌های از حوادث و پدیده‌‌های طبیعى (باران، باد، گیاه و سراب) و یا مثال‌هایى که در آنها امور معقول، به برخى از حشرات تشبیه شده است مثل، تشبیه عقیده مشرکان به لانه عنکبوت و تشبیه کسى که شریعت را بیاموزد و بدان عمل نکند به درازگوشى که کتاب حمل مى‌کند؛ گاه نیز انسان مشبه‌به است، و گاه حوادث تاریخى، موضوع مثل است. <br /> <br /> ب) تقسیم‌بندى براساس روش ضرب مثل: برخى از مثالها صرف تشبیه است مانند تشبیه اعمال کافران به سراب، برخى از مثالها براى بیان مقایسه میان دو رفتار است که یکى نمونه خیر و دیگرى سرمشق شر است، مانند مثال آن دو مرد در سوره کهف (آیه 34-42)، برخى از امثال هم براى بیان تفاوت میان دو نقیض از راه مقایسه آنهاست، مانند آیه 24 سورۀ هود. <br /> <br /> ج) تقسیم‌بندى براساس دلالت و محتواى مثالها: پار‌های از مثال‌های قرآنى، براى پند دادن و عبرت گرفتن و منع و تحذیر است، برخى دیگر از مثال‌های قرآنى، براى وضوح و روشنایى مطلب بیان شده است، «مَثَلُ اَلْجَنَّةِ اَلَّتِی وُعِدَ اَلْمُتَّقُونَ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا اَلْأَنْهٰارُ أُکلُهٰا دٰائِمٌ وَ ظِلُّهٰا. . . » (رعد/ 35)؛ پار‌های از مثال‌های قرآنى براى بیان عظمت ممثل‌له یاد شده است «لِلَّذِینَ لاٰ یؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ مَثَلُ اَلسَّوْءِ وَ لِلّٰهِ اَلْمَثَلُ اَلْأَعْلىٰ‌. . . » (نحل/ 60). <br /> <br /> د) تقسیم‌بندى براساس روش بیان مثال: پار‌های از مثال‌های قرآنى روش انشایى دارد و گاه به صورت پرسشى، گاه به شکل ندا و گاه به سیاق امر بیان مى‌شود. گروهى از مثال‌های قرآنى در قالب اخبار بیان مى‌شود و وجه اخبارى دارد و در آنها ممکن است ضرب المثل مقصود بالذات باشد (ص 33) و ممکن است مراد از بیان مثل، اقامه دلیل بر امرى باشد «. . . وَ مَثَلُهُمْ فِی اَلْإِنْجِیلِ کزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوىٰ عَلىٰ سُوقِهِ‌. . . » (فتح/ 29). گروه سومى از مثال‌های قرآنى که در خود قرآن (آیه) بر مثال بودن آنها با لفظ مثل تصریح شده، کما اینکه در برخى از مثال‌های قرآنى به این موضوع تصریح نشده است (نور/ 39). <br /> <br /> نحلاوى در ادامه این بحث، تقسیم‌بندى اول و دوم را بتفصیل وامى‌کاود و براى هریک مثال‌هایى از قرآن مى‌آورد و به تحلیل تربیتى پار‌های از آنها مى‌پردازد. وى در تحلیل تربیتى، از سه مرحلۀ مقدمه و بیان، تطبیق مثل بر ممثل‌له، ذکر هدف و محتواى مثل، یاد مى‌کند. <br /> <br /> نگارنده، در فصل سوم به مهمترین هدف‌های امثال قرآنى مى‌پردازد، و از این رهگذر به هدف‌های اعتقادى و رفتارى و عام اشاره مى‌کند. <br /> <br /> او در شرح هدف‌های اعتقادى مى‌گوید: هدف‌های اعتقادى، دو دسته از مثال‌های قرآن را شامل است: 1) مثال‌هایى که هدف از آنها، اقامه برهان بر وجوب توحید و نفى شرک است که از دو روش براى بیان آن استفاده مى‌شود: اول تشبیه اله مشرکان به چیزى که مبین ناتوانى و بطلان الوهیت آن اله باشد، مانند تشبیه اله مشرکان به خانۀ عنکبوت؛ دوم روش تشبیه و مقایسه براى نفى برابرى میان نقیضین، مانند مقایسۀ برد‌های که نه مال دارد و نه حق تصرف در مال، و آزادى که ثروتمند است و در مالش هرتصرفى مى‌تواند بکند، و یا تشبیه خداى مشرکان به برده و خداى مؤمنان به آزاد. نگارنده در ادامه به مثالى دیگر استشهاد مى‌کند (آیه 71 سورۀ نحل) و به تحلیل تربیتى مراحل سه‌گانۀ مقدمه و بیان، مقایسه و تطبیق، هدف و محتواى آن مى‌پردازد. <br /> <br /> 2) مثال‌هایى که هدف از آنها ایجاد و پرورش ایمان به روز جزاست: نگارنده براى اعمال این هدف نیز دو روش یاد مى‌کند، در روش اول، تکیه بر تشبیه رستاخیز به آفرینش دنیایى و برابرى آن دو است تا ثابت شود، خداوندى که مى‌آفریند، مى‌تواند دوباره زنده کند. نگارنده در تحلیل تربیتى این مثال، از مراحل سه‌گانۀ مقدمه و بیان، تطبیق، هدف و محتوى یاد مى‌کند. روش دوم، استفاده از ضرب المثلى است که به داستان و یا حادث‌های واقعى مستند باشد، مانند آیه 259 سورۀ مبارکۀ بقره که در آن تلاش مى‌شود از راه مشاهدۀ آیات و نشانه‌‌های قدرت خداوند (مثل زنده شدن چهارپایى که پوسیده است)، شک افراد نسبت به رستاخیز از میان برود. <br /> <br /> نحلاوى براى بازشکافت هدف‌های رفتارى - عبادى، نخست به مهمترین معیارها و مبانى هدف‌های رفتارى مثال‌های قرآنى مى‌پردازد؛ سپس، به نمون‌های از مثال‌های قرآنى براى رسوخ و استوارى برخى از این معیارها اشاره مى‌کند و با تحلیل تربیتى مراحل سه‌گانۀ مقدمه و بیان، تطبیق و مقایسه، هدف و محتوى به مهمترین هدف‌های رفتارى مثال‌های قرآنى مى‌رسد و در شرح آن به نکات زیر مى‌پردازد: هدف‌های مربوط به رفتار عقلانى و به کار بردن گوش و چشم و عقل براى رسیدن به حق، آنچه مربوط به رفتار اخلاقى است، هدف‌های رفتارى شکر نعمت و پرهیز از کفران، تربیت اخلاص در عمل، تربیت روحیه عمل به علم، تربیت ویژگى بذل مال در راه خدا و بفرجام تربیت براى التزام به آداب و اخلاق و صدقه دادن و اطعام. نگارنده براى هریک از این هدف‌های رفتارى - عبادى، مثال‌هایى مى‌آورد و مراحل سه‌گانه مقدمه و بیان، تطبیق و مقایسه، هدف و محتوى را در آنها تحلیل مى‌کند و با اشاراتى کوتاه به هدف‌های عام مثال‌های قرآنى، به فصل پایانى کتاب مى‌رسد. <br /> <br /> فصل چهارم به تحلیل روان‌شناختى و نیز بیان آثار تربیتى تربیت با مثال اختصاص دارد. نگارنده در این فصل، ابتدا در تحلیل مثال‌های قرآنى از گون‌های استدلال و محاکمه عقلى مى‌گوید؛ سپس، به مهمترین آثار تربیتى مثال‌های قرآنى مى‌پردازد و از تفکر سالم، پرورش عواطف، تربیت رفتار یاد مى‌کند و هریک را اندکى شرح مى‌دهد&lt;ref&gt;رفیعی، بهروز، ص204-207&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> ==پانویس ==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==منابع مقاله==<br /> رفیعی، بهروز، کتابشناسی تحلیلی توصیفی تعلیم و تربیت در اسلام (گزیده منابع عربی)، پژوهشکده حوزه و دانشگاه، قم، چاپ یکم، 1381ش<br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> <br /> <br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> [[رده:فاقد اتوماسیون]]<br /> [[رده:فاقد تصویر روی جلد]]</div>

Arazavi206 https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D9%87_%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%B9%D9%84%D9%85_%D8%B9%D8%B1%D9%88%D8%B6%D8%8C_%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B9%D8%8C_%D9%82%D8%A7%D9%81%DB%8C%D9%87&diff=607226 2022-10-10T07:52:42Z

<p>Arazavi206: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR10237J1.jpg<br /> | عنوان = دره نجفی در علم عروض، بدیع، قافیه<br /> | عنوان‌های دیگر = <br /> | پدیدآورندگان<br /> | پدیدآوران = <br /> [[معزی، نجفقلی]] (نويسنده)<br /> [[آهی، حسین]] (مصحح)<br /> |زبان<br /> | زبان = فارسی<br /> | کد کنگره = ‎‏/‎‏م‎‏6‎‏د‎‏4 3361 ‏PIR‎‏ <br /> | موضوع =عروض فارسی - فارسی - بدیع - قافیه<br /> |ناشر <br /> | ناشر = فروغی<br /> | مکان نشر = ایران - تهران<br /> | سال نشر = 1362ش<br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE10237AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ = 1<br /> | شابک = -<br /> | تعداد جلد = 1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور = 10237<br /> | کتابخوان همراه نور = 10237<br /> | کد پدیدآور = 3380<br /> | پس از = <br /> | پیش از = <br /> }}<br /> '''دره نجفی'''، نوشته نجفقلی‌میرزا فرزند ابراهیم بن بهرام‏ (ت 1303ق)، ملقب به آقا سردار است. او نوه عباس‌میرزا فرزند فتحعلی شاه قاجار و دارای مناصب حکومتی بود&lt;ref&gt;ر.ک: مقدمه مؤلف ص3-4؛ مرسلوند، حسن، ج3، ص91&lt;/ref&gt;. این اثر در موضوع ادبیات (عروض و بدیع و قافیه) نوشته شده و توسط حسین آهی تصحیح و بر آن حاشیه و تعلیقه زده شده است.<br /> این کتاب، در حقیقت رساله‌ای ساده و مختصر از نویسنده می‌باشد که آن را به جهت آموزش مبتدیان تنظیم کرده است. وی نگارش این اثر را در سال 1330ق و در عرض یک هفته به سرانجام رسانده است&lt;ref&gt;ر.ک: مقدمه مؤلف، ص4&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> ساختار این کتاب در سه بخش عروض، بدیع و قافیه و در قالب چندین درس تنظیم شده است. نویسنده در بخش اول کتاب که مشتمل بر سی‌وهفت درس در عروض است، نخست به تعریف عروض، ارکان یا تفاعیل، بحور، اوزان شعری پرداخته و تقطیع و کیفیت و انواع آن را ذکر کرده است. در ادامه این بخش مطالبی را پیرامون زحافات، علل و همچنین دوائر شعری بیان کرده است. در پایان این بخش اسامی بحور، وجه تسمیه و معنای آنها را گفته است&lt;ref&gt;رک: متن کتاب، ص6-63&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> بخش دوم کتاب به موضوع قافیه اختصاص داده شده است. تعریف قافیه، حرکات قافیه، انواع قافیه، حدود قافیه، عیوب قافیه و ردیف از مطالب مهم این بخش است که آن را در ضمن بیست‌ونه درس به‌اختصار بیان نموده است&lt;ref&gt;رک: همان، ص64-95&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> بخش سوم کتاب که حجم بیشتری از اثر را شامل شده، در دانش بدیع است و در قالب یک‌صدوپنج درس ارائه شده است. نویسنده پس از تعریف مختصری از بدیع و کلام، به موضوع شعر پرداخته و انواع آن را ذکر و تعریف نموده است. وی در ادامه به صنایع بدیع و انواع آن اشاره کرده و نخست صنایع لفظیه را از قبیل تجنیس، ترصیع، ترکیب، تسجیع، براعت استهلال و... را ذکر کرده و به توضیح مختصر آنها پرداخته است. نویسنده پس از آن از صنایع معنویه سخن به میان آورده است. او از ابهام، ارصاد، التفات، استدراک، مجاز، استعاره، تشبیه، تعریض و دیگر صنایع نام برده و به توضیح مختصر آنها پرداخته است&lt;ref&gt;رک: همان، ص96-219&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> نویسنده در سرتاسر اثر به اشعار فارسی برخی از شاعران مشهور زبان فارسی استشهاد کرده و در بخش سوم اثر استشهاد به شعر عربی را در مواقعی که ضرورت اقتضا می‌کرده، از نظر دور نداشته است. مصحح نیز در ذیل برخی از مباحث به شرح و توضیح برخی از واژگان و مطالب پرداخته است.<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==منابع مقاله==<br /> # مقدمه و متن کتاب.<br /> # مرسلوند، حسن، «زندگی‌نامه رجال و مشاهیر ایران»، تهران، الهام، 1376ش، چاپ دوم.<br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> [[رده:مقالات شهریور 01 گرنه زاده]]<br /> [[رده:مقالات بازبینی شده1]] <br /> [[رده:مقالات بازبینی نشده2]]</div>

Arazavi206 https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%A3%D8%B3%D9%84%D9%88%D8%A8_%D8%A7%D9%84%D9%86%D8%B9%D8%AA_%D9%81%D9%8A_%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86_%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85&diff=607225 2022-10-10T07:51:07Z

<p>Arazavi206: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR15302J1.jpg<br /> | عنوان = أسلوب النعت في القرآن الکریم <br /> | عنوان‌های دیگر = <br /> | پدیدآورندگان<br /> | پدیدآوران = <br /> [[شبول، قاسم محمد]] (نويسنده)<br /> |زبان<br /> | زبان = عربی<br /> | کد کنگره = ‎‏/‎‏ش‎‏2‎‏الف‎‏5 82/8 BP <br /> | موضوع =قرآن - اعراب - قرآن - صرف و نحو<br /> |ناشر <br /> | ناشر = عالم الکتب الحديث<br /> | مکان نشر = اردن - اربد<br /> | سال نشر = 1431ق - 2010م<br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE15302AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ = 1<br /> | شابک = 978-9957-70-202-2<br /> | تعداد جلد = 1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور = 15302<br /> | کتابخوان همراه نور = 15302<br /> | کد پدیدآور = 7828<br /> | پس از = <br /> | پیش از = <br /> }}<br /> '''اسلوب النعت فی القرآن الکریم'''نوشته قاسم محمد سلامه شبول(معاصر) است. اثر یاد شده در موضوع ادبیات(نحو) به نگارش درآمده است.<br /> <br /> این اثر که به یکی از موضوعات مهم نحوی یعنی نعت یا صف اختصاص یافته، اهمیت شناختن لغت عرب و ضرورت دانستن روش¬های کاربرد صحیح آن را مورد نظر قرار داده است. &lt;ref&gt; خاتمه، ص 503&lt;/ref&gt; و نویسنده بیش از هر چیز از منابع لغت و تفسیر در تدوین این اثره بهره گرفته است. &lt;ref&gt; متن، ص 502&lt;/ref&gt;<br /> ساختار کتاب در دو بخش اصلی تنظیم شده است. نویسنده قبل از پرداختن به مطالب اصلی نخست به مفهوم نحو و خاستگاه آن و اهمیت توابع و نعت در پژوهش‌های نحوی اشاره کرده است. وی بخش اول کتاب را به نعت در پژهش‌ها و بررسی‌های نحوی اختصاص دارد که در آن مطالب متنوعی در پیرامن نعت مطرح شده است. نویسند با ارائه تعریفی از نعت یا صفت به اقسام و شروط آن پرداخته و آن را در دو مکتب نحوی بصری و کوفی مورد بررسی و واکاوی قرار داده است. در ادامه این بخش مطالبی در خصوص رابطه صفت و موصوف یا نعت و منعوت مطرح شده و در ضمن آن به مسائلی مانند جایگاه صفت در میان توابع و احکام متعلق به صفت و موصوف به تفصیل پرداخته شده است.<br /> بخش دوم کتاب به نعت یا صفت در قرآن کریم اختصاص یافته است. در این بخش نویسنده نخست به نعت مفرد مشتق پرداخته و درضمن آن از اقسام صفات همراه با شواهدی از قرآن سخن به میان آورده است. وی سپس متعرض نعت جامد و مفرد شده و احکام نحوی آنها را بیان کرده است. نویسنده در ادامه این بخش جمله وصفی را مورد بررسی قرار داده و پس از ذکر اقسام آن به نمونه‌های از آن در قرآن کریم اشاره کرده است. ساختار ترکیبی جمله صفت و موصوف و احکام و مسائل پیرامون آن از دیگر مطالب مطرح شده است. نویسنده در مطالبی به اقسام صفات در قرآن اشاره کرده و مصادیق هریک را همراه با ذکر آیه و آرای نحوی مربوط به آنها ذکر کرده است. وی ضمن تحلیل برخی از شواهد قرآنی مرتبط با هر یک از انواع صفت به محل صفت در آیه اشاره کرده و به شرح، تعلیق و بررسی لغوی و نحوی آن پرداخته است. &lt;ref&gt; رک : همان، ص 503- 505 &lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==پانویس ==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==منابع مقاله==<br /> # مقدمه و متن و خاتمه<br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> [[رده:فاقد مقاله]]</div>

Arazavi206 https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%8A%D8%B1_%D9%88_%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%BA%D8%A7%D8%B2%D9%8A&diff=593009 2022-07-27T05:22:22Z

<p>Arazavi206: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br /> | تصویر =NUR02303J1.jpg<br /> | عنوان =السير و المغازي<br /> | عنوان‌های دیگر =کتاب السیر و المغازي<br /> <br /> سيرة ابن إسحق<br /> <br /> سيرة ابن إسحاق (المسماة بـ) کتاب السیر و المغازي<br /> | پدیدآوران = <br /> [[ابن اسحاق، محمد]] (نویسنده)<br /> <br /> [[زکار، سهیل]] (محقق)<br /> | زبان =عربی<br /> | کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏22‎‏/‎‏2‎‏ ‎‏/‎‏الف‎‏2‎‏س‎‏9‎‏ ‎‏1368<br /> | موضوع =<br /> اسلام - تاریخ - از آغاز تا 41ق.<br /> <br /> محمد(ص)، پیامبر اسلام، 53 قبل از هجرت - 11ق. - سرگذشت‌نامه<br /> | ناشر = <br /> دفتر مطالعات تاریخ و معارف اسلامی<br /> | مکان نشر =قم - ایران<br /> | سال نشر = 1368 ش یا 1410 ق <br /> <br /> | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE02303AUTOMATIONCODE<br /> | چاپ =1<br /> | تعداد جلد =1<br /> | کتابخانۀ دیجیتال نور = <br /> | کتابخوان همراه نور =02303<br /> | کد پدیدآور =<br /> | پس از =<br /> | پیش از =<br /> }}<br /> <br /> <br /> '''السير و المغازي''' قديم‌ترين شرح حال و سيره رسول خداست كه توسط [[ابن اسحاق، محمد|محمد بن اسحاق مطلبى]] تدوين شده و نام اصلى و نسخه كامل آن «كتاب المبتدء و المبعث و المغازى» بوده است. آنچه امروز در دست است بخش‌هایى از آن كتاب است كه درباره سيره و مغازى رسول خداست.<br /> <br /> چاپ و نسخه مشهور اين اثر، همان كتاب «[[السيرة النبوية]]» مشهور به [[السيرة النبوية|سيره ابن هشام]] است كه توسط [[ابن هشام، عبدالملک بن هشام|عبدالملك بن هشام]] (م 203ق) تهذيب و تلخيص شده و در دسترس است. آنچه ابن هشام آورده، روايت زياد بن عبداللّه بَكّائى از ابن اسحاق است، ليكن كتاب ابن اسحاق، بيش از 10 روايتگر يا تقرير كننده داشته كه يكى از آنان يونس بن بُكير شيبانى است. <br /> <br /> يونس اخبارى را كه از ابن اسحاق و ديگران در زمينه آغاز خلقت و مبعث و مغازى شنيده بصورت كتابى تدوين كرده است كه قسمت‌هایى از آن به دست ما رسيده است. اين باقيمانده كه در كتابخانه قرويّين شهر فاس موجود است، در اصل داراى هفده جزء بوده كه از آن اجزاء فقط پنج جزء باقى مانده و اين پنج جزء مجموعاً معادل يك پنجم [[السيرة النبوية|سيره ابن هشام]] است. اين مجموعه را محققان معاصر، يكبار محمد حميد الله و بار ديگر [[زکار، سهیل|سهيل زكار]] منتشر كرده‌اند. <br /> <br /> بسيارى از روايات ابن اسحاق را نويسندگان و علماى تاريخ و حديث از طريق يونس بن بكير نقل كرده‌اند، چون عدّه رواياتى كه از طريق يونس نقل شده نسبت به رواياتى كه از بيشتر راويان ابن اسحاق به جاى مانده فزونى دارد مى‌توان روايت يونس را در برابر روايات ديگر قرار داد و آنها را با يك ديگر مقايسه و تفاوت آنها را مشخّص كرد.<br /> <br /> در هر صورت سيره يا مغازى كه مشهورترين اثر ابن اسحاق است به صورتى كه خود او تدوين كرده بود، امروزه در دست نيست، اما چند روايت كامل و ناقص از آن موجود است كه مفصل‌تر از همه [[السيرة النبوية|سيره ابن هشام]] است. [[طبری آملی، محمد بن جریر|طبرى]] و ديگران رواياتى از ابن اسحاق نقل مى‌كنند كه در هيچ‌كدام از دو نسخه موجود نيست.<br /> <br /> اگر چه اين نسخه از سيره ابن اسحاق، رواياتى مانند حديث يوم الدار، ازدواج حضرت زهرا(س) و داستان غرانيق را بر خلاف ابن هشام در بر دارد، در مجموع مى‌توان گفت با نگاهى عام، سيره ابن اسحاق و [[السيرة النبوية|سيره ابن هشام]]، تفاوت چندان مشهودى ندارد. <br /> <br /> <br /> ==وابسته‌ها==<br /> {{وابسته‌ها}}<br /> <br /> <br /> [[السيرة النبوية]]<br /> <br /> [[سیرت رسول‌الله(ص) مشهور به سیرة النبی (ترجمه)]]<br /> <br /> [[خلاصه سیرت رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم]] <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> [[رده:کتاب‌شناسی]]<br /> [[رده:اسلام، عرفان، غیره]]<br /> [[رده:سرگذشت‌نامه‌ها]]<br /> [[رده:سرگذشت‌نامه‌های فردی]]<br /> [[رده:سیرت نبوی]]</div>

Arazavi206